Manlief wordt als vijand ‘gehoord’.

Dinsdag 19 Mei, Lockdown, Fase 1, dag 66.

Ik ben niet gaan lopen in de voor mij verboden uren, want manlief en ik hadden afgesproken om samen naar de oude stad te gaan om te fotograferen. Jullie weten, naast portretfotograaf ben ik ook straatfotograaf, dus dit is eindelijk weer eens een kans om mooie plaatjes te schieten. Ik wil een serie portretten met masker te maken.

Het was heerlijk weer, al 21 graden, toen we om 10 uur onze residentia verlieten.

Op weg, via de boulevard, naar de oude stad, kon ik al wat schieten en…….wie zat daar op een muurtje?………, daar zat Paul, wachtend op zijn wandelmaat die niet kwam opdagen.

Met gepaste afstand, hebben we even bijgekletst, echt vreemd om als goede vrienden zo afstandelijk te moeten zijn. Paul staat er iets gemakkelijker in, wij zijn wat meer waakzaam.

We liepen verder de berg op naar de oude stad en oh, wat was het weer heerlijk om te dolen in de oude koele straatjes, maar ohhh, wat is het verdrietig dat het ‘leven’ er is verdwenen.

Op een van onze lievelings terrassen, zegen we neder en dronken er een glaasje, met lekkere gratis tapas. Manlief vond de wind die van zee op het terras blies, maar niks en kuchte erop los, de mensen op het terras keken hem achterdochtig aan, een potentiële vijand?

We liepen terug naar de zonnige boulevard en genoten met volle teugen, het leek net vakantie.

En of de duvel ermee speelde, daar zat Jelle op een terras, en wij schoven meteen aan, wat gezellig, wat een feest.

Gezamenlijk liepen we terug en arriveerden, ietsjes te laat wat betreft ons tijdslot, in onze residentia, Merlyn was al bezorgd. 

Menu van de dag wok met 4 groentes en bio kip en……dikke witte bonen uit een pot.

We hebben tot laat op de avond op het balkon genoten van al het hernieuwde leven om ons heen. Ciao.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.