De ‘Magic Man’

Dag 96, Donderdag 18 April

Eindelijk zouden we weer naar Fenny gaan, ze ligt nog steeds in het ziekenhuis helaas. Op het moment krijgt ze chemo en bestralingen tot begin Mei en dan mag ze naar een revalidatie kliniek in de buurt van haar huis. 

M&J hadden een plannetje bedacht, we zouden eerst naar de man van de Magic box gaan op de vlooienmarkt van Benidorm en daarna zouden ze ons bij de kliniek afzetten en een uur later weer ophalen. 

Het verliep allemaal niet geheel soepel. De man van de Magic box was uiterst aardig en zette een nieuwe app op onze box. Hij vertelde dat dit een app was die alles kon, nu hoeven we de andere niet meer te gebruiken. Alleen, het downloaden verliep niet soepeltjes, de man had slechte WiFi. Hij probeerde van alles, maar het lukte niet. We lieten de boxjes achter en besloten Zaterdag terug te komen, dan zou hij alles in orde maken. 

Wij reden naar de kliniek en moesten even zoeken waar Fenny nu lag, ze lag een verdieping hoger, eigenlijk zat ze. Ze was in een stoel neergezet voor de doorbloeding. Lopen kan ze niet meer, ze heeft een lam gevoel in haar benen. Ze is sterk vermagerd, maar haar ogen stralen, ze is vol goede moed. Ze kan weer lezen, ziet weer kleuren en kan een tv programma volgen, dus gelukkig verveelt ze zich niet. Ik kon haar nog even verwennen met een straffe espresso. 

Na 25 minuten begon manlief met te zeggen dat het bijna tijd was om te gaan, ik had een andere gedachte, maar hij was zo stellig dat ik dacht verkeerd afgesproken te hebben. Dus halsoverkop moesten we Fenny alweer gedag zeggen. Achteraf had ik toch gelijk, heel erg jammer en shit. 

Toen M&J eraan kwamen, stapten we in en besloten ergens een hapje te gaan eten, maar niet in Benidorm, te druk. M&J hadden alleen maar rondgereden terwijl wij in het ziekenhuis waren, geen parkeerplek te vinden. Ook shit dus. 

We reden in verband met de drukte, zowat stapvoets Benidorm uit en toen belde de ‘Magic Man’, onze boxjes waren klaar en warempel, we waren er nog in de buurt, dus we grepen deze kans. 

De onze was al klaar en hij legde de laatste hand aan die van M&J. Helaas, het verliep weer niet soepel. Hij zei dat we het thuis moesten gaan uitproberen, hij zei dat met goede WiFi, de boel moet werken, anders moesten we Zaterdag terugkomen. Het zal jullie vreemd in de oren klinken, maar we hebben vertrouwen in de man. 

In Altea hebben we heerlijk gegeten, de Rotterdammers, vanaf nu J&J, waren ook van de partij, top. Zij hebben een heel lief bescheiden hondje, Fidel’ genaamd.


Eenmaal thuis, stortten we in en trokken makkelijke kleren aan, zelfs de club kon ons niet meer verleiden. Ik probeerde de Magic box nog even, maar……hij gaf geen sjoege, waarschijnlijk is onze WiFi te zwak. 

Dag 97, Goede Vrijdag 19 april

Het weer is hier finaal omgeslagen, alleen maar regen, maar vanmorgen kon ik toch nog mijn wandeling maken. Ik kwam M&J tegen, we spraken af om om 12 uur de box bij hen uit te proberen met hun snelle WiFi en een bloederige Marie moest er dan ook wel ingaan, dachten ze. 

Na mijn wandeling, liepen Maurice en ik voor de laatste maal naar de Lidl en sloegen nog wat biologische groente in. 

Eenmaal bij M&J, verliep alles perfect, de box doet het en de bloederige Marie ging erin als pap, zelfs bij manlief die niet van tomaten houdt. 

Ik kwam de vrouw van de schrijver nog tegen, ze nodigden ons en M&J uit voor een borrel op 2e Paasdag. 

We hebben het nog druk voor we weggaan, wel gezellig. 

Om 5 uur zaten we met z’n zessen in de club, geen buitenweer, dus……….. we moesten ons vertier binnenshuis zoeken. 

De dames gingen aan de gin tonic. Ik nam me voor te ‘nippen’ en dat is me aardig gelukt, zo houd je de vaart eruit en drink je niet zoveel. 

Het was een ongelofelijk gezellige avond en we maakten vele plannetjes voor het komende jaar. 

Op een gegeven moment kwam er een Nederlands stel bij zitten en de man had een gitaar. Jullie begrijpen het, we hebben gezongen dat het een lieve lust was. 

De regen kwam met bakken uit de hemel toen we de oversteek naar ons complex maakten, we renden als gekken, maar manlief liep bedachtzaam door het hemelwater, ook hij kwam ongeschonden thuis. 

Wat een avond, Ciao.