Aangemeld bij het ministerie van BZ

Zondag 22 Maart, Lockdown dag 8

We houden ons goed aan het dagritme, we stonden gewoon weer om half 7 op, de dag begon al te lichten, het werd minder grijs en we zagen weer wat blauw.

We dronken eerst onze koffie ( maar 1 x per dag) en lazen het nieuws en vertelden elkaar de nieuwtjes.

Het is ons duidelijk dat het hier steeds strenger wordt, we mogen niet meer bij het zwembad komen of in de tuin en eigenlijk mag je ook geen bezoek van binnen ontvangen en we moeten binnenkort een papier bij ons dragen met je adres en de reden waarom je je op straat begeeft.

We beginnen het behoorlijk eng te vinden, wat te doen met M&J?

Vandaag maar eens proberen om digitaal te borrelen.

Heb ons inmiddels aangemeld bij het ministerie van buitenlandse zaken, met ons adres etc etc en de vertrekdatum eind Mei.

Voor de eerste keer, moesten we nu de lakens zelf wassen en drogen, het viel me alles mee.

Om meer beweging te krijgen loop ik wat vaker met een flesje of zakje naar de vuilnisbak, via de trap (we zitten op de 5e), zijn toch weer wat stappen he?

Op een van mijn tochten kwam ik Jelle tegen, we hielden keurig anderhalve meter afstand, Jelle vindt me nog wat ‘eng’.

In de lobby (ook met afstand), hebben we nog even staan praten, hij ging later met de lift naar boven en ik met de trap.

Ik denk nu te weten, wat er aan de hand is met me, ik wordt ziek van die shit airco (de verwarming), nu het weer wat beter wordt, hoeft dat ding niet meer zo vaak te blazen gelukkig.

Even ter info: Ik beantwoord jullie reacties in de desbetreffende blog.

Nadat ik vanochtend nog een foto had gemaakt van de zeilboot, deinend in de zon, vertrok het, het is nu leeg voor ons.

Klokslag half 1 startten we een videogesprek met M&J, ik had me er zelfs wat voor opgedirkt, het is toch een soort van visite he? We praatten elkaar bij en spraken onze frustraties uit en namen de tijd voor wat humor, echt fijn.

Het is ook geweldig dat we zoveel lieve apps, chats, FaceTimes etc krijgen, zo blijven we sociaal bezig en dat heeft een mens beslist nodig.

En de zon besloot tussen wat wolkenvelden door, mijn was te drogen en ons een kwartiertje in zijn weldadige warmte te omarmen op ons balkon. Wat doet een beetje zon toch goed, het bestaan wordt er echt lichter van, ik heb me zelfs betrapt op wat vals gefluit en dat doe ik alleen als ik blij ben. Geen grijze dag dus.

De film van de dag was El Hoyo (het platform) een bizarre film, maar wel een doordenker, zeker in deze corona tijd, gezien de mateloze hebzucht en het egoïsme dat je in deze film ziet, denk bijvoorbeeld maar aan het huidige gehamster.

De avond was rustig en tevreden, op naar dag 9 morgen, Ciao.

Zoek de parende meeuwen
Madrid




Zo gaat dat hier


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.