Tussen de regels door

Evaluatie overwintering 2020

Toen we begin Januari arriveerden werd ik al snel ziek, behoorlijk ziek.

Ik heb dagen koorts gehad, heb de longen uit mijn lijf gehoest, nachten niet geslapen en ik had totaal geen energie. Ook mijn stem liet het afweten. Ik knapte maar langzaam op, het heeft zeker anderhalve maand geduurd voor ik weer de oude was.

Eind februari kwamen de eerste berichten van het COVID virus binnen. Ik dacht meteen, dat lijkt op mijn ziekteverschijnselen (nu blijkt dat het virus al in november actief was). 

We vertrokken in Maart naar Andorra en hadden niet in de gaten dat er zich spoedig een ramp ging voltooien.

Een dag na terugkomst uit Andorra, ging Spanje in een strenge, totale lockdown. Wat een geluk dat we niet meer in Andorra zaten.

In het begin waren we wat lacherig en sceptisch, maar al snel werd het bittere ernst. Er waren dagen dat we geen mens zagen of hoorden. We hoorden wel een oorverdovende angstige stilte, de straten waren leeg en er was geen verkeer, het leek net als of we alleen op de wereld waren, gek werden we ervan.

Al gauw besloten we met M&J contact te blijven houden, in de vorm van een wekelijks etentje en wat borreluurtjes. Zo blij dat we dit gedaan hebben, anders hadden we het beslist niet volgehouden. 

We waren ons bewust van het risico dat we namen en besloten om elkaar elke dag digitaal te melden of alles goed was en Manlief en Merlyn gingen geen boodschappen doen. Zowel Jelle als ik gingen maar een paar keer weer week de deur uit om het risico te verkleinen. 

In het begin vond ik het doodeng, we hadden geen idee hoe erg de situatie was in Calpe en ik zag in gedachten overal ‘besmette mensen’ rondlopen. Ik kan rustig zeggen dat ik bang was voor ons leven.

Ik had, duidelijk in het zicht, een lijst belangrijke telefoonnummers neergelegd, voor het geval dat.

Het was ook heel erg om niet gewoon naar buiten te mogen gaan, manlief is 7 weken niet buiten geweest. Het heeft er behoorlijk ingehakt, ik moet het zeker nog verwerken allemaal.

Wat waren we blij toen we weer mochten wandelen, wel in tijdsloten, maar dat namen we voor lief en ik ging zelfs ook in een ‘jonger’ tijdslot aan de wandel, gelukkig ben ik nooit aangehouden. 

De politie en het leger waren dreigend aanwezig en gaven flinke boetes aan overtreders. Toch voelden we ons uiteindelijk veilig, zeker toen de mondkapjes verplicht werden.

Door de strenge controles werd goed afstand gehouden gelukkig, dat is hier wel anders.

Helemaal blij waren we toen de terrassen en de restaurants opengingen, het leek bijna weer normaal. Maar in het begin vond ik het ook wel eng.

Nog blijer waren we toen de club openging en het zwembad en………de stranden en de zee.

De timing was perfect qua weer, want we hadden verkoeling nodig. Het was een mooie extra dat we de zee in konden, dat hadden we nog nooit meegemaakt hier, volgend jaar zal het erom spannen of de zee in Mei al goed op temperatuur is.

We zagen deze extra maand ook als een cadeau, ondanks het gemis van de kids en ‘thuis’, zeker nu de verzekering alles vergoed heeft.

Ik heb zeer weinig kunnen fotograferen, we hebben na Andorra geen uitstapjes meer gemaakt, broerlief kon niet komen en ik heb geen speciale wandelingen gemaakt.

Maar de ellende heeft ook een positieve kant, we hebben een hele hechte vriendschap opgebouwd met M&J, de schrijver en zijn vrouw en later ook met Sammy en Pablo en onze nieuwe ‘jonge’ vriend.

Helaas konden we weinig tot geen contact onderhouden met Paul, hij woont niet in Calpe. Volgend jaar gaan we dat ruimschoots goed maken.

We hebben het contact met jullie, middels berichtjes, telefoontjes en mailtjes zeer gewaardeerd, dat heeft ons zeker geholpen. Zo lief van jullie, dankjewel. Sommige berichten kwamen zelfs uit een onverwachte hoek, dat was ook verrassend.

En nu zijn we thuis en ik moet zeggen dat de aanpassing sneller ging dan vorig jaar, ook geen lekkend brein dit keer.

We voelen ons hier wel minder veilig, boodschappen doen vind ik eng hier en afstand wordt bijna niet gehouden. Ik winkel zo veel mogelijk online.

Gelukkig kan ik mijn energie kwijt in een veilig Markdal, ik ben inmiddels alweer 6 ons lichter.

Mijn corona nagels zijn bijna verdwenen, nu de corona zelf nog. Ciao.

Happy

1 thought on “Tussen de regels door

  1. Wat fijn om te lezen dat jullie alweer redelijk geacclamatiseerd zijn.! En volgend jaar gewoon weer gaan, hè! Lijkt me toch stug dat het een tweede keer gebeurt. We hebben genoten van de verhalen, ook al gebeurde er weinig tot niets:) Groetjes Carry

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.