Hoop doet leven

Donderdag 4 Juni, Lockdown, fase 2, dag 82

De noodtoestand is weer verlengd tot 22 Juni, het is definitief de laatste verlenging en dan zijn we in het nieuwe normaal beland.

Ik krijg nu toch echt hoop dat we eind Juni kunnen vliegen. Voor de zekerheid gaan we langs de huisarts om een ‘fit to fly’ verklaring te vragen, want als manlief een van zijn alom bekende hoestbuien krijgt dan wordt ie uit het vliegtuig gezet.

Omdat we s’middags uit eten zouden gaan en omdat er regen voorspeld was, namen we het zeebad al om 11 uur.

De zee was nog behoorlijk wild en dat vond Merlyn maar niks, dus we bleven er niet lang in, het zwembad voelde gewoonweg heet toen we erin plonsden. 

Ik heb 6 baantjes gezwommen, morgen ga ik voor 8, ik moet en zal vet verbranden.

Het restaurant ‘Meliton’ was ons door onze nieuwe ‘jonge’ vriend aangeraden.

Het ligt in de bergen, in Altea la Vella. De tocht erheen is schitterend.

Het restaurant oogt niet aantrekkelijk, daar begon het al mee, het heeft een soort van ‘kantine’ uitstraling.

De bediening was niet echt professioneel en het eten was matig.

Alleen mijn voorgerecht was top, eenvoudig, maar smakelijk, carpaccio van bietjes.

Als hoofdgerecht had ik gevulde (kabeljauw/zalm) paprika’s. Het leek me heerlijk, maar het had weinig smaak.

Het nagerecht, een soort cake met crème was gortdroog.

Het was geen succes dus, maar de wijn was lekker.

Eenmaal terug in Calpe, zijn we de club ingedoken en dat werd een groot succes.

Het regende en het stormde, maar wij zaten er lekker knus. Ciao.

Afstand

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.