de Strandstoelen zwemmen in de straten

Dinsdag 21 Januari

Die taxi is niet gelukt, ze waren door de ‘storm’ drukte onbereikbaar. Dus die arme Jelle was weer de klos en reed naar het restaurant. We moesten er echt om 13:00 zijn omdat Merlyn en ik gestoofd lam hadden besteld. Het was overigens goddelijk, het vlees viel van de botten. Maar voorlopig heb ik even genoeg van vlees. Ik ga weer een paar dagen zelf koken MET veel groente.

De regen hield aan het eind van de ochtend op, maar er stond wel nog een flinke wind.

Manlief liep naar de oude stad om zijn brillen op te halen en ik liep de andere kant uit, ik wilde boodschappen doen en even ramptoerist spelen, ik wilde de getroffen boulevard zien.

Wat ik te zien kreeg, was ongelooflijk, het leek wel alsof er een oorlog gewoed had, de boulevard  is kapot, stenen banken zijn tegen de winkels aan gespoeld, kapotte winkelramen, overstroomde winkels, meubels op de terrassen zijn kapot en zelfs strandstoelen zwemmen in de straten. Dat gaat geld kosten om de boel weer op te knappen. Bijna alle zaken en terrassen waren gesloten.

Wat een drama daar. 

Woensdag 22 Januari

Het was een redelijke dag, de wind is gaan liggen en soms kwam de zon even het grijs beschijnen.

Manlief is bij verschillende verhuur bureaus langs geweest in de hoop een appartement te vinden waarbij we niet tussendoor hoeven te verkassen. Helaas, volgend jaar weer een keer verkassen.

Toen ik zo ziek was, had ik mezelf een manicure beloofd met nagels lakken als happy ending. Mijn handen voelen droog en ruw aan en mijn nagels schreeuwen om verwent te worden. Dus vandaag ben ik naar de oude stad gelopen en heb een afspraak gemaakt, vrijdag mag ik, heerlijk.

Daar Merlyn en ik de gin hebben opgedronken, ging ik op zoek naar mijn geliefde ‘GIN MARE’, helaas, uitverkocht, nu maar een onbekende gekocht: ‘Citadelle Gin de France’……. Hopelijk weer een voltreffer, iemand nog tips? Ik houd van kruidig.

Donderdag 23 Januari

Eindelijk weer, lekker weer. Een verademing kan ik zeggen en dat vinden de flamingo’s blijkbaar ook, want opeens hebben we er zeker 100 bij gekregen. Het testosteron is gearriveerd, dus het is een flink gekakel in het meer. Een heel leuk geluid maken ze, ik word er vrolijk van.

We zijn gaan eten in het ‘Mosselhuis’, altijd een succes daar. Een Belgische dame, de eigenaresse, staat in de keuken en ze kan er wat van. Lekker ouderwets Belgisch eten, manlief en ik aten stoofvlees met sla en frietjes, M&J en de dame met de blauwe haren, die nu wit zijn, namen een steak tartaar. (Rauw vlees met een ei en allerlei spul, brrrr) Ik had nog even getwijfeld of ik witlof met ham en kaassaus zou nemen.

Op de terugweg besloten we nog ‘even’ te landen in de club, uren laten vertrokken we, wat een valkuil altijd, maar oh zo gezellig

Sammy verkondigde trots dat Pablo morgen moussaka gaat maken, dus……we gaan morgen weer, maar eerst ga ik naar de manicure.

Vrijdag 24 Februari

De ochtend ging loom voorbij met lezen en wat rommelen in huis. Rond 12 uur liep ik naar de oude stad om mijn handen en nagels eens flink te laten verwennen. Een lieftallige Spaanse jongedame, die een beetje Engels sprak (ik een beetje Spaans) ontving me allerhartelijkst. Ik kreeg een flesje water en zij ging aan de slag met mijn nagelriemen. Daar had ze enorm veel werk aan, die dingen zaten muurvast, maar ze zien er nu weer gezond uit gelukkig. Mijn nagels werden gevijld en toen begon het lakproces, een hele toer, met een beschermend laagje, een basislaagje, twee koraal rode laagjes, een toplaagje en nog wat olie over de nagelriemen. Daarna kreeg ik een hand scrub met massage en daarna een handmasker met massage en toen was het proces voltooid na anderhalf uur voor de prijs van 40 euro’s. De lak blijft ook nog eens een paar weken goed. Mijn handen zijn weer zacht en mijn nagels zijn een streling voor het oog.

Na de manicure liep ik snel naar de club waar manlief al hongerig op mij wachtte.

De mousaka was nog beter dan vorig jaar, Pablo heeft zichzelf overtroffen.

Ciao


1 thought on “de Strandstoelen zwemmen in de straten

  1. Wat een drama zo’n storm. Ben benieuwd hoe snel toch alles weer opgeknapt is.
    En oh zo heerlijk zo aan je handen laten frunniken.