We willen hier wonen

Maandag 10 Februari

Mijn oudste broer is jarig, hoeraaaa.

We moesten vroeg uit de veren, want we gingen ontbijten in de oude stad bij ‘Arte’ en daarna naar Alicante met M&J. We trakteerden onszelf op een shop dag.

We hadden een heel schema bedacht, te weten: eerst koffie in El Corte Inglés,  daarna naar ‘El Ganso’ (super aparte kledingzaak, waar Jelle 2 hippe colberts kocht), dan Massimo Dutti, waar manlief 2 mooie overhemden kocht en Merlyn een aparte blouse, en… Zara, daar zagen we niets helaas, en…..El Corte Inglés, Merlyn kocht er een cadeau voor Jelle en… we kochten ieder een kleurige lipstick.

Het klinkt snel, maar we waren uren zoet met dit alles, dus we hadden een reuze trek gekregen. Op de boulevard aten we heerlijke pasta ‘Vongole’ bij ‘Ciao Bella”.

Het was super mooi weer en we verzuchtten dat het leek alsof we op vakantie waren, NEE dus, dit is gewoon ons leven!

Het was een hele gezellige dag en die sloten we feestelijk af in de club. Sammy liet ons een Spaanse kruiden likeur proeven, ‘Licor de Hierba’ genaamd en…….echte een aanrader mensen.

Dinsdag 11 Februari

Een rustdag, ook niet verkeerd, manlief en ik kochten cadeautjes voor Jelle, die morgen jarig is.

We zullen allen blij zijn als de feestelijkheden voorbij zijn, al dat gefeest is wel heftig voor ons hoor.

We hebben de rest van de dag genoten op ons balkon, wat een rijkdom.

Woensdag 12 Februari

Jelle is jarig. Na een rustige ochtend, togen we naar boven om Jelle te feliciteren en cadeautjes te geven. We hebben hem goed in het zonnetje gezet, hij doet altijd zoveel voor anderen en nu mag hij eens verwend worden, hij kreeg onder andere een fles ‘Hierba’ van ons.

Diana en Ian kwamen ook om eerst even een drankje te doen en toen togen we naar de parkeerkelder, alwaar Jelle zijn auto verbouwd had tot een 7 persoonsauto, wonderlijk. Ik mocht achterin omdat ik het kleintje ben van het gezelschap, ik had zelfs de keus uit 3 plaatsen.

We reden naar Moraira en gingen naar ons lievelingsrestaurant, ‘Kosta’, genaamd, dit restaurant wordt gerund door twee Griekse knappe mannen.

We kregen een mooie tafel aan het raam en namen allen het menu del dia.

We lieten ons verrassen en werkelijk, we hebben gesmuld, o.a van een mals stukje Iberico met pruimen. Jelle kreeg als verrassing een grand dessert.

Het was heerlijk allemaal.

Omdat de club gesloten was, dronken we een paar ‘one for the road’, bij het Indiase restaurant aan de overkant (deze dame dronk water!)

Donderdag 13 Februari 

Een vrije dag, niet verkeerd. ik nam ruim de tijd om mailtjes te schrijven, berichtjes en apjes te sturen en.. ik liep naar de stad om een afspraak te maken bij de schoonheidsspecialiste, een verlaat verjaarscadeau. Volgende week laat ik me eens verjongen haha. 

Ik heb rond 2 uur heerlijk gekookt, venkel met prei, witte ui, knof, kabeljauw en quinoa

Omdat we ronde buikjes hadden maakten we nog een stevige wandeling, manlief met stok, jaja, hij is eindelijk verstandig geworden.

Vrijdag 14 Februari

Heerlijk geslapen weer, ik ben zo relaxed, ik wil hier best wel wonen!

In gedachten laat ik alle mogelijkheden de revue passeren, wie weet….. Ook manlief heeft er wel oren naar, maar we willen het wel de tijd geven.

Het is ongelooflijk lekker weer, mijn was hangt op het balkon, mijn blog is geschreven, tijd voor ‘balkon-genot’ nu. Manlief gaat een biertje doen met Jelle en we eten iets later. Voor de eerlijkheid: er staat nu een goddelijke Gin&Tonic voor mijn neus, Hasta la vista,

Ciao.

Levend in het Paradijs

Woensdag 5 Februari

Het was bewolkt vandaag met in de ochtend een regenbui. Ik heb snel mijn wandeling gedaan en daarna het huis aan kant gemaakt met manlief.

Ieder heeft z’n taken, hij is baas van het bed, de vloer, de wijn en het water en ik van het koken, de voedselvoorraad, de was en de afwas, alles verliep geolied.

We moesten om half 11 beneden staan, Paul kwam ons halen, we gingen een amandelroute rijden door ‘Val de Pop’. We reden eerst naar Jalon (Xaló) en daar pakten we een smal weggetje door de amandel boomgaarden. Het is tevens een wandelroute, maar een lange wandeling kan Paul niet aan. Heel langzaam reden we door een magisch dal, vol met witte en roze amandelbomen, heerlijk geurend, dat ook nog, en in de verte, de bergen in de wolken. Het was een schitterende paradijselijke route met tevens olijfgaarden, wijngaarden, mandarijn- en sinaasappelbomen.

Wat hebben we genoten. 

Aan het eind van de route, in Parcent, aten we een hapje in een gezellig restaurant, waar constant wielrenners een koffietje kwamen doen, dit tot grote vreugde van manlief.

Wij aten goulash en Paul at naar zijn zeggen een van de lekkerste entrecotes.

We hebben enorm respect voor Paul, hij herpakt zijn leven, maar heeft oh zo veel verdriet. Wat kan een mens toch veel op zijn bord krijgen in het leven en dan is het maar de vraag hoe je ermee omgaat. De een geeft het op en de ander gaat vechtend door.

In ons complex is bij een vriend van ons, je weet wel, de schrijver, kanker gediagnostiseerd en hij is finaal ingestort en laat zich niet zien. Zo verdrietig, ieder mens is anders.

Donderdag 6 Februari

We hebben een rustdag genomen, daar waren we hard aan toe, het was iets te veel allemaal.

Het was prachtig weer, dus op het balkon was het zeer aangenaam. We hebben er weer kunnen lunchen, wat een luxe. Ik had heerlijk gekookt, veel groenten en biologische kip.

De rest van de dag heb ik veel gelezen en ‘genetflixt’. Manlief puzzelt dat het een lieve lust is.

Vrijdag 7 Februari

Omdat de rust ons gisteren zo goed bevallen was, hebben we vandaag eenzelfde dag genoten, top, maar langzamerhand begon het wel te kriebelen.

Zaterdag 8 Februari

Weer leven in de brouwerij, we gingen gezellig uit eten met M&J. Jullie zullen wel zeggen, wat gaan die vaak uit eten, nou gewoon omdat het kan en bovendien is het goedkoop hier, we zijn meestal met z’n 4-en 60 eurootjes kwijt, inclusief drankjes. 

Alvorens naar de oude stad te lopen, gingen manlief en ik naar de ronde van Valencia kijken, deze etappe startte in Calpe. Man, man, wat een circus, al die bussen en volgauto’s, al die ‘renners’ en al die politie, heel indrukwekkend. Manlief had werkelijk de dag van zijn leven en sprak met ‘beroemdheden’. Ik ging voor de smoelwerken en de straatfotografie, ik kon nu ongehinderd schieten. 

Het was  prachtig weer, dus we liepen via de zonovergoten boulevard naar de stad en besloten eerst een aperitiefje te drinken in ‘Rudi’s, een kleine bar. Rudi staat zelf achter de bar en drinkt meer gin en tonics dan zijn gasten en ….hij is heel royaal met de gin, ik was meteen teut na het eerste en gelijk laatste glas. 

Opeens werd er op de ruit getikt en daar stond zomaar de schrijver met zijn vrouw. Wat een grote verrassing, we konden hem eindelijk een big hug geven. Hij heeft de grootste klap verwerkt en heeft besloten om, ondanks zijn vermoeidheid door de medicijnen, te gaan vechten voor zijn leven en….hij heeft een nieuwe ‘vette’ motor gekocht, CHAPEAU. Zijn boek is door alle gedwongen rust bijna af, zo benieuwd. Het is een rauwe thriller geworden en hij verwerkt er wat zaken uit zijn loopbaan als rechercheur in.

We spraken af om zaterdag met z’n 6-en naar de Japanner te gaan, een dorp verderop.

Zondag 8 Februari

Zomer in Calpe en het blijft voorlopig zo. We lasten wederom een rustdag in, maar dronken wel een koffietje in de club om te vergaderen. We gaan op stap morgen. Ciao.


Alweer voor de bijl

Dinsdag 4 Februari

Al vroeg liep ik naar de stad om cadeautjes voor Merlyn te kopen, het was stralend weer en ik had besloten dat het rokjesdag was. Het voelde heerlijk.

Na allerlei ‘huis’klusjes, togen we naar de 11e verdieping en zetten alvorens aan te bellen een verjaardagslied in.

Merlyn zag er op en top jarig uit en was blij met de cadeautjes. Jelle had binnen de kortste keren een fles Moët ontkurkt en daar gingen we weer…PROOST in allerlei talen, op hoogte, op het balkon. Tja, in zo’n fles zitten meer glaasjes, dus ik dronk er, tegen de afspraak in met mezelf, 2, slap he?, maar wanneer krijg je nu een goed glas champagne he?

We besloten bij de beste Chinees van Calpe te gaan eten, de goden verzoekend wat betreft het Corona virus. De zaak zat werkelijk bomvol, dus de angst is in Calpe blijkbaar niet zo aanwezig, terwijl hier toch vele chinezen wonen. We hebben heerlijk gegeten (ik dronk keurig water). 

Merlyn kreeg van de Nederlandse/Chinese bazin een ‘mooi’ cadeau.

We liepen rustig naar huis om ons even op te frissen, want we gingen verder feesten in de club. Daar ging ik uiteindelijk toch weer voor de bijl, ik werd door zowel manlief als Jelle overgehaald om nog ‘one for the road’ te drinken, en dat herhaalde zich een paar maal.

Geen punthoofd vandaag, niet gevallen, maar wel slecht en te kort geslapen. We hebben nu nog een verjaardag te gaan, maar dat is pas volgende week gelukkig. Nu even bijkomen en gezond en karig leven.

Ik heb mijn mooie flamingo bril meegenomen, je weet wel die roze bril die ik in Bristol van Lynne kreeg, zij komt namelijk ook naar Calpe en dan ben ik van plan om haar bebrild op te wachten.

Ik had hem meegenomen naar de club en liet hem Merlyn even passen en dat leverde een hilarische foto op.

Een ding is zeker, je maakt echt de blitz met deze bril hoor.

Om jullie ook eens mee te laten genieten van mijn straatfotografie, plaats ik eenmalig een link van mijn instagram account en als je slim bent kun je ook zien waar mijn portretten te zien zijn haha. Dus Joost…..jij doet je best maar. https://www.instagram.com/ybest9/

Lieve mensen, heel hartelijk bedankt voor al jullie goede wensen en het medeleven, daar doen we het voor.  Ciao.

Een gevallen dronken jarige

Zaterdag 1 Februari 2020, jarig en Brexit.

Het was vrijdag een zonovergoten dag. We zijn naar de oude stad gelopen om mijn jeans op te halen, hij moest korter gemaakt worden uiteraard.

Omdat we toch in de stad waren, hebben we een terrasje gepikt bij een van onze favorieten (El Faro Blanco) en wel omdat je er de lekkerste gratis tapas krijgt bij je glaasje.

Op de terugweg kreeg manlief alweer dorst en hij stelde voor om nog een glaasje in de club te doen. Zogezegd zo gedaan, we kregen er een heerlijke huisgemaakte ‘Ensalada Russa’ bij van Pablo. De rest van de dag hebben we op het balkon onder de luifel doorgebracht, wat een feest zo midden in de winter.

Tja en dan wordt je zomaar wakker als 72 jarige dame en ook nog eens in de zomer. Ik voel me hetzelfde, maar ik realiseer me dat ik al 22 jaar ouder ben dan mijn vader is geworden en dat ik nog 21 jaar moet leven als ik de leeftijd van mijn moeder ga halen.

Van vroeg in de morgen tot in de nacht stroomden, via allerlei kanalen, de felicitaties binnen. Zo leuk.

De natuur gaf me een lichtend spektakel als cadeau omdat ik zo van het licht hou.

Jelle en Merlyn kwamen me al vroeg feliciteren. Ik kreeg een leuke kaart en drie flesjes Queens gin (queen Elizabeth, queen Victoria queen Mary), heel bijzonder.

Rond 12 uur kwam Paul en we liepen even later naar de club. M&J troffen we daar met hun drie gasten, allen Nederlander, haha.

Gezamenlijk aten we een uitmuntende lunch

Verse gamba’s (wel een dingetje om ze te ontmantelen)

Griekse salade

Varkenswangetjes (mejillas de cerdo) met puree en sperziebonen (dit is een specialiteit hier en hadden we van tevoren besteld omdat het langzaam moet garen, en…. lekker dat het was!!!!)

Iedereen smulde dat het een lieve lust was en de wijn vloeide rijkelijk (TE!)

We hadden enorm veel plezier, mede omdat we met een zeer gemêleerd gezelschap waren, en raadt eens, we hadden geen trek meer in een dessert, de drank voldeed.

Het was 26 graden en we hebben nog lang op het terras gezeten, ongekend. 

Maar…deze dame had te veel gedronken hoor, ik was behoorlijk teut en waggelig.

Thuis ben ik pardoes in het bad gevallen, toen ik op de toilet wilde gaan zitten, gevalletje verkeerde inschatting. Manlief schrok zich lam toen hij de flinke bons hoorde van mijn hoofd tegen het bad. Ik lag dubbel van het lachen en heb gelukkig niets gebroken, wat een geluk heb ik gehad. Ik ga NOOIT meer te veel drinken! Ik heb een flinke bult op mijn achterhoofd.

Een irritante kater vergezelde me de gehele dag, pfffff, maar wat een super feest hebben we gehad, dus dat beest nam ik voor lief. Ik ben heel moedig toch gaan wandelen.

Rond 12 uur belde Jelle, hij ging Bloody Mary’s maken om onze katers aan te vallen. Daar waren we wel voor te porren. We hielden het keurig bij eentje en daarna keerden wij huiswaarts, alwaar ik een gezond maal bereid heb, met veel groente. Het Huisdiertje in mijn hoofd was weg, maar ik had toch wat slaapgebrek, dus…….op tijd naar bed dan maar.

Maandag 3 Februari

Fris en fruitig opgestaan, ik stap vanaf vandaag de wereld in als 72 jarige die het kalmer aan gaat doen.

Vandaag is Merlyn jarig, rond 12 uur gaan we champagne (1 glaasje maar hoor) drinken bij haar, daarna gaan we ergens een hapje eten (zonder alcohol) in de oude stad en…..ja hoor…..daarna nog een borrel (eentje maar) in de club.

Druk programma weer, maar deze dame houdt het rustig, ik heb mijn waarschuwing ter harte genomen. Ciao

Pathetic

Zaterdag 25 Januari,

Het is lente, we bloeien op, hier doen we het voor.

Langzamerhand ben ik uit het dal geklommen en nu ga ik echt genieten hoor.

Ik heb mijn dagelijkse wandeling gecombineerd met boodschappen doen, ideaal op deze manier, twee vliegen in een klap.

Eindelijk kon ik weer een gezonde verse lunch op tafel zetten. Dat was wel een must, want we gaan vanaf nu van het ene feestje naar het andere en dan is het wel zo goed als je minstens één gezond maal in je lijf hebt.

We hadden in verband met Merlyn’s, Jelle’s en mijn verjaardag, leuke, wederzijdse Engelse vrienden uitgenodigd voor een borrel in de club.

Het was me weer een happening, de dames dronken cava.

Zondag 26 Januari

Paul kwam ons ophalen om lekker te gaan ‘teuten’ (zijn woord) in zijn mooie huis in Benissa. Het was een zeer aangename ochtend, we hebben veel over Fenny gepraat, over het leven, foto’s bekeken, heerlijke taartjes gegeten en genoten van een dolkomische enthousiaste leuke hond ‘Lola’ geheten. Zo fijn dat Paul die gezellige hond heeft. 

Ik vond het wel heftig om in Fenny’s habitat te zijn, en haar prachtige schilderijen te zien, wat laat ze een leegte achter.

Maandag 27 Januari

Een prachtige dag, wat is dat toch genieten.

De dame met de blauwe haren, die nu wit zijn, trakteerde ons op een heerlijke lunch in een klasserestaurant in Moraira. Dit omdat M&J en ik bijna jarig zijn. Zij kan niet bij ons feestje zijn, zij vertrekt morgen naar Schotland.

We hebben gesmuld, vooral de buideltjes van filodeeg met kaas en vijgenchutney waren goddelijk. De tong gleed er ook goed in!

Dinsdag 28 Januari

Weer feest vandaag, we hadden een borrel met ‘hapjes’ (nibbles) bij Diana en Ian, de Engelsen die vorig jaar hun hondje ‘Charly’ verloren. 

We begonnen met champagne op het balkon. Naast de nootjes stond een klein kistje met de as van Charly, pathetic?

Naderhand gingen we naar binnen en toen zagen we een tafel vol eten en drank. Zowel M&J als wij hadden al gegeten in de middag haha. Maar het was zo lekker allemaal dat we de gastvrouw eer hebben kunnen aandoen. Op het laatst, toen we dachten dat het welletjes was, kwamen Diana en Ian, luid zingend met een taart met brandende kaarsjes aanzetten. Ze hadden ons duidelijk een verjaarsfeest aangeboden. Zo lief en ontroerend, we waren sprakeloos.

Woensdag 29 Januari

Een vrije dag vandaag. M&J gingen naar Alicante om hun loge op te halen. We besloten om eens goed in de oude stad te gaan shoppen. Er is hier een modewinkel die mijn maat heeft, helaas wel in het duurdere segment. Manlief had bedacht dat ik voor mijn verjaardag een goede jeans moest kopen met een T-shirt en een blouse. Ik ben geslaagd hoor. Ik kan er weer jaren tegen, de kleding dan he?

Toen ik net begon met de voorbereidingen voor de lunch, belde Merlyn om ons uit te nodigen voor een lunch bij de Chinees, ze wilden ons voorstellen aan hun logee. We lieten ons niet verleiden en aten thuis een gezonde lunch. Ook in de avond waren we niet te vermurwen voor een borrel aan de overkant (de club is woensdags altijd dicht).

Het was een heerlijke dag met z’n tweetjes en…we hebben voor de eerste keer op het balkon kunnen lunchen, wat een luxe.

Donderdag 30 Januari

Geen afspraken vandaag, maar…..je weet het hier maar nooit, in het luxe bejaarden paradijs. We deden in ieder geval op tijd boodschappen, wat binnen is, is binnen.

Wij zijn er verder niet meer uitgegaan, het balkon voldeed, zeker met het scherm naar beneden, zo warm is het al.

We hebben genoten zo saampjes. M&J en logee hadden een zware dag, ze waren de dag ervoor flink uit de band gesprongen haha.

Ik lees enorm veel op het moment, en dat heeft alles te maken met de zeven zussen, helaas heb ik deel 6 niet in Nederlands, dus ik ga het in het Engels lezen.

De verkoudheid is nog steeds niet helemaal verdwenen, er is nog een schrapend irritant randje. Als ik terugkijk kom ik tot de conclusie dat ik wel heel erg ziek ben geweest. Knap dat mijn lichaam zich zonder antibiotica heeft kunnen herstellen.

De boulevards zijn bijna weer hersteld, er wordt met groot geschut en man en macht gewerkt, ongelooflijk.

Vandaag gaan we wat shoppen en verder relaxen, want morgen gaan we weer los, dan ben ik jarig. M&J en ik geven een feestelijke lunch voor lieve vrienden in de club. HOERA, Ciao.

de Strandstoelen zwemmen in de straten

Dinsdag 21 Januari

Die taxi is niet gelukt, ze waren door de ‘storm’ drukte onbereikbaar. Dus die arme Jelle was weer de klos en reed naar het restaurant. We moesten er echt om 13:00 zijn omdat Merlyn en ik gestoofd lam hadden besteld. Het was overigens goddelijk, het vlees viel van de botten. Maar voorlopig heb ik even genoeg van vlees. Ik ga weer een paar dagen zelf koken MET veel groente.

De regen hield aan het eind van de ochtend op, maar er stond wel nog een flinke wind.

Manlief liep naar de oude stad om zijn brillen op te halen en ik liep de andere kant uit, ik wilde boodschappen doen en even ramptoerist spelen, ik wilde de getroffen boulevard zien.

Wat ik te zien kreeg, was ongelooflijk, het leek wel alsof er een oorlog gewoed had, de boulevard  is kapot, stenen banken zijn tegen de winkels aan gespoeld, kapotte winkelramen, overstroomde winkels, meubels op de terrassen zijn kapot en zelfs strandstoelen zwemmen in de straten. Dat gaat geld kosten om de boel weer op te knappen. Bijna alle zaken en terrassen waren gesloten.

Wat een drama daar. 

Woensdag 22 Januari

Het was een redelijke dag, de wind is gaan liggen en soms kwam de zon even het grijs beschijnen.

Manlief is bij verschillende verhuur bureaus langs geweest in de hoop een appartement te vinden waarbij we niet tussendoor hoeven te verkassen. Helaas, volgend jaar weer een keer verkassen.

Toen ik zo ziek was, had ik mezelf een manicure beloofd met nagels lakken als happy ending. Mijn handen voelen droog en ruw aan en mijn nagels schreeuwen om verwent te worden. Dus vandaag ben ik naar de oude stad gelopen en heb een afspraak gemaakt, vrijdag mag ik, heerlijk.

Daar Merlyn en ik de gin hebben opgedronken, ging ik op zoek naar mijn geliefde ‘GIN MARE’, helaas, uitverkocht, nu maar een onbekende gekocht: ‘Citadelle Gin de France’……. Hopelijk weer een voltreffer, iemand nog tips? Ik houd van kruidig.

Donderdag 23 Januari

Eindelijk weer, lekker weer. Een verademing kan ik zeggen en dat vinden de flamingo’s blijkbaar ook, want opeens hebben we er zeker 100 bij gekregen. Het testosteron is gearriveerd, dus het is een flink gekakel in het meer. Een heel leuk geluid maken ze, ik word er vrolijk van.

We zijn gaan eten in het ‘Mosselhuis’, altijd een succes daar. Een Belgische dame, de eigenaresse, staat in de keuken en ze kan er wat van. Lekker ouderwets Belgisch eten, manlief en ik aten stoofvlees met sla en frietjes, M&J en de dame met de blauwe haren, die nu wit zijn, namen een steak tartaar. (Rauw vlees met een ei en allerlei spul, brrrr) Ik had nog even getwijfeld of ik witlof met ham en kaassaus zou nemen.

Op de terugweg besloten we nog ‘even’ te landen in de club, uren laten vertrokken we, wat een valkuil altijd, maar oh zo gezellig

Sammy verkondigde trots dat Pablo morgen moussaka gaat maken, dus……we gaan morgen weer, maar eerst ga ik naar de manicure.

Vrijdag 24 Februari

De ochtend ging loom voorbij met lezen en wat rommelen in huis. Rond 12 uur liep ik naar de oude stad om mijn handen en nagels eens flink te laten verwennen. Een lieftallige Spaanse jongedame, die een beetje Engels sprak (ik een beetje Spaans) ontving me allerhartelijkst. Ik kreeg een flesje water en zij ging aan de slag met mijn nagelriemen. Daar had ze enorm veel werk aan, die dingen zaten muurvast, maar ze zien er nu weer gezond uit gelukkig. Mijn nagels werden gevijld en toen begon het lakproces, een hele toer, met een beschermend laagje, een basislaagje, twee koraal rode laagjes, een toplaagje en nog wat olie over de nagelriemen. Daarna kreeg ik een hand scrub met massage en daarna een handmasker met massage en toen was het proces voltooid na anderhalf uur voor de prijs van 40 euro’s. De lak blijft ook nog eens een paar weken goed. Mijn handen zijn weer zacht en mijn nagels zijn een streling voor het oog.

Na de manicure liep ik snel naar de club waar manlief al hongerig op mij wachtte.

De mousaka was nog beter dan vorig jaar, Pablo heeft zichzelf overtroffen.

Ciao


Oorverdovende storm

Woensdag 15 januari

Gisteren was het een sociale digitale dag, wel 10 mensen namen contact met me op, met vragen, verzoeken, tips en afspraken, zo leuk. Ook kreeg ik 2 shoot aanvragen en die kan ik voorlopig niet honoreren, helaas, want…..Breda.

Hopelijk krijg ik hier nog een klusje.

Het Spaanse leven gaat eindelijk beginnen, we zijn geland, enigszins hersteld, gesetteld en de agenda is alweer deels gevuld.

De dagbreker van vandaag was…….. de komst van de loodgieter, we hadden een lekkage. Voor ons niet zo dramatisch, wel voor de beneden buren. Gelukkig hebben we een voortvarend verhuur bureau, alle mankementen worden rigoureus aangepakt.

Donderdag 16 Januari

We hadden een meeting in de Engelse club (U3A, University of Third Age), tevens hebben we het lidmaatschap verlengd en we hebben ons ingeschreven op een excursie (weer een bezoek aan een wijnlandgoed haha).

We kregen een onverwacht berichtje van een ex van mijn oudste broer. Ze heeft vroeger een paar jaar bij ons (ouderlijk huis) gewoond (rond 1970). We hebben veel lief en leed gedeeld en zij leeft nog steeds in ons hart, we hadden elkaar zeker 48 jaar niet meer gezien. Zij woont al jaren permanent in Spanje, in de buurt van Tarragona en wilde er met haar man een paar dagen tussenuit, mede omdat er in Tarragona een grote brand had gewoed met enorme stankoverlast. Ze had een hotel hier inde buurt geboekt en…….ze wilde graag een afspraak met ons in Calpe.

We troffen elkaar in de oude stad en onder het genot van een drankje en een hapje haalden we vele herinneringen op. Bij het afscheid spraken we de hoop uit om elkaar volgend jaar hier weer te treffen.

Manlief en ik dronken nog een afzakkertje in de club. Ik werd met open armen ontvangen door Sammy en Pablo, manlief was inmiddels al oud nieuws. Ik gaf hen een Delfs blauw blikje met boterbabbelaars en kreeg tot mijn grote verrassing van hen een koelkast magneetje van Varna, Bulgarije, wat attent he?

Wat een heerlijke sociale dag, we hebben genoten.

Vrijdag 17 Januari

Het was een drukke dag, we moesten veel boodschappen doen in verband met visite morgen en overmorgen en we konden ons beddengoed en handdoeken inleveren en schoon goed mee terug nemen, wat een luxe he?

Manlief is sinds vorige week verantwoordelijk voor het verschonen van het bed, dit ook omdat hij de mise en place niet meer doet.

Jaja, we hebben de taken eerlijk verdeeld.

Het was prachtig weer, dus we hebben nog een half uurtje in de zon gezeten.

Zaterdag 18 Januari

Hoera, al twee nachten goed geslapen. 

Paul is vandaag koffie komen drinken, hij ziet er uitstekend uit gelukkig, maar hij heeft wel een erg pijnlijk been. 

We hebben uiteraard veel over die lieve vrolijke Fenny gepraat, wat missen we haar enorm, maar..…we weten ook dat het leven doorgaat en …we gaan er zeker nog iets van maken, spraken we af.

We hebben heerlijk gegeten in de club, Sammy en Pablo hebben goed voor ons gezorgd.

Zondag 19 Januari

Code rood. Al dagen werden we voorbereid op deze dag, het zou bar en boos gaan worden. We hoefden er gelukkig niet uit, we kregen borrelaars, M&J.

Buiten werd het inderdaad spooky weer, met hoge woeste golven, storm en enorm veel regen. Uitzicht was er niet meer, maar….binnen was het knus en warm en oh zo gezellig.

We hebben een supermiddag gehad en…we hebben samen een reisje gepland. We gaan er in Maart 5 dagen tussenuit en hebben zelfs al een hotel geboekt.

Maandag 19 Januari,

Het was de hele nacht een oorverdovend gestorm en de dag begon grijs en zal grijs blijven. Het schijnt hier in de stad flink huisgehouden te hebben, overstromingen, ondergelopen woningen, ongelukken en omgewaaide bomen. Het vliegveld Alicante is gesloten en de scholen zijn dicht en de vissers zijn niet uitgevaren. Dit geweld schijnt pas morgen af te nemen.

Straks gaan we lunchen in de oude stad met M&J, we gaan met de taxi. Ciao

Ik doe gewoon alsof ik beter ben

Donderdag 9 Januari

Iets meer geslapen. Rond half 6 er maar weer uit en oh jee, dan ben ik een uur aan het hoesten om de leidingen weer schoon te krijgen. De hoestdrank doet gelukkig wel iets en verder moet ik geduld hebben.

Ik had weer wat energie dus ben ik, goed ingepakt, met manlief boodschappen gaan doen.

Het was heerlijk om weer buiten te zijn en te genieten van de zuivere lucht.

Toch ben ik er nog niet, dacht ik aan het eind van de dag.

Vrijdag 10 Januari

Nou, ik heb het geweten, ik heb een rotnacht gehad, alles zat vast, ik bleef de hele nacht hoesten, zonder resultaat. Ik ben telkens even opgestaan, op de bank gaan zitten, wat water drinken etc etc, ik wist niet waar ik het zoeken moest van ellende.

Het leek wel of de hoestdrank niets meer deed.

Alles bij elkaar heb ik maar 2 uur slaap gehad. Toen ik uiteindelijk maar opstond, heb ik alles geprobeerd om mijn luchtwegen schoon te hoesten en uiteindelijk lukte het me, ver in de middag, nadat ik een paar keer gegorgeld had met een mengsel van citroensap, honing en water. Wat een opluchting, ik was als de dood dat ik longontsteking zou krijgen. Manlief heeft bij de apotheek paracetamol met codeine losgepeuterd, zodat ik wellicht eens een nacht kon slapen.

Zaterdag 11 Januari,

Voor ik naar bed ging dronk ik een scheutje hoestdrank, gorgelde ik met het mengsel, legde nog een kussen onder mijn hoofdkussen en nam de verdovende paracetamol pil en hoopte er het beste van.

Ik ben uiteindelijk 3x hoestend het bed uit geklommen om te gorgelen en dat hielp me weer een paar uur slaap verder. Dus al met al, een redelijke nacht. 

Het duurde wel uren, nadat ik opgestaan was, om schoon te hoesten. De hele zooi had zich goed genesteld in mijn bronchiën. 

Wat een verhaal, haak maar af hoor, maar helaas het is wat het is en het bepaalt ons leven nu.

Wederom was het stralend weer met een koude wind en we besloten beiden niet naar buiten te gaan en er alles aan te doen om te herstellen.

Op het balkon was het echt zomer, dus heb ik s’middags na het warme maal, voor de eerste keer 10 minuten uit de wind in de zon gezeten, het was een moment van landen en genieten en….ik had het gevoel dat het virus eindelijk overwonnen ging worden.

Door mijn ziekte, heb ik veel tijd gehad om te lezen, ik heb al 3 delen van de zeven zusters uit, een prachtig verslag van mensenlevens. Qua Netflix kan ik jullie melden dat ik aan VISaVIS ben begonnen, ik ben bij aflevering 3 en vind de serie goed, ook leuk dat het een Spaanse serie is, dus ik ga hem afkijken hoor, tijd genoeg.

Zondag 12 Januari

Helaas weer een hoestende, dus niet slapende nacht. Ik besloot dat het genoeg was zo, ik had werkelijk van alles geprobeerd om de hoest te baas te worden en was zelfs een paar dagen het appartement niet uit geweest. 

Ik ben gewoon aan de wandel gegaan, ondanks de koude wind. 

Ik kwam allerlei vrienden tegen die me al gemist hadden en ik hen uiteraard ook.

Wat een genot om weer beweging gehad te hebben.

De rest van de dag heb ik gelezen en manlief heeft op de iPad naar het wielrennen gekeken. Aan het eind van de middag kregen we een uitnodiging voor een borrel aan de overkant, doch ik besloot thuis te blijven, ik moet de goden niet te veel verzoeken. Manlief verliet met een big smile onze casa, eindelijk ook voor hem weer wat reuring.

Maandag 13 Januari

Het verhaal begint saai te worden, mijn hoest verstoort nog steeds mijn nachtrust, maar ik doe gewoon weer alles, ik voelde me op het laatst een gekooide vogel.

Dus……ik wandel weer en doe de boodschappen. Ik heb overigens elke dag van mijn ziekte, wel gezond/lekker gekookt.

Ik heb geprobeerd iets met Paul af te spreken, maar helaas is hij nu ziek.

Onze social club, behorend bij onze residentia, was gesloten wegens vakantie van de Bulgaarse uitbaters, maar was vandaag weer geopend.

Manlief is er met M&J naar toe gegaan. Hij kwam na een paar uur heel blij thuis, het was als weer vanouds zei hij met een big smile.

Dinsdag 14 Januari,

Weer een hoestnacht, maar ik accepteer het nu maar, ik kom de dag wel weer goed door met 5 uur slaap, dat is verbazingwekkend. Vandaag ga ik eens flink shoppen bij ‘Harrods’, de Chinese winkel aan de overkant, ik heb poetsspullen nodig. We hebben al een vast huishoudschema ontwikkeld, met taakverdeling, het is immers geen vakantie, niet waar. Ciao


Helaas, nog steeds ziek

Zaterdag 4 Januari

De dag na onze aankomst, begon het gefeest al. We waren uitgenodigd bij M&J voor een nieuwjaars buffet.

De dame met de blauwe haren, die nu overigens wit zijn, was er ook. Het was net alsof we niet eventjes 8 maanden weg waren geweest.

Het was heel gezellig met heerlijk eten en gin&tonics, manlief dronk overigens champagne.

Maar helaas voelde ik me steeds zieker worden en mijn stem liet het afweten. Ik voelde me een sprakeloze zombie. Eenmaal thuis ben ik meteen het bed ingedoken.

De nacht was vervelend, veel wakker en veel gesnotter en gehoest, bah.

Zondag 5 Januari

Ik ben in mijn zombie status blijven hangen en manlief is samen met Jelle de auto gaan wassen, echt een mannending haha.

Ondanks mijn zware verkoudheid, heb ik me in de avond buiten gewaagd, we gingen samen met M&J en de dame met de blauwe haren die nu wit zijn, naar de aankomst van de Driekoningen kijken. Ik had dit nog nooit gezien en had me hier enorm op verheugd, ik moest en zou plaatjes schieten. Tja, een fotograaf moet flink zijn.

Het was een spektakel, de koningen zaten op een troon, op een feestelijk versierde kar, zwaaiden en gooiden snoepjes. Verder was er veel gevolg bij, geen idee wat het allemaal moest voorstellen, maar het was kleurrijk en feestelijk. 

Ik heb mooie plaatjes kunnen schieten en daar ging het me om.

Voor de Spaanse kinderen is het extra feest, want zij mogen na de optocht hun schoentje klaarzetten en de volgende dag wordt er speciaal ontbeten en worden de cadeautjes uitgepakt. 

We hebben niet alles gezien, want het werd later en later voordat de vaart erin kwam, dus wij zijn afgehaakt en terug gelopen naar onze warme appartementen. Ik voelde me flink ziek, maar….. de president was tevreden.

Maandag 6 Januari

Nu was het officieel ‘Driekoningen’, hier een nationale feestdag, de kinderen zijn vrij en de winkels en bedrijven zijn gesloten.

Ik had weer een slechte nacht gehad met weinig slaap, dus ik bleef nu echt thuis en hield me rustig. Manlief bleef ook thuis, we hebben wat gelezen, gepuzzeld, gekeuveld en genoten van het zeeleven dat we kunnen aanschouwen vanaf de bank. 

Het is balkonweer, maar daar wagen we ons nog niet aan, eerst maar even aarden en beter worden.

En…ik heb de chromecast aangesloten, dat gaat veel kijkgenot geven!

Dinsdag 7 Januari

De nacht was redelijk, maar 6 uur slaap haal ik nog niet, ik ben blij als ik rechtop zit, dan kan ik het vastzittend slijm weghoesten. Het is me wat hoor, deze start hadden we niet kunnen bedenken.

Na een stevig ontbijt en een warm bad, voelde ik me een stuk beter, dus kleedde ik me goed aan (bleek later te goed, haha) en stapten manlief en ik de voordeur uit.

We brachten een ‘Delfts Blauw’ blikje gevuld met stroopwafels, naar onze verhuurder en liepen via de boulevard, rustig de stad in. 

Het was heerlijk zonnig weer en geen wind en ohh wat deed de schone frisse lucht me goed, zo heerlijk om hier weer te zijn.

We liepen even bij de Specsavers binnen om een afspraak te maken voor manlief en daarna liepen we naar TEDi, dat is een soort van Action en we gingen uit ons dak en kochten voor een habbekrats, allemaal leuke hebbedingen om het appartement op te leuken.

We hadden ons laten vertellen dat er onlangs een grote nieuwe supermarkt was geopend in Calpe en die wilden we ook zien.

En…..geen woord te veel, ze hebben daar werkelijk alles en veel bio, we sloegen er dus flink in.

En toen was onze energie op, genoeg gewandeld voor vandaag.

Bij thuiskomst bleek dat onze verhuurder, de airco/verwarming, uiterst prettig had ingesteld, nu hebben we geen last meer van geblaas. Ik voel het, het gaat goed komen nu.

Dit jaar ga ik niet meer s’avonds koken, ik ben dan meestal uitgeteld omdat ik altijd zo vroeg wakker ben, ik kook nu tussen 14:00 en 15:00, ideaal.

Ik heb een heerlijk maal bereid en genoten van mijn rustige avond.

Woensdag 8 Januari

Van ellende ben ik om half 3 vannacht maar opgestaan. Ik zat vol vast slijm en dat moest eruit door hoesten en snuiten. Ik zal jullie de details besparen, maar ik ben nog lang niet het vrouwtje.

Ik moet zeggen dat ik nog nooit zo ernstig verkouden ben geweest en vooral de nachten breken me nu op, ik ben op.

Om niemand te besmetten houd ik afstand van onze vrienden, die zitten echt niet op deze ellende te wachten. Zo jammer dat we Paul nog even geen big hug kunnen geven, maar hij is kwetsbaar qua gezondheid, dus dat risico moeten we niet nemen.

Manlief heeft bij de apotheek een hoestdrank gekocht, hopelijk helpt het.

Hij moet helaas nu alleen naar de Specsavers, het is niet anders, ik heb geen puf meer en meld me af voorlopig. Ciao

PS: bedankt allen voor de lieve reacties, eerst maar even beter worden en dan hoop ik weer te knallen.

Op naar het Licht

En ja hoor, manlief werd verkouden, ik begon hem meteen te knijpen. 

Meestal als hij weer opgeknapt is, ben ik aan de beurt. Er is geen ontkomen aan, aan de nies- en hoestpartijen van manlief, want dit gebeurt niet bepaald bescheiden, iedereen mag meegenieten van zijn ellende.

Je raadt het al, ik ging stront verkouden op reis dus.

De airco in het vliegtuig stond ook nog eens op standje ‘koud’, het werd geen pretje, maar, het was allemaal voor een goed doel, …..overwinteren en naar het licht. 

Maar eerst nog even iets over de jaarwisseling, wij vonden de herrie, de troep en de stank, buiten proportie, je reinste terreur . Moet dit geweld nu niet eindelijk in goede banen geleid worden, of is het een economisch geval, het mag voor de grote winst, wat slachtoffers kosten.

De brief naar de belasting is geschreven, het heeft me veel nachtrust gekost en bloed, zweet en tranen. Mochten er nog stappen gezet moeten worden, ….broerlief neemt het verder van me over.

Met een dicht oor, waar een ruis in zat, een pijnlijk hoofd, een loopneus en een zere keel werden we van de luchthaven in een luxe taxi snel naar Calpe gereden.

We haalden de sleutels op en betraden ons domein waar we vorig jaar een paar weken gebivakkeerd hadden. 

We voelden ons subiet thuis en voelden ons rijk en gelukkig en….mijn somberte nam meteen lichtere vormen aan, ons tweede leven is gestart.

We zetten de koffers neer en liepen naar M&J en vielen elkaar in de armen, het voelde meteen weer goed. Jelle was zo attent om met ons naar de Super te rijden voor de eerste zware boodschappen. Wat een luxe, we sloegen overvloedig water, wijn, en zwaar voer in.

Nadat we de boodschappen een plekje hadden gegeven, liepen we naar de overkant, naar restaurante ‘El Cantonet’. We namen een menu del dia, met onder andere paella. Het smaakte uitstekend.

Eenmaal weer in onze casa stortten we in, genoeg voor vandaag, we gingen met de kippen op stok, het was een lange dag.