Ga op ÉÉn been staan en……

Ik geniet nog steeds na van de ohhh zo gezellige reünie. 

Nooit gedacht dat dit evenement zo’n impact zou hebben op me en.….niet alleen op mij, maar op meerdere mensen.

Ik heb enkele portretten gemaakt ter plekke, met de bedoeling om er een smoelenboekje van te maken. Maar…ik had de lat te hoog gelegd, ik wilde ook gesprekken voeren en herinneringen ophalen met deze en gene en….het licht was ronduit slecht.

Dus ik heb het niet compleet, maar heb wel de gemaakte foto’s doorgestuurd. 

Ik krijg hele leuke reacties en met sommigen heb ik ‘bijklets’ afspraken gemaakt. 

(Zo leuk om in de herfst van je leven samen de balans op te maken en naar de wortels van ons leven te kijken).

Het was er zelfs zo donker dat manlief nog ‘waggeliger’ was dan anders helaas.

Die arme manlief, mijn eens zo stoere bink, is nu zo afhankelijk van licht geworden.

Ik weet niet of jullie kunnen begrijpen dat licht zo belangrijk is voor het evenwicht, daarom heb ik een proefje voor jullie: ga eens op 1 been staan en probeer stabiel te blijven, lukt dit? Okee, dan doe je nu je ogen dicht en blijf op een been staan en…. wat ervaar je nu?

Nu begrijp je dat ‘zien’ cruciaal is voor je evenwicht. Daarom gaan we s’avonds liever niet meer de straat op dus. 

In huis hebben we sensoren op nachtlampjes, zodat manlief in de nacht zijn weg veilig kan vinden, deze dingen nemen we overal mee naar toe.

Nu ik het toch over manlief heb, zijn nieuwe neuroloog, een enthousiaste jonge hond, wil toch verdere onderzoeken doen, hij vindt het vreemd dat de spieren van manlief in tact blijven, meestal gaat de achteruitgang samen.

Manlief heeft bloed moeten laten prikken en dat wordt weer op allerlei ‘dingen’ onderzocht. Eind van de maand, neemt de neuroloog contact op. 

Baadt het niet dan schaadt het niet, maar beter wordt het niet.

Ik ben met broerlief weer naar de Kunsthal in Rotterdam geweest en nam mijn portretlens mee, uiteraard het beest ook hoor.

Er was een zeer indrukwekkende tentoonstelling van Joana Vasconcelos, ’I am your mirror’. Geweldige tentoonstelling, kort samengevat: Verleidelijk, humoristisch, uitbundig en ietwat absurdistisch. De foto’s spreken voor zich.

Ik heb geprobeerd om de interactie tussen mens en kunst in beeld te brengen, heel leuk om te doen.

En of je het gelooft of niet, we hebben weer een zeldzame parel in Rotterdam gevonden: ‘ Bierhandel de Pijp’, het oudste café van Rotterdam. 

Je moet het weten, want de buitenkant oogt shabby, maar eenmaal binnen kijk je je ogen uit. Niet geschikt voor manlief helaas, een erg donkere ruimte.

Er wordt ook gekookt en het schijnt goed te zijn, helaas waren wij te laat om nog te kunnen eten. Raadzaam is om te reserveren. Gelukkig kregen we een mandje apennootjes bij ons drankje.

Ik heb een interessante foto opdracht gekregen, het gaat om een header voor een zakelijke website. Ik heb mijn voelhoorns uitgestoken en kreeg onverwachts van enkele lieve mensen goede ideeën aangereikt. We gaan er vrijdag mee aan de slag, ook moet ik een zakelijk portret erbij maken. Zo’n leuke uitdaging.

Mijn agenda begint dicht te slibben met allerlei soorten afspraken, zakelijk en vriendschappelijk, met nachtjes logeren en ook……..een weekje naar het buitenland!

En voor we het weten, vertrekken we naar Calpe en gaan we daar weer lekker verder.

Op de reünie kreeg ik te horen dat ik nog zo vitaal ben, gelukkig wel, want ik wil nog zo veel, dat ik soms gek word van mezelf.

Morgen ga ik met een collega fotograaf een nieuwe lichtopstelling uitproberen, manlief is model, lief he?

Ciao.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.