Welkom bij Yvonne Ciao

Hallo, ik ben 70+ en houd sinds 2010 een (reis)dagboek bij op https://ciao.waarbenjij.nu/reisverslag/3374447/valencia-we-komen-er-aan  en sinds 2015 hier op mijn site.

Manlief en ik, proberen zo veel mogelijk uit het leven te halen, we maken regelmatig trips en genieten met volle teugen. Ik ben een gepassioneerd fotograaf en laat jullie graag mijn werk zien, op de hoofdpagina zie je de linkjes naar mijn foto’s. Ik update zeer regelmatig.

Ik schrijf wekelijks, maar als we op stap zijn soms wel dagelijks. Je kunt je inschrijven, (je privacy is gewaarborgd), dan mis je niets.

Je mag me altijd mailen, ook voor een shoot: info@yvonneciao.nl

Mijn blog is sinds Sept 2015 234.119 x bezocht

We gaan ‘versoepelen’ en ‘versnellen’.

Zondag 24 Mei, Lockdown, Fase 1+, dag 71.

Het was een prachtige dag. We hebben genoten op het balkon en bewonderden de schitterende jachten die in onze baai kwamen ‘rusten’.

Als je ziet hoe luxe die dingen zijn, dan vraag je je af, hoe de mensen dat kunnen betalen. Vaak zijn het nog vrij jonge mensen.

We kregen een uitnodiging voor een verjaarsborrel dinsdag as, bij de schrijver en zijn vrouw, samen met M&J.

Aanvankelijk twijfelden we of we op de uitnodiging in zouden gaan, maar uiteindelijk besloten we om wat te versoepelen, zeker omdat de besmettingen in ons stadje bijna nihil zijn. 

Ze wonen op de 6 verdieping en hebben een enorm balkon, dus we zitten er niet op elkaars lip. Een verjaarsknuffel zal er echter niet in zitten.

Ook zullen we binnenkort een hapje gaan eten met Paul.

Jammer dat we nog niet naar fase 2 gaan hier en dat is helemaal te wijten aan de opgelopen besmettingen in Benidorm, daar moeten wij nu onder lijden.

Toch hoor ik opeens berichten dat Sanchez, zijn keutel aan het intrekken is, hij wil de ‘desescalada’ gaan versnellen, dus er is een grote kans dat we binnenkort weer op de stranden mogen bivakkeren en de zee in mogen en hopelijk ook het zwembad in kunnen.

En als dan ook nog de club eindelijk open zou gaan?, dan is het feest.

We blijven het nieuws op de voet volgen. Ciao.

De politie krijgt me niet te pakken

Zaterdag 24 Mei, Lockdown, fase 1, dag 70.

Blij werden we wakker, we zouden een leuke en zonnige dag gaan beleven, we zouden uit eten gaan.

Eerst ging ik weer aan de wandel, in verboden tijd, met het mondkapje als een tasje in de hand. 

Het lukte me om thuis te komen zonder bekeuring, chapeau voor mij.

Na het ontbijt, gingen we ieder onze eigen gang, manlief liep naar de haven en ik naar de Mercadona. 

Ik ging op ‘mondkapjes’ jacht en wilde ook een paar potten van de beroemde dag/nachtcrème (Sisbela) inslaan.

Mijn tocht was het helemaal waard, ik scoorde 40 mondkapjes voor 24€ en kon heel wat potten in mijn mandje doen, wat voelde ik me rijk, zeker omdat we nu eindelijk een voorraad mondkapjes hebben.

De rest van de ochtend brachten we lezend en puzzelend door op het balkon.

In ons goeie goed liepen we met M&J naar de overkant, naar restaurant ‘El Cantonet’.

We hebben er heerlijk gegeten, de starters deelden we, te weten;

salade, gefrituurde ansjovis, gefrituurde groentes, carpaccio van tonijn.

De heren aten paella signoret, en de dames een forse gegrilde zeetong.

De heren bestelden een nagerecht, waar de dames van mee mochten genieten.

We dronken vele heerlijke wijntjes met veel ijs en hadden lol voor 10.

Wat een gezellige middag weer.

In het bejaardenuurtje (van 7uur to 8 uur), ben ik, gelouterd door de wijn), gewoon een half uur in de zee gaan lopen. Ik had me voorgenomen, hard naar onze poort, (we hebben nl een privé ingang naar het strand) te rennen als er politie aankwam, en snel de port dicht te knallen haha.

Gelukkig zag ik geen politie, wellicht voor herhaling vatbaar. Ciao.

De domper van de dag

Vrijdag 22 Mei, Lockdown, fase 1, dag 69

Zoonlief is vandaag jarig, hoeraaaaa, hij blaast 43 kaarsjes uit.

Helaas voelen we ons niet feestelijk, eigenlijk voel ik weinig tot niets, ik ben ‘gelaten’, net alsof ik slaap. 

Nadat we ieder onze wandelingen voltooid hadden (manlief aangehouden door de politie omdat hij geen mondkapje droeg), zijn we ingekakt op het balkon.

Wel een heerlijke Chili con carne gemaakt, dat was het hoogtepunt van de dag.

Het valt ons steeds zwaarder om vanaf het balkon het ‘zeevertier’, in de vorm van zeilboten, jachten, vissers en surfers, te zien.

Het is net alsof je naar een snoepwinkel kijkt, waar jij niet in mag.

De domper van de dag was het bericht van de regering dat onze provincie niet naar fase 2 mag. Ciao.

We gaan nog niet naar huis, nog lange niet…..

Donderdag 21 Mei, Lockdown, fase 1, dag 68

Vervelende nacht gehad, vaak wakker en veel gedroomd, bah, dat was niet lekker opstaan zo.

Na de ochtendrituelen, vertrok ik in verboden tijd, met mondkapje naar de boulevard en liep op tempo, mijn dagelijkse ronde.

Ik was een van de weinige met een mondkapje op, velen hadden het onder de kin, om de pols en om de elleboog zitten. Maar ook veel mensen die geen kapje bij zich hadden.

Wat een vervelende situatie, hier worden we niet vrolijk van.

Gisteren heb ik weer dolfijnen of haaien gezien, ze tuimelden niet in elk geval.

In de ochtend heb ik allerlei achterstallig onderhoud verricht en ik bestelde een taxi voor 5 Juni naar Alicante, weer een aderlating omdat er geen bus gaat helaas.

Maar…….er verschenen steeds meer geruchten op Facebook, dat er weer geen vluchten gaan begin Juni. 

Als dat waar is, zal het alles te maken hebben met de verlenging van de noodtoestand hier. Gelukkig kan ik de taxi 24 van tevoren annuleren en krijg dan het geld terug. Dat is echter niet het geval bij Transavia, je krijgt ooit eens een voucher, in het slechtste geval hebben we er dan nu 2. Hoe moeten we dat in hemelsnaam ‘opvliegen’?

Een ding is zeker, ik ga nu pas boeken als het zeker is dat ze gaan vliegen.

Hopelijk zijn de geruchten ongegrond.

En dan opeens aan het eind van de dag, heb je een mail van Transavia: ‘Je vlucht is geannuleerd’! 

Weer hetzelfde zeik verhaal en geen geld terug of een kans op omboeken. 

We krijgen dus weer een voucher, waarschijnlijk pas over een paar maanden.

We staan nu echt met de rug tegen de muur, wat te doen?

Een ding is zeker, we gaan niet weer boeken voorlopig, dat is kamikaze.

Ik vind het schandalig dat Transavia, de mensen gewoon laat boeken en dan een paar weken later de boel annuleert, ik trap niet meer in die truc. Nu zou je alweer een ticket kunnen boeken voor een 2e week Juni, haha.

De taxi heb ik afbesteld en raadt eens?…….we krijgen een voucher, eens!

Gelukkig kunnen we tot 27 Juni in dit mooie appartement blijven en dan zien we wel weer verder. Leuk is het beslist niet, we zitten gevangen en teren financieel in.

Nu is het zaak, om de pootjes niet te laten hangen en toch gezellige dingen te doen, maar of ons dat gaat lukken? Ciao.

Paul

Waren we maar thuis!

Woensdag 20 mei, Lockdown, fase 1, dag 67

Schitterend weer en geen balkon wind, heerlijk.

Toch begin ik er genoeg van te krijgen, hoe je het ook wendt of keert, we zitten gewoon gevangen. 

We kijken verlekkerd, vanaf het balkon, naar het vertier van de ouders en de kids, die heel veel uren (12:00-19:00) tot hun beschikking hebben en gewoon lekker in zee kunnen plonzen, we balen als een stekker. 

Door de politie wordt er een oogje dicht geknepen, maar oh wee, als ze er een ouder stel tussen ontdekken, dan is het meteen …’kassa’.

Vanaf morgen moeten we ook nog eens een mondkapje op buiten, het wordt er niet leuker op zo. 

Waren we maar thuis…en ohhhh wat begin ik tegen de reis op te zien, stel je voor, een hele dag een mondkapje op. Ciao.

Manlief wordt als vijand ‘gehoord’.

Dinsdag 19 Mei, Lockdown, Fase 1, dag 66.

Ik ben niet gaan lopen in de voor mij verboden uren, want manlief en ik hadden afgesproken om samen naar de oude stad te gaan om te fotograferen. Jullie weten, naast portretfotograaf ben ik ook straatfotograaf, dus dit is eindelijk weer eens een kans om mooie plaatjes te schieten. Ik wil een serie portretten met masker te maken.

Het was heerlijk weer, al 21 graden, toen we om 10 uur onze residentia verlieten.

Op weg, via de boulevard, naar de oude stad, kon ik al wat schieten en…….wie zat daar op een muurtje?………, daar zat Paul, wachtend op zijn wandelmaat die niet kwam opdagen.

Met gepaste afstand, hebben we even bijgekletst, echt vreemd om als goede vrienden zo afstandelijk te moeten zijn. Paul staat er iets gemakkelijker in, wij zijn wat meer waakzaam.

We liepen verder de berg op naar de oude stad en oh, wat was het weer heerlijk om te dolen in de oude koele straatjes, maar ohhh, wat is het verdrietig dat het ‘leven’ er is verdwenen.

Op een van onze lievelings terrassen, zegen we neder en dronken er een glaasje, met lekkere gratis tapas. Manlief vond de wind die van zee op het terras blies, maar niks en kuchte erop los, de mensen op het terras keken hem achterdochtig aan, een potentiële vijand?

We liepen terug naar de zonnige boulevard en genoten met volle teugen, het leek net vakantie.

En of de duvel ermee speelde, daar zat Jelle op een terras, en wij schoven meteen aan, wat gezellig, wat een feest.

Gezamenlijk liepen we terug en arriveerden, ietsjes te laat wat betreft ons tijdslot, in onze residentia, Merlyn was al bezorgd. 

Menu van de dag wok met 4 groentes en bio kip en……dikke witte bonen uit een pot.

We hebben tot laat op de avond op het balkon genoten van al het hernieuwde leven om ons heen. Ciao.

Een redding op zee

Maandag 18 Mei, Lockdown, fase 1, dag 65

De sportvissers mochten weer de zee op, zo leuk om hen in de kleine bootjes op zee te zien.

Een bootje was te enthousiast en belandde op de rotsen doordat een van de vislijnen in de schroef terecht kwam.

Het was even een toestand, duwen en trekken, maar het bootje kwam niet meer vooruit.

De havenmeester stuurde een redding’s boot en ze werden uiterst traag de haven in gesleept.

We hadden ook weer ‘the sunday lunch’, bij J&M ditmaal.

Ik verzorgde de starter, een ‘zalmrol’, en zij offreerden een stew van kip/groente, aardappeltjes, sperziebonen en bloemkool en als dessert kaas met port en de heren aten later nog een crêpe met ijs.

Omdat we qua eten in herhalingen gaan vervallen en omdat de restaurants weer open zijn, hebben we gezamenlijk besloten, om te stoppen met de thuis-etentjes.

De daad bij het woord voegend, heb ik voor zaterdag bij het Spaanse restaurant aan de overkant, ‘El Cantonet’ een tafeltje voor 4 geboekt, onder de naam ‘Mauricio’.

We gaan er nog 2 mooie vakantieweken van maken, Ciao.

Rook schaamte

Zondag 17 Mei, lockdown, fase 1, dag 64.

Geen ‘sunday lunch’ vandaag, we hebben even rust nodig. Morgen gaan we er weer voor.

Vreemd weer vandaag, op en af, hoop en vrees.

Als we terug kijken op onze tijd hier, zijn we niet zo content met het weer, we hebben maar een paar ‘zomerdagen’ gehad en vrij veel regen en wind, hopelijk krijgen we nog een goeie nabrander.

De ‘dolfijnen’ die ik de 2e keer zag, die beesten die niet tuimelden, bleken pelgrim haaien te zijn, gaaf he?

Paul is vandaag jarig, hoeraaa, hij viert het met de mensen om hem heen, het is niet verstandig om te veel te mengen, dan loop je steeds meer risico. Wat een asociale tijd.

Ik kolk van woede als ik een zwaarlijvige oudere tegenkom in een scootmobiel die rookt, ik moet me dan beheersen om hen niet aan te spreken op hun gedrag. 

Dat soort lieden drukken wel op de zorg en de economie, de wereld staat stil om hen te beschermen. Hoe kun je de euvele moed hebben om gewoon in het openbaar te roken alsof er niets aan de hand is?

Net zoals manlief nu hoest-en nies schaamte voelt, zouden die lui rookschaamte moeten hebben? Sorry, ik schop waarschijnlijk tegen zere benen, maar ik ben gewoon even eerlijk.

Aan het eind van de dag, werd het balkon weer, dus……….het borreltje hebben we in de zon opgeslobberd. Ook mijn jongste broer meldde zich met een biertje, en later ideale schoonzoon om te berichten over de stand van zaken betreffende ons huis en tuin, leuk om even contact te hebben met de familie. Ciao.

Wie weet wat zij aan het doen is?

Nieuw Leven in onze baai

Zaterdag 16 Mei, Lockdown, fase 1, dag 63

Tot mijn grote blijdschap kan ik u mededelen dat moeder Meeuw, 2 kinderen heeft uitgebroed.

Geen idee of manlief na zijn ‘pleziertje’ ook meegeholpen heeft.

Feit is, dat hij nu z’n mannetje staat. Er wordt druk gevist, ingeslikt en uitgekotst.

De jongen had ik nog niet eerder gezien, ze zijn behoorlijk aan de maat. Het zijn grijze pluizenbollen, heel aandoenlijk.

We zijn vandaag weer naar het ‘Mosselhuis’ geweest, en wel speciaal voor de asperges.

Het was wel even wennen om buiten te eten, terwijl er een naar windje blies, maar uiteindelijk viel het ons mee.

De asperges smaakten goddelijk, het waren voor ons de eerste van dit jaar. 

Manlief en ik hadden gevraagd of we er ‘vol en vent’, bij konden krijgen, we zijn niet zo van het harde ei en de ham en de zalm lag al wat vaker op ons bord. Het bleek een uitstekende combinatie.

Eenmaal weer thuis, besloot de zon ons balkon te beschijnen, en wij besloten daar dankbaar gebruik van te maken. Het werd een heerlijke avond, op deze manier is het hier goed vol te houden. Ciao.

Een ochtend vol stress

Vrijdag 16 Mei, Lockdown, fase 1, dag 62.

Omdat we nu toch echt naar huis willen, besloten we ons verlies te nemen en nieuwe tickets te kopen bij Transavia, want dat voucher is er voorlopig nog niet.

Dat ging echter niet zonder slag of stoot.

Op de eerste plaats zijn de tickets dubbel zo duur en tijdens het betalen, liep de hele boel vast, waarschijnlijk door het wegvallen van het internet. Opnieuw inloggen bij de bank liep ook fout, ik moest het een paar maal proberen en toen werd mijn toegang geblokkeerd. 

Het zweet gutste rijkelijk en mijn bloeddruk steeg. 

Na een halfuur ploeteren had ik weer een nieuw wachtwoord en kon ik bij onze knaken, maar toen vond ik de boeking niet meer terug. Dus heb ik weer opnieuw geboekt en al die shit stappen weer gezet waar je toch echt een stress hoofd niet bij kunt gebruiken.

Toen ik wederom bij ‘betalen’ kwam, zei het programma dat ik reeds geboekt had, grrrrr.

Ik besloot ermee te stoppen en zei tegen manlief dat hij het maar moest doen. Helaas heeft manlief totaal geen kaas gegeten van dergelijke zaken.

Na een half uur besloot ik het weer eens te proberen, toen zag ik dat ik een mailtje had van transavia dat ik nog moest betalen MET een link, toen was het gelukkig zo gepiept.

We hebben tickets voor 5 Juni!

Verder heb ik wat afspraken afgezegd en ik ben bij de apotheek geweest met mijn medicijn paspoort en ik kreeg zowaar mijn bloeddruk-verlagers gewoon mee,

Ook kocht ik 4 dure maskers, ze zijn afwasbaar.

Manlief wilde me belonen en sleepte me mee naar mijn lievelingskleding zaak, met een volle tas en een big smile kwamen we er weer uit, je moet de plaatselijke bedrijven toch steunen he?

Omdat we erg gul zijn, besloten we bij het Spaanse restaurant aan de overkant van onze residentie, op het terras een wijntje te doen en stuurden een berichtje naar M&J dat we daar zaten. Binnen 2 minuten zaten ze bij ons haha. 

Het was ongelofelijk mooi weer, manlief en Jelle vonden het bier daar zo heerlijk, en de tapas smaakte ons voortreffelijk, we hebben er 6 uur gezeten. Op deze manier kunnen we wellicht ons terrasverblijf een beetje inhalen.

We voelden ons veilig, maar we spraken wel af om met zo min mogelijk mensen contact te hebben de eerste tijd. Ciao.

Sexy?