Een middag vol vreugde met een traan

Dinsdag 26 mei, Lockdown, fase 1+, dag 73.

Sorry lieve mensen, wat later dan jullie gewend zijn, maar hier ben ik dan toch nog vandaag.

Ik had het vandaag druk met allerlei zaken, niks aan de hand.

Het feest bij de schrijver en zijn jarige vrouw Allison was super gaaf.

Toen we aanbelden, zongen we luid ‘Lang zal ze leven’, even wat anders voor hen.

We namen plaats aan een lange tafel op het balkon met veel ruimte onderling.

De jarige zag er super jong en blij uit en de schrijver liep bijna naast zijn schoenen, zo trots is hij op haar.

Ze hadden een tafel vol happen en hapjes en de drank vloeide rijkelijk.

Uiteraard hadden we het ook over de behandeling van de prostaat kanker van de schrijver, ze hebben er nu toch voor gekozen om de bestralingen in de UK te ondergaan. 

Ook zij gaan eind Juni Calpe verlaten.

Het was een middag vol vreugde met een traan. We waren uitbundig en soms ook verdrietig,

We hebben gedanst en gezongen en later trakteerde de jarige ons nog op een optreden, zij kan zo ongelofelijk mooi zingen.

De schrijver heeft ook zijn steentje bijgedragen, er is een acteur aan hem verloren gegaan.

We hebben enorm gelachen en genoten, wat een middag.

De hele ellende van de lockdown kwam tot een explosieve ontlading.

We voelden ons enorm verbonden, onze vriendschap heeft de storm doorstaan.

Wat een bijzondere middag, en wat een bijzondere mensen. Ciao.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.