Welkom bij Yvonne Ciao

Hallo, ik ben 70+ en houd sinds 2010 een (reis)dagboek bij op https://ciao.waarbenjij.nu/reisverslag/3374447/valencia-we-komen-er-aan  en sinds 2015 hier op mijn site.

Manlief en ik, proberen zo veel mogelijk uit het leven te halen, we maken regelmatig trips en genieten met volle teugen. Ik ben een gepassioneerd fotograaf en laat jullie graag mijn werk zien, op de hoofdpagina zie je de linkjes naar mijn foto’s. Ik update zeer regelmatig.

Ik schrijf wekelijks, maar als we op stap zijn soms wel dagelijks. Je kunt je inschrijven, (je privacy is gewaarborgd), dan mis je niets.

Je mag me altijd mailen, ook voor een shoot: info@yvonneciao.nl

Mijn blog is sinds Sept 2015 234.119 x bezocht

Slecht Nieuws

Woensdag 13 Mei, Lockdown, Fase 1, dag 60.

Gisteren een dag met een flinke stempel, een domper.

Het begon prima, we hebben lekker gewandeld in de zon.

Maar de wind stond weer fel op het balkon, dat was goed voor de beddenlakens, maar ons vel vond het zwaar balen.

Dus we moesten binnen lunchen (broccoli met gehaktprutje), dat was overigens heerlijk.

Toen kwam ‘de melding’ ons opeens rauw op het dak vallen.

Het was een bericht van nu.nl op facebook; ‘alle Transavia vluchten zijn gecanceld tot en met 3 Juni’!

Tot op heden hebben we geen mail van Transavia gehad, maar we horen nu ook van andere bronnen dat de vluchten eind Mei niet doorgaan.

We kunnen niets anders doen dan afwachten, geen idee hoe het overboeken zal gaan.

Straks ga ik het verhuurkantoor berichten, hopelijk kunnen we in het huidige appartement blijven, anders moeten we weer verkassen, maar daar zijn we inmiddels ook goed in geworden en het voordeel ervan is dat je weer een schoon appartement hebt, haha.

Verder moet ik afspraken gaan afzeggen.

En ik moet mijn huisarts bellen voor een recept.

Mijn grote angst is dat we hier terecht komen in de tweede golf en weer in een strenge lockdown belanden en weer niet weg kunnen om maar te zwijgen over een eventuele besmetting. Ciao.

het weer zit ook tegen

Het ‘nieuwe normaal’

Dinsdag 12 Mei, Lockdown, fase 1, dag 59.

Hoera, de wind stond niet op het balkon, eindelijk kon de schuifpui weer open, wat een verademing.

Tevens werd ik in de vroegte blij verrast met een stukje regenboog (zie foto van gisteren ), in een droomzetting.

Mijn wandeling was een zwoel genot.

Mijn ei later was super.

Wat een goed begin van de dag.

Het werd nog beter, manlief en ik liepen later naar de oude stad, naar mijn lievelings winkel.

De eigenaar is een zeer vriendelijke Spanjaard, met veel gevoel voor mode. Hij was erg blij om ons weer te zien, hij heeft zeer veel verlies geleden de afgelopen maanden.

Ik kocht maar liefst 3 jurken, hij blij en ik ook. Ik kan er weer tegen, laat de zomer maar komen nu.

En of het nog niet genoeg was besloten we toch weer uit eten te gaan met M&J, naar het Mosselhuis (Belgisch restaurant).

Maar eerst dronken we een G&T bij de buren ‘La Parada’, de sfeer was er feestelijk, iedereen was blij dat het leven weer ‘normaal’ was. De bediening had mondkapjes op, maar kwam wel vlak bij ons. 

Op het terras van het Mosselhuis hing het menu aan de schutting (er mag geen kaart in handen gegeven worden) en we moesten eerst onze handen ‘wassen’ met desinfectie gel (ook verplicht door de regering). Verder was het er als vanouds, gezellig en lekker.

Manlief at stoofvlees en wij aten een tournedos.

Bij het restaurant ‘El Cantonet’, namen we nog wat afzakkertjes.

Het gekke is dat ik me totaal niet onveilig voelde, dat deed de drank waarschijnlijk.

Nu besef ik, dat we toch weer te veel risico hebben gelopen, denk ik. Gaat het ‘nieuwe normaal’ ooit wennen? Ciao.

Vrij, of niet?

Maandag 11 Mei, Lockdown fase 1, dag 58.

Dat is blij wakker worden als je weet dat je eindelijk weer eens uit eten gaat.

Toen ik over de La Fossa boulevard wandelde, zag ik her en der al terrassen geopend worden met keurige afstand tussen de tafeltjes.

Er heerste een feestelijke sfeer, het ‘nieuwe normaal’ zit er aan te komen.

Manlief liep naar de oude stad en zag dat mijn lievelings kledingzaak open is, daar ga ik morgen dus echt naar toe, met mondkapje, dat wel, om wat luchtige kleding te scoren, zo’n zin in.

De wind waait al een paar dagen het balkon op en is helaas te hard en te koud, niet leuk dus.

Mijn ‘gevonden’ plant bloeit, we genieten er nu binnen van.

We zijn met M&J naar ‘Bombay’ gegaan, het restaurant aan de overkant. We zagen een bekende en Merlyn nodigde haar uit om mee te eten. Nu ben ik wel sociaal, maar ik had er toch wel moeite mee. Ik vroeg me af met wie zij contact had en was zij ook wel zo voorzichtig als wij?

Het lijkt alsof het er veiliger op is geworden, maar de corona is er nog, dus ik vind dat we nu vooral op safe moeten spelen.

Maar goed, die aardige vrouw, was ook van de partij en we namen plaats aan de tafels, keurig met afstand, dat wel gelukkig.

We hebben heerlijk gegeten, waren uitgelaten en het leek bijna normaal en daar ligt volgens mij een groot gevaar.

We hebben allen absoluut een risico genomen.

De bediening kwam vlakbij je staan, de ene keer hadden ze het mondkapje op en de andere keer hing het onder hun kin, ze hadden geen handschoenen aan en hoe ging het met de borden, het bestek, de glazen, hoe ging het er achter de schermen aan toe?

Ik had gelukkig een fles desinfectie gel bij me en heb een paar keer mijn handen ‘gewassen’ en bij thuiskomst hebben manlief en ik onze handen echt goed gewassen.

Wat een dubbele situatie nu, je voelt je weer wat vrijer, je wil uitbundig genieten, maar veiliger is het beslist niet. Wat een bizarre situatie. Ciao.

Ochtend Stemming

Een extra gast aan tafel

Zondag 10 Mei, Lockdown_, dag 57.m

Het is moederdag die we eigenlijk niet vieren, maar toch een beetje pijn doet.

Het was somber weer met regen en onweersbuien, maar toch besloot ik aan de wandel te gaan.

Ik ben via de boulevard tot aan de oude stad gelopen, door de stromende regen en door de plassen. En weten jullie wat?; het was heerlijk omdat het niet koud was en de lucht een verademing.

Doorweekt, kwam ik stralend thuis, en trok uiteraard droge kleding aan.

Na mijn uitstekende eitje (7 min in kokend water, tip van mijn oudste broer), dook ik de keuken in, het was tijd voor een lunch met M&J.

Ik besloot geen voorgerecht te maken, geen inspiratie, het werden toastjes met verschillende patés.

Mijn hoofdgerecht; gevulde paprika’s, gevulde courgettes en gevulde tomaten met daarbij weer zo’n lekkere aardappel gratin met Emmentaler.

De lunch samen, was weer het hoogtepunt van de week.

Wat zijn we dankbaar dat we zo’n fijne vriendschap hebben opgebouwd.

M&J brachten een dessert in, in de vorm van heerlijke rijpe kazen en een top fles Osborne port.

We hebben lang nagetafeld, dat kun je je wel voorstellen.

We kregen rond 5 uur nog een gast aan tafel, mijn jongste broer. Dat was echt grappig, we gaven de IPad met Hans, telkens door voor een boeiende conversatie, het ging onder andere over Bier, hoe zou dat nou komen, haha. Ciao.

Moederdag in de ochtend

En Doorrrrr……..naar Fase 1

Zaterdag 9 Mei, Lockdown_, dag 56.

We zijn doorrr, we mogen Maandag naar fase 1, dit in tegenstelling tot Alicante en Valencia. De terrassen gaan open en mogen voor 50% bezet worden.

Geen idee of onze club weer opengaat, maar zo nee, er blijven genoeg leuke/lekkere terrassen over. We gaan zeker naar Rudi en het Mosselhuis. Ook het Spaanse restaurant aan de overkant gaan we bezoeken, zo’n zin in paella.

De broedende meeuw heeft nog geen kroost, maar ik zie pa nu heel vaak in de buurt van het nest, volgens mij is het bijna zover en dan gaat het zo’n 6 weken hard werken worden voor de ouders. Hopelijk worden de jongen niet door onze zwembad poes opgegeten, het nest is makkelijk te bereiken.

Als ik thuis ben, ga ik er alles aan doen om te laten testen of ik Corona gehad heb, zeker nu duidelijk is dat het Corona virus in December al actief was. Ik weet ook waar ik het opgelopen heb, in Antwerpen en waarschijnlijk in een Italiaans restaurant op kerstavond.

Ik heb de dolfijnen weer gezien, ze waren echter niet speels en tuimelend, wellicht een ander soort?

Er stond een harde gure wind, het was dus geen balkonweer, we hebben er een luie dag van gemaakt.

Menu van de dag (speciaal voor Moederdag, die we eigenlijk niet vieren, maar die toch een beetje pijn doet; 

Biefstuk van de haas, sperzieboontjes en aardappel gratin met Emmenthaler. 

Het was smullen. Ciao.

Een wonderbaarlijke opstanding

Vrijdag 8 Mei, Lockdown_, dag 55.

We hebben erg vast geslapen, ondanks de volle maan, en hadden moeite om wakker te worden. 

We zijn dus langzaam de dag gestart, maar om half 9 ging ik toch aan de wandel.

Er stond een straffe noorden wind, ik stapte stevig door, dan kun je het wel hebben. De zon verdween ook, helaas.

Het is vandaag Liberation Day (VE DAY), vertelde Merlyn en dat wilde ze vieren omdat het voor haar een echt belangrijke dag is. 

We werden verwacht op een cruciaal moment, als de Red Devils over Londen vlogen met rode, witte en blauwe strepen.

Met een glas in de hand hebben we het bekeken, maar daarna gingen we vlug op het balkon verder met de borrel.

Het was inmiddels schitterend weer, wat wil je nog meer naast een goed gezelschap en een lekker drankje.

Later hebben manlief en ik nog een glaasje op ons balkon gedronken en eenmaal binnen, voltrok zich een wonder, de magic box is opgestaan uit den dode, grote blij voor manlief.

Ciao.

Volle Maan

Manlief is gewond

Donderdag 7 Mei, Lockdown_, dag 54.

De dagen beginnen weer op elkaar te lijken, opstaan, nieuws lezen, wordfeuden, wandelen, boodschappen, beetje huishouden etc etc. 

Het weer is ook constant, we zijn dus eigenlijk aan wat reuring toe, maar hoe kunnen we dat bewerkstelligen?, geen idee.

Het enige waar we goed in zijn geworden is …afwachten.

Vandaag 8 km gelopen, niet slecht he?

Het blusvliegtuig kwam weer eens langs, maar de spectaculaire zaken pleegde hij een baai verderop, helaas.

Menu van de dag: zelfgemaakte runder abondiga’s met een rijke salade en quinoa. Geen dessert….regime, we denken weer aan de kilo’s.

Ik heb een plantje gevonden, dat stond in de lobby, voor degene die het wilde. Waarschijnlijk is het een leftover van de Belgische dames. 

Zij zullen overigens nu wel thuis zijn in Oostende, de bevestiging krijg ik nog.

Een week terug zette ik de schuifpui open en liep even later met wat spullen het balkon op….BAM….ik liep tegen de schuifpui op. Had manlief de boel weer dichtgeschoven, de oen en niets zeggen tegen mij, ho maar. Woest was ik.

Vandaag, terwijl ik aan de wandel was, schoof hij hem wederom dicht, maar…..vergat dat en……ja hoor….nou liep hij tegen de pui. Maar…..manlief is wankel en hij viel tegen de televisie (gelukkig nog heel) en toen pardoes op de glazen salon tafel (gelukkig ook nog heel). Manlief heeft nu een lichtelijk gewonde arm. Kennen jullie die uitspraak…’boontje komt om zijn loontje’? Ciao.

De apple watch geeft complimenten

Woensdag 6 Mei, Lockdown_, dag 53

Het was een warme nacht, vannacht gaat de deken de kast in.

Ook de dag was warm, maar gelukkig wel met een verkoelende bries. 

Volgens de Apple Watch, ben ik goed bezig, ik haal eindelijk mijn doelen weer. 

Vandaag piekte ik behoorlijk omdat ik na mijn wandeling van 1 uur, ook nog naar de Consum ben gelopen, 10 km op de teller, chapeau voor mij. 

De terrassen worden her en der weer in gereedheid gebracht, want Maandag gaan ze open, ben heel benieuwd hoe dat in de praktijk zal gaan. 

We hebben ons voorgenomen om wat schade in te halen, dus vanaf Maandag elke dag een terrasje pakken?, een hapje eten is dan zelfs ook mogelijk.

Toch is het een nare situatie, we zijn blij dat we meer vrijheid krijgen, maar dat gaat uiteindelijk wel weer meer slachtoffers maken, het is er beslist niet beter op geworden, de sluipmoordenaar blijft gewoon toeslaan totdat hij in de kiem gesmoord kan worden, en dat gaat nog een poos duren, helaas. Dus voorzichtigheid blijft geboden.

De noodtoestand in Spanje, is wederom verlengd met 2 weken, het is Sanchez toch weer gelukt om dat er door te krijgen, maar het is noodzakelijk om met de desescalada door te kunnen gaan.

We gaan er nog steeds van uit dat we 28 Mei naar Nederland kunnen vliegen, dus we zijn hier nog 3 weken. We gaan proberen om er een soort van vakantie van te maken, eenmaal thuis, ontploft onze bubbel en belanden we pardoes in de harde werkelijkheid.

Uiteindelijk gaan we met heel de wereld onze wonden likken en een nieuw leven opbouwen. Ciao.

Manlief is weer het heertje

Dinsdag 5 Mei, Lockdown_, dag 52

Onze ambassadeur blogt na 50 dagen bloggen, niet meer. Hij is naar Nederland moeten rijden omdat het met zijn vader niet goed gaat. We wensen hem sterkte, uiteraard, maar we missen hem wel, hij was onze rots in de branding. Gelukkig neemt de plaatsvervangend ambassadeur ‘Bartjan Wegter’ het stokje van hem over en hij schrijft ook heel goed, moet ook wel, hij was de speechschrijver van een minister.

We hebben weer een supermooie dag gehad met in de voormiddag wat zeemist, die toch echt wat kou bracht. Niet getreurd, de boel loste op in een licht regenbuitje en daarna was het weer zomers.

Wederom heerlijk gelopen, nu naar de oude stad, via de boulevard. Ik ben nog even langs mijn favoriete kledingzaak gelopen om te kijken wanneer ze evt open gaan. Ik heb oh zo hard een zomerjurk nodig. 

Manlief heeft zijn ‘looptijd’ gegeven aan een bezoek aan de kapper, hij ziet er weer patent uit nu.

Het verhuurkantoor heeft gemaild, ze bieden aan dat we kunnen blijven in geval onze vlucht niet gaat op 28 mei, dat geeft ons beslist een rustig gevoel. Dit kantoor verdient een pluim, ze hebben ons zo ontzettend geholpen en ook nog eens voor een zeer schappelijke prijs.

Het valt ons op dat de haven steeds drukker wordt, veel nieuwe vissersboten, we tellen er nu zeker 15. Geen idee of het met de tijd van het jaar verband houdt of misschien meer vis in de wateren?

In ieder geval genieten we elke avond van de bedrijvigheid in de haven, onder het genot van een wijntje. Ciao.

Hier zal wel weer een torenflat komen helaas
Zeemist

Een hele mooie dag in Calpe

Maandag 4 Mei, Lockdown_, dag 51 Fase 0.

Ja, vandaag start fase 0, dat houdt voor ons in dat restaurants afhaalmaaltijden mogen verkopen.

Daar zijn we wel aan toe, want we hebben bijna geen lunch ideeën meer en gaan in herhalingen vervallen. We hebben het geluk dat we 2 restaurants aan de overkant hebben, dus het afhalen is zo gepiept en het eten komt warm op ons bord.

Vanaf vandaag mogen er 4 mensen (met masker, dat wel) in een auto, dat is goed nieuws voor Merlyn, zij heeft veel last van haar rug.

Ik ben vanmorgen weer als krasse, 69 jarige gaan lopen, wat was het weer genieten.

Manlief is in het volgende tijdvak gaan lopen. We zijn dus goed bezig om ons coronavet weg te werken, nu nog minder snoepen en snacken.

De zee was vandaag kalm en niet te horen, de zon verdween geregeld achter de wolken en de temperatuur was aangenaam. We hebben de hele dag en een flink stuk van de avond op het balkon doorgebracht, genietend van het leven rondom ons. Ciao.