Welkom bij Yvonne Ciao

Hallo, ik ben 70+ en houd sinds 2010 een (reis)dagboek bij op https://ciao.waarbenjij.nu/reisverslag/3374447/valencia-we-komen-er-aan  en sinds 2015 hier op mijn site.

Manlief en ik, proberen zo veel mogelijk uit het leven te halen, we maken regelmatig trips en genieten met volle teugen.

Ik ben een gepassioneerd fotograaf en laat jullie graag mijn werk zien, op de hoofdpagina zie je de linkjes naar mijn foto’s. Ik update zeer regelmatig.

Ik schrijf wekelijks, maar als we op stap zijn soms wel dagelijks. Je kunt je inschrijven, (je privacy is gewaarborgd), dan mis je niets.

Je mag me altijd mailen, ook voor een shoot: info@yvonneciao.nl

Mijn blog is sinds Sept 2015 222.420 x bezocht

Een beetje van slag

Zondag 29 Maart, Lockdown dag 15

Wat een leuke middag hebben gehad gisteren, daar kunnen we weer even op teren.

Diana en Ian, zijn uiteindelijk toch vertrokken naar de UK, via de tunnel. Zij hebben aan een stuk doorgereden en hebben er tot Calais, 12 uur over gedaan, ongelofelijk. Merlyn heeft de sleutel van hun appartement, om die later in te leveren bij het kantoor, we gaan in de loop van de dag even loeren of er nog iets naar onze gading is achtergebleven, een soort van plunderen dus. (Het is er niet van gekomen, we waren te lui).

Ja en dan nog die klok een uur vooruit, we zijn een beetje van slag vandaag.

Tot mijn grote verbazing zag ik dat een zekere ‘Geert’ op mijn netflix account zat, wat een brutaliteit, ik heb meteen mijn wachtwoord gewijzigd en hem eruit gekieperd.

Het was prachtig weer, 21 graden, maar een koude wind liet ons binnen blijven helaas., gelukkig konden we op het eind van de dag nog even op het balkon genieten van de zon.

We aten een puree van bloemkool met een hamburger en broccoli en een pudding na. Heel smakelijk.

De opdracht van vandaag was koffie, maar ik ben afgehaakt, geen inspiratie, ik ben ingekakt.

Weinig te melden verder, Ciao.

Weer een bootje voor onze neus

Met goulash en goede gaven

Zaterdag 28 Maart, Lockdown, dag 14

Zouden we nu op de helft zitten van onze vrijheidsberoving? En dan?

Niet aan denken Yvonne, leef gewoon van dag tot dag, dat zeg ik telkens tegen mezelf en manlief, de tijd gaat het ons leren.

Vandaag was het weer ietsjes aangenamer gelukkig.

We hadden een rustige ochtend en rond het het middaguur maakten we ons gereed voor de lunch bij M&J. Gewapend met goulash en rijst en wat kleine cadeautjes zoefden we naar de 11e verdieping. 

Wat waren we blij om elkaar weer te zien, we dronken een G&T op hun balkon in de hoogte, terwijl we beneden op de boulevard de politie mensen zagen aanhouden.

Het was een fijn samenzijn en we hebben heerlijk gegeten, we kunnen er weer een week tegen nu.

Ik had later nog een telefoon gesprek met mijn oudste broer, love him, een power man.

De opdracht van vandaag was: spelletjes , ik had geen inspiratie, eigenlijk was ik te lui.

De eerste 2 weken zitten erop nu en het is ons meegevallen, hopelijk gaan de volgende 2 weken ook soepeltjes voorbij.

Het weer was redelijk vandaag en morgen gaat het nog beter worden, dus dat gaat een happy Sunday worden, Ciao.

Een afscheid van formaat

Vrijdag 27 Maart, Lockdown dag 13

Gelukkig is Vrijdag de 13e in Spanje een geluksdag, dus ik neem aan dat dat ook geldt, voor de 13e dag op Vrijdag. 

Het eerste geluk was, dat ik niet om 04:00 wakker was, maar om 05:15, mooi toch?

Vermoedelijk ben ik wakker geworden van een paar vissersboten die de zee opgingen.

Om half 6 zat ik met een kop koffie alweer te wordfeuden.

Het was grijs en regenachtig, alweer, maar in de ochtend wel mooie wolken, dat was dus wederom een geluk en het leverde mooie foto’s op ook.

Eigenlijk wilde ik morgen naar de Lidl, maar omdat we morgen met M&J een lunch gaan doen, had ik er geen zin in om er voor de lunch nog op uit te moeten, ik wil mezelf eens optutten voor deze gezellige happening, vandaar.

Ik ben vandaag dus naar de Lidl gegaan, in de regen en…..ja, weer geluk (3x)….er stond geen rij, in de winkel was het rustig en er waren geen lege schappen.

Door de regen liep ik met 3 volle tassen naar huis, helemaal gelukkig.

Opdracht van vandaag was rook; ik heb er niets van gebakken, maar manlief en ik hebben er wel een half uur lol aan gehad en dat is toch een geluksmoment nietwaar?

We aten vandaag spaghetti bolognaise en Griekse yoghurt met slagroom na, het was een waar godenmaal, wat een geluk he?

De kleinkinderen FaceTimede ons, ze zaten lekker in de zon in de tuin, zij wel, maar het was weer een geluksmoment om die lieverds te zien en te spreken. Ze hebben een bokszak gekregen, met handschoenen, zo kunnen ze toch heel wat energie kwijt.

We hebben weer Toy Boys gekeken, de laatste 3 afleveringen, spannend en goed tot het eind, helaas eindigt de serie met een cliffhanger, beetje frustrerend.

De laatste DWDD gekeken, een afscheid van formaat, het is niet anders, Ciao.

Beetje rook

Alleen op de wereld

Woensdag 26 Maart. Lockdown, dag 12

Helaas was ik rond 04:00 wakker, klaarwakker, het lukte niet meer om in slaap te vallen. 

(Zo gauw ik wakker word, schakelt mijn brein zich meestal meteen op ‘actief’, ik heb de uit-knop tot op heden, niet gevonden). 

Manlief snurkte een eind in de rondte, dus restte me nog maar een ding, opstaan.

Ik zat om kwart over 5 al aan de koffie en zag een paar vissersboten uitvaren, toch wat leven in de brouwerij. 

Soms heb ik het gevoel dat we alleen op de wereld zijn, we zien geen mens.

Na de ochtendrituelen, ging ik op pad naar de supermarkt, de Consum ditmaal, omdat ze daar biologische havermout hebben. 

Het was heerlijk om weer buiten te zijn en de zon scheen ook nog eens, maar de angst voor besmetting in de supermarkt, benam een deel van mijn geluk.

Ik kwam Jelle tegen, hij reed net de parkeergarage uit en 100 meter verder liep Merlyn, zij ging vast en zeker een krant kopen. Ik vraag me overigens af hoe die kranten hier komen, er gaan toch geen vluchten meer?

In de Consum was het rustig en er was zelfs geen wachtrij. 

Hier hebben ze een ander voordeur beleid dan bij de Lidl. Er staat een dame in de hal, zij spuit een klodder desinfectie gel in je handen en geeft je daarna 2 plastic handschoenen, die je ter plekke aan moet trekken.

Ik kocht veel groentes, havermout, fruit, koffie, en oh luxe, 2 blikjes tonic voor je weet wel.

Jelle is weer aangehouden door de politie, waarschijnlijk ook omdat hij Andoriaanse nummerplaten heeft.

We aten linzen a la bolognaise met broccoli (de bolognaise had ik nog van eergisteren, ik heb zelfs nog een portie).

De foto opdracht van vandaag was ‘Badkamer’, ik had een mooi portret van manlief in de badkamer gemaakt, maar die mag ik niet plaatsen van hem

We keken weer 3 afleveringen van Toy Boys, morgen de laatste 3. Top serie.

Waarschijnlijk gaan we Zaterdag toch weer een gezellige lunch doen met M&J, zo heerlijk om samen weer eens plezier te maken. Wij allen hebben geen koorts en/of klachten, we hebben met niemand anders contact gehad en Jelle en ik zijn alleen maar, met uiterste voorzichtigheid, in de super geweest en Merlyn heeft zo nu en dan een krant gekocht bij de kiosk.

Het was een lichte dag, met zo nu en dan zon, we hebben geluncht op het balkon, helaas komt er morgen weer regen aan. Ciao.


Morgen zal het beter zijn

Dinsdag 25 Maart, Lockdown dag 11

De helft van de vissersvloot is uitgevaren. 

Het is grijs en somber buiten, Bah.

Manlief puzzelt de inkt uit MIJN balpen, ook dat nog en ik ben weer werkzaam als portret fotograaf, ik was de klant. Selfies dus, echt leuk om te doen en een gewillige klant, alleen dat hoofd spreekt me niet zo aan haha, morgen weer, wellicht kan ik jullie dan iets tonen.

Later nog manlief geportretteerd, hij blijft onwillig, maar zijn ‘kop’ staat me wel aan.

In de loop van de ochtend wordt de donkergrijze lucht lichter en de wind gaat wat liggen, zou het nu eindelijk eens zonnig gaan worden? 

Het is vreemd dat we sinds de Lockdown, baggerweer hebben.

Mijn nagels met gel lak, beginnen uit te groeien, ik laat het nu maar aan de natuur over. Er zullen vele vrouwen/mannen zijn die uitgroei hebben in hun haar, gaan we nu veel meer grijs of een andere kleur zien?

De mussen blijven komen nu, ze weten dat hier wat te halen valt, wel leuk.

Het contact met M&J is nog steeds niet fysiek, ik denk dat we allen bang zijn. Morgen maar eens bespreekbaar maken, ik zit nog met die goulash in de vriezer. Jelle is vandaag 2x aangehouden toen hij een krant ging kopen, op de terugweg is hij gevolgd door de politie tot de voordeur.

Zij en ook wij, krijgen genoeg van alle onheilsberichten via what’sap en dergelijke. Het zal wel goedbedoeld zijn, maar wij weten ook wel dat het hier erg is.

De gemeente Calpe heeft een leuke uitdaging gevonden voor de fotografen die niet meer de hort op kunnen, namelijk een dagelijkse foto-opdracht die je in huis kunt maken. Vandaag was de opdracht: schoenen. Uiteraard doe ik mee.

De foto Opdracht

We aten, een groentesoep met gerookte zalm (die moest op) en linzen.

Uiteraard hebben we weer Toy Boy gekeken, zelfs 3 afleveringen dit keer, nog 6 te gaan.

Aan het eind van de middag zagen we een voorzichtig zonnetje ons appartement in gluren, morgen zal het beter zijn, Ciao.

Van de Musjes naar de meeuwen

Dinsdag 24 Maart, Lockdown, dag 10

We werden gewekt door een woeste zee, terwijl de wind floot door de kieren van onze ramen.

Weer een nieuwe dag, maar wel een beetje vroeg, het was pas kwart over 5. Manlief draaide zich om en ik stond op, op de een of andere manier had ik toch weer zin in de dag, dag 10, zouden we op een eenderde zitten van de Lockdown?

Het is best wel heftig voor een mens om zomaar opgesloten te zitten en niet even ’gewoon’ naar buiten te lopen, zeker voor een dame die elke dag minstens 1 uur aan de wandel ging en zich nu moet behelpen met het trappenhuis, overigens, ook niet zo best voor mijn aftandse knieën.

Gisteren werd er enorm streng gecontroleerd, een politieauto werd midden op straat gezet en auto’s werden aangehouden, ook een paar voetgangers en een fietser, zij werden terug gestuurd.

We hebben het idee dat er toch nog mensen vanuit Madrid en Valencia hier proberen te geraken, wellicht zijn ze met een of andere smoes door het roadblock voor Calpe gekomen. Zo hebben we opeens een nest bovenburen, ra, ra, waar komen die ineens vandaan?

We moeten steeds voorzichtiger worden, het virus schijnt hier te zijn, zooo eng.

Gelukkig hoef ik er een paar dagen niet uit, eten genoeg in huis.

Manlief puzzelt en ik probeer een fotografie doel te krijgen en ik denk dat ik het nu weet.

Gisteren heb ik musjes gelokt om te fotograferen door het raam, maar de foto’s waren bagger, nu fotografeer ik uit het slaapkamer raam meeuwen en de kust. Als het beter weer wordt, zal het iets makkelijker worden. Ook probeer ik een serie portretten van manlief te maken en wellicht ga ik nog zelfportretten maken.

Ach, vervelen doen we ons echt niet gelukkig.

Vandaag aten we Spaghetti bolognaise, met heel veel groente in de saus.

We hebben weer 2 afleveringen van Toy Boy gekeken, nog 9 te gaan, echt een hele goede serie.

Hopelijk krijgen we morgen eindelijk mooi weer, vandaag was het bar en boos. Ciao.

Ik moest er vandaag weer op uit.

Maandag 23 Maart, Lockdown dag 9

Vannacht, onweer en bliksem, bah, we zijn veel wakker geweest. 

Helaas waren we veel te vroeg klaarwakker en zaten om half 6 al aan de koffie.

De vissers zijn niet uitgevaren, het zeilbootje is weg, het regent en de lucht is weer somber grijs, dat belooft wat voor vandaag.

Omdat ik een paar dagen geen boodschappen had gedaan, moest ik er vandaag echt aan geloven, zo eng weer.

Ik ben als de dood om in de winkel besmet te worden. De beveiliger stond te hoesten in de ingang, gelukkig had hij een mondkapje op.

M&J kunnen vanuit hun appartement, zij zitten op de 11e verdieping, met een verrekijker zien of er een lange rij bij de Lidl staat. Ik kreeg een berichtje dat de kust veilig was, maar toen ik al onderweg was, kreeg ik een bericht dat er alweer een lange rij stond, ik ben toch doorgelopen, waar je aan begonnen bent, moet je afmaken, is mijn motto.

Uiteindelijk viel het me mee, er stonden 12 wachtenden voor me, keurig met anderhalve meter afstand en allen droegen plastic handschoenen. Niemand sprak, we stonden er als schapen die naar de slachtbank worden geleid.

Eenmaal in de winkel moet je je gehandschoende handen ontsmetten en dan nog een paar handschoenen eroverheen aantrekken en dan mag je binnen.

Nu waren er toch echt wel lege schappen, bijvoorbeeld geen wijn voor mij, wel voor Maurice (we hebben een volstrekt verschillende smaak).

Het goede nieuws is dat ik eindelijk bio rundergehakt heb, en kabeljauw, en bio kalkoen, hoeraaaaa.

Ook heb ik veel groentes gescoord, dus missie geslaagd en hopelijk kan ik nu weer een paar dagen de supermarkt vermijden.

Langzamerhand gonzen er toch wat geruchten rond dat er ook in Calpe besmettingen zijn.

Wederom gezond gekookt: Stoofpotje van linzen, kabeljauw, bleekselderij, groene asperges met ui en knoflook. Het smaakte voortreffelijk.

De zon heeft zich toch nog even laten zien gelukkig en dat maakt de huiskamer lekker warm, dus geen airco nodig.

Vandaag geen film van de dag, maar een serie, we zijn begonnen aan Toy Boy, een geweldig goede thriller en het speelt zich af in Spanje. We hebben 2 afleveringen gekeken, nog 11 te gaan.

Met M&J gaat het ook goed, zij maken er ook iets van.

Gisteren heb ik wat portretten van manlief gemaakt, ik moet toch blijven oefenen he? Ciao.

Vanaf het balkon
We missen het bootje

Visite
Benidorm


Aangemeld bij het ministerie van BZ

Zondag 22 Maart, Lockdown dag 8

We houden ons goed aan het dagritme, we stonden gewoon weer om half 7 op, de dag begon al te lichten, het werd minder grijs en we zagen weer wat blauw.

We dronken eerst onze koffie ( maar 1 x per dag) en lazen het nieuws en vertelden elkaar de nieuwtjes.

Het is ons duidelijk dat het hier steeds strenger wordt, we mogen niet meer bij het zwembad komen of in de tuin en eigenlijk mag je ook geen bezoek van binnen ontvangen en we moeten binnenkort een papier bij ons dragen met je adres en de reden waarom je je op straat begeeft.

We beginnen het behoorlijk eng te vinden, wat te doen met M&J?

Vandaag maar eens proberen om digitaal te borrelen.

Heb ons inmiddels aangemeld bij het ministerie van buitenlandse zaken, met ons adres etc etc en de vertrekdatum eind Mei.

Voor de eerste keer, moesten we nu de lakens zelf wassen en drogen, het viel me alles mee.

Om meer beweging te krijgen loop ik wat vaker met een flesje of zakje naar de vuilnisbak, via de trap (we zitten op de 5e), zijn toch weer wat stappen he?

Op een van mijn tochten kwam ik Jelle tegen, we hielden keurig anderhalve meter afstand, Jelle vindt me nog wat ‘eng’.

In de lobby (ook met afstand), hebben we nog even staan praten, hij ging later met de lift naar boven en ik met de trap.

Ik denk nu te weten, wat er aan de hand is met me, ik wordt ziek van die shit airco (de verwarming), nu het weer wat beter wordt, hoeft dat ding niet meer zo vaak te blazen gelukkig.

Even ter info: Ik beantwoord jullie reacties in de desbetreffende blog.

Nadat ik vanochtend nog een foto had gemaakt van de zeilboot, deinend in de zon, vertrok het, het is nu leeg voor ons.

Klokslag half 1 startten we een videogesprek met M&J, ik had me er zelfs wat voor opgedirkt, het is toch een soort van visite he? We praatten elkaar bij en spraken onze frustraties uit en namen de tijd voor wat humor, echt fijn.

Het is ook geweldig dat we zoveel lieve apps, chats, FaceTimes etc krijgen, zo blijven we sociaal bezig en dat heeft een mens beslist nodig.

En de zon besloot tussen wat wolkenvelden door, mijn was te drogen en ons een kwartiertje in zijn weldadige warmte te omarmen op ons balkon. Wat doet een beetje zon toch goed, het bestaan wordt er echt lichter van, ik heb me zelfs betrapt op wat vals gefluit en dat doe ik alleen als ik blij ben. Geen grijze dag dus.

De film van de dag was El Hoyo (het platform) een bizarre film, maar wel een doordenker, zeker in deze corona tijd, gezien de mateloze hebzucht en het egoïsme dat je in deze film ziet, denk bijvoorbeeld maar aan het huidige gehamster.

De avond was rustig en tevreden, op naar dag 9 morgen, Ciao.

Zoek de parende meeuwen
Madrid




Zo gaat dat hier


Ziek melding

Zaterdag 20 Maart, Lockdown dag 7

Gisteren beseften we dat we een week geleden nog in de club zaten te borrelen, lacherig en niet wetend wat ons te wachten zou staan.

Nu zijn we dus een week verder, het lijkt veel langer, en als we vanaf het balkon naar de club kijken, worden we verdrietig, daar waren we gelukkig en blij en vooral onbezorgd, het was een totaal ander leven.

We zitten nu opgehokt met elkaar en proberen er het beste van te maken, maar we hadden deze tijd in Spanje wel heel anders voorgesteld.

Gelukkig zit onze relatie wel snor, we zijn lief voor elkaar en proberen het zonnetje in huis te halen.

Ik werd vanochtend niesend wakker en voelde me niet senang, dus ik heb de ‘Sunday Lunch’ bij ons, met M&J afgezegd, dat was de afspraak, niet lekker>>>>>niet bij elkaar komen, ik heb mezelf even een paar dagen in isolatie gezet.

Wellicht is het een gewone kou, maar we moeten het zekere voor het onzekere nemen in deze ellendige tijd.

Er stond goulash op het menu voor morgen, het vlees had ik al gemarineerd, dus ik heb de boel vanochtend op het vuur gezet, zo zonde dat we er niet met zijn allen van kunnen genieten. Ik denk niet dat ze (vooralsnog) zitten te wachten op een maaltje van mijn hand.

Stom, voor de uitbraak van de corona, had ik me met deze verschijnselen echt niet ziek gemeld.

We hopen er maar het beste van.

Ik hoop dat we maandag met z’n 4-en van de goulash kunnen genieten en dat ik slechts een lichte verkoudheid had.

Om goed gezond te worden, heb ik een vegetarische groenten soep gemaakt, met veel verse gember, het smaakte ons voortreffelijk.

We hebben in de middag uitgebreid gefacetimed met ideale schoonzoon en kleinkind2 en later met mijn jongste broer, wat deed dat ons goed, er wordt aan ons gedacht. 

Omdat de magicbox aan de tv zit, durven we de tv niet te gebruiken om te netflixen, dat doen we op de laptop. Wat ben ik blij dat we nog geïnvesteerd hebben in een goede laptop.

We hebben vandaag ‘Lost Girls’ gekeken, indrukwekkende film.

Ik krijg al een paar dagen op mijn kop van de Apple Watch, ik beweeg te weinig, het is niet anders, Ciao.

De lekkere soep
Bootje is er ook nog

Eindelijk hebben we er een

Vrijdag 20 Maart, Lockdown dag 6

Het regent als we wakker worden, Bah, het weer is hier ook van slag.

Het zeilbootje ligt nog voor onze neus, met de verrekijker bespeuren we een man/vrouw en een peuter, lijkt me nu geen pretje op zo’n boot.

Het is lente vandaag, dat dan weer wel.

We krijgen de vreemdste berichten, onder andere dat naast het sluiten van de hotels en de campings, nu ook toeristen accomodaties gesloten moeten worden en dit binnen 7 dagen. We hebben (nog) niets gehoord van de verhuurder. Wellicht vallen we erbuiten omdat hier mensen (ook Spanjaarden) permanent wonen en ook eigenaar zijn.

Ik ben maar eens naar de apotheek gelopen om te vragen of er weer thermometers zijn, NADA.

Wel heb ik 2 doosjes paracetamol en 2 flessen ontsmettingsgel bemachtigd.

Later kwam Jelle heel veel water brengen en………. een thermometer, die heeft Merlyn weten te scoren, wat ongelofelijk lief van hen.

Hopelijk hebben we de thermometer niet nodig.

Ik heb rond half 3 een heerlijk maaltje gekookt, te weten; 2 gestoofde venkels met ui/knoflook en quinoa, en een biologisch stukje gebraden kip.

Op het eind van de middag zijn de openbare ruimtes (lobby, liften, trappenhuis, etage-hallen) gedesinfecteerd, eindelijk wat actie in het gebouw.

Het was een rustige, grijze dag, Ciao

Goede gaven