Nature Sucks

Tjonge, ik ben een soort van vogelaar geworden, eigenlijk meer een stalker. De familie ooievaar, bestaande uit gechipte pa en chiploze ma en hun 4 al hele grote kinderen, weet de aandacht te trekken in het Markdal hoor. Vooral fotografen houden er de wacht. Ik trof er zelfs een paar die al om 5uur in de vroege ochtend, zitten te koekeloeren met joekels van telelenzen. Ik verschijn pas rond half 7 en begin altijd eerst wat collega’s te fotograferen, dat is inmiddels ook al een aardige verzameling. Nu trof ik laatst een jongedame die mij op de plaat had gezet en warempel ze wist me via instagram te vinden en nu ben ik de trotse eigenaar van een actiefoto van mezelf staand op een bankje, echt heel erg leuk.


Ik heb inmiddels al heel wat leuke contacten met collega’s. Die ooievaars verbroederen hoor.
Het gezinnetje maakt zich langzamerhand op voor vertrek, ze vliegen al een flink end in de rondte, eten al goed in het wild, maar brengen de nachten en de pauzes nog door op het nest, de ouders op een nestje, want te veel kids. Gisteren is moeder aangevallen door een reiger, ze bleef voor dood op het dak liggen, maar vandaag kwam ik haar gelukkig alweer knabbelend in een weiland tegen.

 
Een paar dagen terug, op een mistige warme ochtend, trof ik het hele gezin in de Mark aan en dat trok bekijks. Niet alleen kwamen er fotografen op af, maar ook visarends, lepelaars, eenden, ganzen, meeuwen en…..koeien, badende koeien.


De shoot die we daar hadden, was vele malen boeiender dan die met het koninklijke gezin, kan ik jullie vertellen.
De Tour is begonnen en voor het eerst in jaren, zit ik niet meer constant voor de buis, te druk met mijn hobby’s. Manlief geniet echter met volle teugen en bekijkt ook nog allerlei voor-en nabeschouwingen, hij vindt het best als ik de hort op ga.
Zo ben ik met mijn broer naar een schitterende fototentoonstelling van Sebastiao Dalgado geweest in het Nederlands Fotomuseum in Rotterdam. We hebben er uren doorgebracht en enorm genoten. De man laat ons met zijn foto’s zien, hoe mooi de natuur is en spreekt de wens uit om de natuur niet verder te verzieken. Jammer was wel de commercie erom heen, je mocht niets fotograferen, maar kon wel boeken of van te voren samengestelde fotosetjes kopen. En…net die foto die je wel wilde, zat er niet tussen, grrrr. Maar….tijdens het nuttigen van een koel chardoneetje op een terras, wist ik een paar toppers van het net te plukken. Ik zal ze plaatsen, maar wel keurig de naam van de fotograaf erbij vermelden hoor.

Sebastiao Dalgado
Sebastiao Dalgado
Sebastiao Dalgado

Ik ben me al aan het voorbereiden op de zomercursus fotografie en heb een wel bloedmooi model gevonden. We hebben in mijn geliefde Markdal de eerste shoot gedaan. Het model is kleindochter1, kleindochter2 past.


In Breda vinden allerlei festiviteiten plaats in het kader van 350 jaar Vrede van Breda. Er is een vredesfontein geplaatst en…je mag er gewoon doorheen. Hilarisch om te zien, vooral kinderen hebben dolle pret, maar allen zijn doorweekt na afloop, ha ha. Dat was ook weer een leuke shot voor deze dame.


Jullie zien, ik vermaak me wel en manlief geniet van de Tour. Op een dag werd hij echter gestoord, door zoonlief met een hulpvraag, door mij met een hulpvraag en toen hij uiteindelijk echt voor de buis plofte, kregen we een uitnodiging van ‘een goede vriend die wat te vieren had’ voor een borrel in ons stamcafé. Manlief zette meteen de tv uit, het terras met spiritualiën lonkte, ook voor hem. Het werd een gezellige borrel en…….diner, lekker en uiterst gezellig, wat een traktatie!
Maar…het was niet alleen maar leuk deze week, ik moet jullie nog iets ergs mede delen. Mijn pompoenen zijn gesneuveld, de een door een hoosbui en de ander opgevroten door de slakken, wat een domper.
Nature Sucks, Ciao!