Corona Frustratie?, dan maar een ‘natte lunch’.

Om maar met de deur in huis te vallen, ik heb last van ‘corona frustratie’. 

Ik heb er genoeg van, ik kan geen kant meer op. 

Ik mis zo veel en denk, is dit het nu? Ik ben nog fit en jong van geest, we hebben eindelijk financiële speelruimte en tijd, ik ben ongelofelijk nieuwsgierig en gretig, ik heb een geweldige camera, maar……..de tijd staat stil. 

De ene dag kan ik er beter tegen dan de andere, maar het broeit van binnen. Soms denk ik, laat ik maar de goden gaan verzoeken, we zien wel waar het schip strandt, ik ga de hort op, de trein, het vliegtuig en de bus in, naar musea, naar gezelligheid. Maar toch…, gevaarlijk ziek wil ik ook niet worden, dus ik blijf zoveel mogelijk opgehokt.

De jeugd gaat ‘rellen’ en de ouderen laten de pootjes hangen. 

Genoeg geklaagd, we moeten ermee dealen.

Elke dag maak ik mijn wandeling en elke dag, griezel ik weer van die zwetende, groetende, briesende hardlopers. Ik geniet van de schone lucht, de natuur en de beweging. 

Ik doe mijn boodschappen bij de appie en griezel van die akelige lui die geen afstand houden en eenmaal thuis, griezel ik nog na en was mijn handen en ook weer na het opruimen van de waren en zeker weer na het gebruik van de waren, je zou er bijna smetvrees van krijgen.

En dan opeens….staan de kleinkinderen voor de deur en kijken ons verwachtingsvol aan en natuurlijk laten we ze binnen en natuurlijk omhelzen we hen en later zijn we weer bang dat we ‘besmet’ zijn en tellen de dagen, gelukkig mogen we nu tot 10 tellen.

Ook zijn we op visite gegaan bij een ex collega (van de tijd dat ik nog werkzaam was als docent), we hebben wel in de tuin gezeten en met afstand. Ze woont vlakbij en we zijn erachter gekomen dat we veel gemeen hebben, zoals ‘Spanje’, eten, koken en borrelen. We hebben afgesproken om regelmatig bij elkaar te lunchen. 

We hadden met onze vriend Henri zaliger, ook zo’n ‘eet-relatie’, hij heeft de naam ‘natte lunch’ ingevoerd, wij missen hem en onze samenkomsten enorm en ook de vele goede gesprekken en zijn enorme humor. Dus….jullie kunnen je wel voorstellen dat we heel blij zijn, dat er weer een andere deur geopend is. 

Ik ga de spits afbijten en ga een Kroatisch gerecht maken en maak me niet gek over benamingen, zoals bijvoorbeeld zigeunersaus en moorkoppen hoor.

Tja, we moeten de lol, met beleid, binnenshuis gaan zoeken, het is wel wrang dat daar de meeste besmettingen plaatsvinden, wat een dubbele situatie. 

De statistieken geven aan dat er nu veel meer jongeren besmet raken, geen wonder, de ouderen zijn voorzichtiger geworden.

Manlief is morgen jarig, de kids zullen wel even binnen wippen (wel eng, want de scholen zijn weer begonnen, dus meer contacten) en ik moet toch wel iets in huis halen en dat is me een ding hoor. 

Dochterlief heeft een ernstige notenallergie, dus ik lees me het schompes op die kleine shit etiketten in de appie en raadt eens, er zitten bijna overal sporen van noten in. Kleinkind 1 is veganistisch en kleinkind 2 is vegetarisch, dus deze dame staat voor hete vuren. Maar……ik heb manlief gelukkig alvast een airfryer gegeven en heb bedacht dat ik heel veel frites en snacks ga bakken, safety first in deze barre tijden. Ciao.

De Jarige

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.