We gaan nog niet naar huis, nog lange niet…..

Donderdag 21 Mei, Lockdown, fase 1, dag 68

Vervelende nacht gehad, vaak wakker en veel gedroomd, bah, dat was niet lekker opstaan zo.

Na de ochtendrituelen, vertrok ik in verboden tijd, met mondkapje naar de boulevard en liep op tempo, mijn dagelijkse ronde.

Ik was een van de weinige met een mondkapje op, velen hadden het onder de kin, om de pols en om de elleboog zitten. Maar ook veel mensen die geen kapje bij zich hadden.

Wat een vervelende situatie, hier worden we niet vrolijk van.

Gisteren heb ik weer dolfijnen of haaien gezien, ze tuimelden niet in elk geval.

In de ochtend heb ik allerlei achterstallig onderhoud verricht en ik bestelde een taxi voor 5 Juni naar Alicante, weer een aderlating omdat er geen bus gaat helaas.

Maar…….er verschenen steeds meer geruchten op Facebook, dat er weer geen vluchten gaan begin Juni. 

Als dat waar is, zal het alles te maken hebben met de verlenging van de noodtoestand hier. Gelukkig kan ik de taxi 24 van tevoren annuleren en krijg dan het geld terug. Dat is echter niet het geval bij Transavia, je krijgt ooit eens een voucher, in het slechtste geval hebben we er dan nu 2. Hoe moeten we dat in hemelsnaam ‘opvliegen’?

Een ding is zeker, ik ga nu pas boeken als het zeker is dat ze gaan vliegen.

Hopelijk zijn de geruchten ongegrond.

En dan opeens aan het eind van de dag, heb je een mail van Transavia: ‘Je vlucht is geannuleerd’! 

Weer hetzelfde zeik verhaal en geen geld terug of een kans op omboeken. 

We krijgen dus weer een voucher, waarschijnlijk pas over een paar maanden.

We staan nu echt met de rug tegen de muur, wat te doen?

Een ding is zeker, we gaan niet weer boeken voorlopig, dat is kamikaze.

Ik vind het schandalig dat Transavia, de mensen gewoon laat boeken en dan een paar weken later de boel annuleert, ik trap niet meer in die truc. Nu zou je alweer een ticket kunnen boeken voor een 2e week Juni, haha.

De taxi heb ik afbesteld en raadt eens?…….we krijgen een voucher, eens!

Gelukkig kunnen we tot 27 Juni in dit mooie appartement blijven en dan zien we wel weer verder. Leuk is het beslist niet, we zitten gevangen en teren financieel in.

Nu is het zaak, om de pootjes niet te laten hangen en toch gezellige dingen te doen, maar of ons dat gaat lukken? Ciao.

Paul

Slecht Nieuws

Woensdag 13 Mei, Lockdown, Fase 1, dag 60.

Gisteren een dag met een flinke stempel, een domper.

Het begon prima, we hebben lekker gewandeld in de zon.

Maar de wind stond weer fel op het balkon, dat was goed voor de beddenlakens, maar ons vel vond het zwaar balen.

Dus we moesten binnen lunchen (broccoli met gehaktprutje), dat was overigens heerlijk.

Toen kwam ‘de melding’ ons opeens rauw op het dak vallen.

Het was een bericht van nu.nl op facebook; ‘alle Transavia vluchten zijn gecanceld tot en met 3 Juni’!

Tot op heden hebben we geen mail van Transavia gehad, maar we horen nu ook van andere bronnen dat de vluchten eind Mei niet doorgaan.

We kunnen niets anders doen dan afwachten, geen idee hoe het overboeken zal gaan.

Straks ga ik het verhuurkantoor berichten, hopelijk kunnen we in het huidige appartement blijven, anders moeten we weer verkassen, maar daar zijn we inmiddels ook goed in geworden en het voordeel ervan is dat je weer een schoon appartement hebt, haha.

Verder moet ik afspraken gaan afzeggen.

En ik moet mijn huisarts bellen voor een recept.

Mijn grote angst is dat we hier terecht komen in de tweede golf en weer in een strenge lockdown belanden en weer niet weg kunnen om maar te zwijgen over een eventuele besmetting. Ciao.

het weer zit ook tegen

Ook de Kleintjes tellen mee.

Even leek het carnavalsgeweld onze laatste nacht in Corralejo te verknallen, maar…. De Carnavalsgoden waren met ons en geboden:…..Rust in het door de volle maan beschenen Corralejo.
Uitgerust bevrijdden we ons uit Morpheus armen, daaaag lekker bed, het was tijd om ons voor te bereiden op onze thuisreis.
De laatste oploskoffietjes, geen ochtendwandeling, een laatste ontbijt etc etc. Of we het wilden of niet, we moesten er aan geloven, huppakee, weg! Naar huis.
We werden opgehaald door een superblits minibusje en binnen het uur stonden we op ‘uit de kluiten gewassen’ luchthaven. Het vliegveld is echt over de top, er wordt maar 10% van de capaciteit gebruikt, je kunt er een kanon afschieten. Mooi is het ook niet.
Maar niet getreurd, wij amuseren ons altijd wel en raakten aan de praat met mensen uit Den Helder.
Van het een kwam het ander en uiteindelijk kregen we van hen een reisadvies naar Texel, haha. Grappig waar een gesprek naar toe kan leiden. (Twee dagen terug hadden we nog tegen elkaar gezegd, dat we nu toch eindelijk eens aan onze eigen eilanden moesten gaan denken).
Dus……. We gaan binnenkort naar Texel zeiden we na dit gesprek. “Doen”, zei een jong stel achter ons, “wij wonen er”.
Nou ja, dit kan je geen toeval meer noemen. We gingen een uitgebreid gesprek aan met deze aimabele jongelui en kregen vele tips en de belofte elkaar te gaan zien bij paal 17, daar werken ze beiden.
Die afspraak staat, we zullen ons gaan focussen en op zoek gaan naar een leuk appartement op Texel.
Bij de incheck kwamen er computerproblemen, dus……..lang wachten. Sommige mensen hadden de zenuwen dat hun zeer geliefde en al reeds ingecheckte plaatsen in het gedrang zouden komen.
Wij maakten ons geen zorgen, we hadden geen voorkeur, als we maar veilig thuis zouden komen.
Tot onze verbazing bleek later dat we rij 1 a/b hadden toegewezen gekregen, ik plaatsje aan het raam zelfs. Daar hadden wij nog nooit gezeten, wat een bof.
Maar…….eenmaal in het vliegtuig brak de pleuris uit, rij 1 aan de andere kant bestond niet in dit vliegtuig, dat was rij 2. Dus 3 mensen waren pissed, waaronder een heel dik echtpaar. Zij keken ons woest aan en dachten wel effe met ons te kunnen ruilen omdat we klein en dun waren. Perplex waren we. Gelukkig greep de stewardess in en zei dat wij gewoon konden blijven zitten, daar wij deze plaatsen toegewezen hadden gekregen. Wij blij, kan ik jullie vertellen, wie vindt het nou niet leuk om eens helemaal vooraan te kunnen zitten. Zelfs wij genieten van de luxe van extra ruimte hoor.
Het was een uiterst aangename vlucht.
Verder verliep de thuisreis ook gesmeerd.
Ons huisje was al lekker warm, effe facetimen met de kids en op tijd ons luxe bed in. Wel weer fijn om thuis te zijn hoor.
Gisteren kwamen de kids gezellig lunchen en praatten we uitgebreid bij.
De was is weer aan kant, nu gewoon over tot de orde van de dag met mooie herinneringen aan het zonnige Fuerteventura.
Zoals gebruikelijk volgt er nog een evaluatie en daarna meld ik me gewoon weer een maal in de week, als ik wat te vertellen heb. Ciao.

DSCN7458