In de ban van de pompoen

Wat boffen we toch met dit bijzonder mooie weer, het voelt als vakantie. s”Morgens in alle vroegte doe ik meteen de tuindeuren open en dan gebeurt het………de hele kamer vult zich met het sensuele parfum van de jasmijn en daar blijft het niet bij, nee, in de loop van de dag vult het ongeremd ook de bovenverdieping. Dit heb ik nog nooit in Nederland meegemaakt, dit absolute vakantiegenot. Ik moet wel zeggen dat de jasmijn op ons terras nog nooit zo uitbundig is geweest.

Jasmijn

Er is nog iets bijzonders aan de hand, maar dan in onze voortuin. Jullie weten dat onze buxussen vermoord zijn door de buxusmot en dat manlief alle lijken verwijderd heeft en…dat we er een kale voortuin aan over gehouden hebben he? Nou, inmiddels is de voortuin enigszins gevuld.
We wisten zo snel geen architectonisch hoogstandje te bedenken, dus kochten we 4 witte hortensia’s in pot voor een prikkie, groeven aan de andere zijde nog een groter exemplaar uit en placeerden de boel op een rijtje in de lege tuin. Niks spannends, maar het leek weer op een tuin. Nu had ik al langer het idee om eens gek te doen. Ik wilde een paar pompoenpitten in de volle grond verstoppen, kijken wat er gebeurt. Manlief vond het tien keer niks maar de rest van het ‘bestuur’ vond het ongevaarlijk, want…het zou toch nooit een bovengronds gebeuren worden. Dus….ik kreeg vrij spel en stak er slechts twee tussen de hortensia’s. Elke dag meldde ik zielig dat er nog geen pompoen aankwam en manlief lachte dan in zijn vuistje.
Maar op een goede dag kwam er eentje op en een paar dagen later de tweede en ik?….ging uit mijn plaat en manlief?……..ziet er nu ook wel de humor van in en geeft ze dagelijks het lekkerste water ever. Geen idee wat er gaat gebeuren, er schijnen 5 van de heerlijke oranje bollen aan te komen. dat worden in September 10 biologische (jawel) soepmaaltijden uit eigen tuin en dan ook nog de vele pompoenen uit de zelfoogst tuin. Wat een verrukking. Ik zal jullie vanaf nu wekelijks de groei van onze pompoenen door de strot duwen.

 
In onze zelfoogst tuin is het een groot feest, er is zoveel heerlijks oogstbaar, je moet zelfs echt keuzes maken. Deze week had ik hele zoete aardbeitjes, verse knof, bosui, worteltjes, peultjes, tuinbonen, venkel en wat peterselie. Ik ben de koning te rijk.
Je ziet steeds meer initiatieven om gezamenlijk een tuin te beginnen, wellicht hebben de moestuintjes van AH de mensen het plezier van het kweken van je eigen groente teruggegeven. Vroeger (ja dat mag ik inmiddels wel zeggen) had bijna elk gezin eigen kweek.
Om terug te komen op de initiatieven, heb ik wel een heel gaaf voorbeeld. Dochterlief woont in een enorm gezellige en sociale straat, ik ben er jaloers op. Ze houden er elk jaar een gigantisch leuk straatfeest met wisselend thema, ze verzorgen eten aan huis (voor 1 week) als er in de straat een baby geboren is, ze zijn er voor elkaar als er iemand ziek is of overleden. Ze vangen in nood elkaars kids op, ze gunnen elkaar van alles en doen wat ze kunnen om evt problemen aan te pakken. Kortom een modelstraat, gisteren hielden ze zelfs een gezellige ‘zomerwendeborrel’. Maar om terug te komen op het leuke initiatief; ze hebben het klaargespeeld om een veldje op de hoek van hun straat, dat alleen maar bescheten werd, in te richten als moestuintjes, en dit met toestemming van de gemeente. Het veld is ingedeeld in percelen en het buurtje mag een of meerdere perceeltjes huren. De basisschool die er tegenover ligt, heeft er 3 gehuurd en met hulp van de kinderen beplant, heel leuk en leerzaam. Dochterlief en co hebben ook een perceel en dat staat al vol met heerlijkheden. Wat een initiatief en zo sociaal en gezellig. Eind van de week wordt het officieel geopend met een drankje en een hapje en ik, met mijn enorme kennis van pompoenen ben uitgenodigd. Ook hierover zal ik jullie verslag doen.
Nooit gedacht dat ik ooit zo begeisterd zou zijn van groente, ik haatte dat spul zelfs en heb tot mijn grote schaamte in mijn studentenjaren scheurbuik opgelopen, zo erg was het.
Het ooievaars gezin, bestaande uit mevrouw, meneer en 4 kinderen maakt het goed, alhoewel we nu toch moeten constateren dat de ouwelui afgepeigerd zijn. Ze zijn vermagerd en vuil en er is geen plaats meer voor hen in het nest, want de jongen zijn al bijna net zo groot als de ouders. Ik heb gelezen dat ooievaars rond 1 Juli op vakantie gaan naar het Zuiden, maar de jongen maken totaal nog geen aanstalten om wat vliegoefeningen te doen, ze laten zich graag bedienen.
Tot zover, tot de volgende week maar weer, Ciao.

vader is op stap

 

Dronken Zonder Alcohol

We gooien er eerst even wat positieve geluiden in, dat geeft de burger moed nietwaar?
Wat een schitterend groeiweer is het en dat is te merken in ‘onze’ tuin. Het staat er allemaal prachtig bij en het leuke is, ik hoef er niets aan te doen, dat doet onze tuinder Veerle allemaal. Wat verzet zij een werk, en met veel liefde kan ik u vertellen. Voor degene die niet weten waar ik het over heb, hier nogmaals de link http://wortelsinbreda.nl .
Op het moment valt er veel te oogsten, zo veel dat ik het niet red met 1x per week te gaan oogsten. Telkens neem ik me voor om 2x te gaan, maar dat is me tot op heden nog niet gelukt. Maar deze week ben ik het vast van plan, want ik wil ook graag wat sla en andijvie.
Gisteren had ik een bomvolle mand met heerlijkheden. Het leuke is, dat ik het oogsten combineer met mijn wandel/fotografeer tochten.
Eenmaal thuis, heb ik er een mooi stilleven van ‘geknipt’. De aardbeien zijn vanochtend in mijn pap beland, zo lekker en zeldzaam zoet.


Vorige week konden we palmkool oogsten, maar je mocht slechts een paar onderste bladeren eraf snijden omdat het een tweejarige plant is en nog vele bladeren voor ons in petto heeft, een langdurige gever dus. En wat doe ik?, ik snij de hele plant eraf en stop hem in mijn mand. Deze dame had dus NIET goed de instructies gelezen. Ik werd betrapt door Veerle en schaamde me diep. Deze week heb ik geen bladeren geoogst, een zelfgekozen straf, maar of ik me die de volgende week nog opleg?, ik denk het niet, want die bladeren zijn verdomd lekker.
Gisteren mochten we o.a. snijbiet oogsten, ik heb keurig de boel gesneden vanaf 10 cm van de grond en de restboel keurig laten zitten, dit keer had ik goed gelezen, het leverde me een complimentje van Veerle op, ha ha.

Bietjes
BOEHHHHH


Tja en nu dan het vervelende nieuws, manlief heeft toch echt een kwaal.
Eigenlijk wisten we dat zo onderhand wel en daarom ging hij ook naar de neuroloog. De neuroloog deed allerlei fysieke testen en kon meteen een diagnose stellen: “Sensorische Ataxie”. Ataxie betekent letterlijk; wanorde, in de neurologie is het een samenvattend begrip voor verschillende verstoringen van het evenwicht en de bewegingscoördinatie. De bewegingen van manlief verlopen onsamenhangend en ongecontroleerd, terwijl dit niet te wijten is aan spierkracht. Manlief is gewoon erg onhandig en heeft een dronkemansloop, hij is dus zogezegd constant dronken zonder alcohol.
Voor degene die hem kennen, zal dit geen nieuws zijn, we maken geregeld grapjes om zijn ‘dansjes’. Toen bleek dat de ‘dansjes’ frequenter werden en zeker als het donker werd, besloten we dan ook om voorzichtiger en overdag te gaan ‘leven’ en…manlief ging dus eindelijk naar de neuroloog.
Het positieve nieuws is, dat het bij manlief niet vanuit de hersenen komt, maar vanuit het ruggenmerg.
Maar…….deze kwaal heeft een oorzaak en het is zaak om daar achter te komen, zodat er een eventuele behandeling kan gaan plaatsvinden, dus…er staan manlief tal van onderzoeken te wachten, o.a. een MRI. Gelukkig staan de afspraken strak in de tijd gepland en krijgen we de uitslag en een eventueel behandelplan op 14 Juli.
We worden nu dus met de neus op de feiten gedrukt, maar gaan er positief in.
Gelukkig hebben we in de loop der jaren, al heel wat aanpassingen gedaan in onze manier van leven en reizen. En… ik ben er wat vaker alleen op uit getrokken en doe wat stoere klussen.
Ach, en zo nu en dan heb ik wandel- of tripjes gezelschap van deze of gene. Mijn jongste vrijgezellige broer is nu met pensioen en we hebben bedacht dat we samen regelmatig op stap gaan.
Manlief amuseert zich wel, hij heeft genoeg te doen, maar wel met beleid.
Ik houd jullie op de hoogte, Ciao.

Wortels in Breda

Wat zijn wij toch rijk! Het is onze beste beslissing ever geweest om vanuit Breda-West naar Breda -Zuid te verhuizen, want……het Markdal ligt in onze achtertuin. Dagelijks loop ik het Markdal in, in alle vroegte, gewapend met de President uiteraard.
Naast dat ik enorm geniet van alles wat het Markdal mij te bieden heeft, levert het me nog vele extra’s op, zoals, conditie, gezondheid, mooie foto’s en….ontmoetingen. En die ontmoetingen leveren me ook weer veel verrassends op.
Zo kom ik dagelijks een alleraardigste vrouw tegen, we hebben regelmatig leuke gesprekken. En…we wisselen over en weer wat tips uit, jullie weten het al, via haar kwam ik aan ons vakantieadres in Calpe.
Laatst had deze dame weer een tip voor me, omdat zij wist dat wij zoveel mogelijk biologisch eten, overhandigde zij me een flyer, “bestudeer die maar eens goed, het lijkt me echt iets voor jou”, zei ze.
Eenmaal thuis en jawel, na het verorberen van mijn pap, las ik de flyer en……was meteen razend enthousiast!
In het Markdal (op het eind van mijn dagelijkse route) is een biologische zelfoogst tuinderij op basis van CSA, (Community Supported Agricultuur) met een grote diversiteit aan groenten, opgezet.
Je kunt een oogstaandeel kopen en daarvoor mag je het hele oogstseizoen zelf je deel komen oogsten.
In andere landen, oa in België, bestaat dit fenomeen al langer en het werkt er zelfs zo goed, dat er lange wachttijden voor zijn.
Dus…….ik twijfelde geen moment en schreef me meteen in. Al snel kreeg ik antwoord van Veerle Bruning, de initiatiefnemer en tuinder. Zij heeft jarenlang als tuinder op een biologische zorgboerderij gewerkt en na een bezoek aan een CSA tuin in Antwerpen, besloot ze zelf een CSA tuin op te zetten in Breda.
Ze koos voor de naam ‘Wortels in Breda’. Haar filosofie achter deze naam verwijst naar het beeld dat je omgeving (waar je geworteld bent), invloed op je heeft, maar ook dat jij invloed hebt op je omgeving. “Met iedere keuze die je maakt, beïnvloed je ook je omgeving en dat heeft dan weer invloed op jou”, zegt Veerle. Ik sta vierkant achter deze filosofie en zo voel ik het ook, elke dag weer. Helemaal gaaf is, toevallig of niet, dat de tuin gerealiseerd is in mijn geliefde Markdal.
Voor alle zekerheid besloot ik eerst eens een proefabonnement te nemen, ik wilde wel eens zien, hoe het praktisch in zijn werk zou gaan en omdat manlief wat sceptisch was.
Veerle heeft een mooie website, waar alle informatie op te vinden is en er staat wekelijks een oogstbericht, zodat we weten wat er te oogsten valt. http://wortelsinbreda.nl
Vorige week, was het zover, er kon voor het eerst geoogst worden. Ik vroeg manlief of hij met me mee wilde gaan, zodat hij ook kon zien of het iets voor ons zou zijn.
Hij had er wel oren naar, het ging wel over eten nietwaar? Gewapend met plastic zakken (volgende keer een verantwoorde tasje hoor), liepen we via het Markdal naar het veld.
Veerle was aanwezig en legde ons uit wat we mochten oogsten (stond ook duidelijk aangegeven) en hoe het heerlijks te oogsten en….niet te vergeten, hoeveel we mochten pakken.
Manlief stort nogal snel ter aarde, hij is niet zo stabiel, dus ik ben de oogster, hij kijkt toe en…… is de beste oogster staat op het pad uiteraard, jullie kennen dat wel he? Ook nam hij wat foto’s van de oogster in actie. We vullen elkaar goed aan hoor.
Onze eerste oogst was: 1) een bos rucola
2) een bos raapsteeltjes
3) 1 meter wilde spinazie
4) 20 mooie radijzen
Wat super om zo’n heerlijke en vooral gezonde groenten zelf te kunnen oogsten in een unieke ambiance. Ons genieten was driedubbel D, het nagenieten, in de vorm van consumeren idem.
We hadden nog nooit raapsteeltjes gegeten, dus ik moest even googelen. Uiteindelijk koos ik voor een stampotje, maar verving de aardappels door zoete aardappelen. De raapsteeltjes gaan rauw door de puree met wat lichte kruiden en….het was goddelijk en smaakte meteen naar meer. Hopelijk zijn er morgen nog wat, want dan ga ik weer.
Na onze eerste oogst, hebben we een heel oogstaandeel gekocht, we kunnen oogsten tot eind December. Jullie horen hier nog regelmatig van.
Tja, ik had verscheidene zaken, waar ik verslag van wilde doen, maar het oogstgebeuren heeft de hele pagina opgevroten, dus…..er wordt zeer spoedig weer een blog geboren.
Ciao