Oude Liefde

Nu met manlief terug in de tijd, naar de plek waar we eind jaren zestig in kattenzwijm vielen voor elkaar.
In Oirsbeek had ik hem leren kennen, mijn zus had verkering met zijn broer. En van het een, kwam het ander, want…….ik woonde op kamers in Maastricht en dat betekende vrijheid voor ons allen.
Zo is het gekomen,……….nu een ‘oude liefde’, dus.
Mijn zus zaliger, heeft overigens de verkering met de broer van manlief de avond voor onze verloving (ja, dat deden we toen nog), verbroken.
Manlief kwam uit een stijf nest en genoot enorm van de vrijheden in Maastricht, we hebben er flink huisgehouden hoor, wat een tijden.
Dus afgelopen zaterdag, werd Maastricht ons doelwit.
We wilden naar een tentoonstelling in het Bonnefantenmuseum en…. ik had een kunsthuis ontdekt waar we graag even wilden loeren.
En…..we wilden het beroemde Maastrichtse ‘zure vlees’ (zoervleis), weer eens gaan nuttigen.
We hebben alle doelen behaald.
De tentoonstelling in het Bonnefantenmuseum was zeer de moeite waard, de wandeling erheen ook, altijd leuk om langs de Maas te lopen.

Bonnefanten Museum

 
Via mijn oude straat, natuurlijk, liepen we daarna naar het kunsthuis, Marres in de Capucijnerstraat. De tentoonstelling daar was ook heel indrukwekkend, maar we begrepen het pas echt na de folder gelezen te hebben.
http://www.marres.org/en/home-en/
Na al het moois, waren we toe aan het vleis, dus op naar Pieke Potloed, een echte Maastrichtse bistro, en beslist een aanrader. Ga in het voorgedeelte zitten, die serre is niet echt knus. De kaart is heel uitgebreid, en….het eten is typisch Maastrichts.
http://www.piekepotloed.nl
We voelden ons er echt thuis, dus het was genieten daar.
De nagerechten vielen ons tegen, allemaal toestanden met ijs, wij wilden vlaai of taart. Dus…….even verderop nuttigden we een heerlijk stuk kersenvlaai met slagroom, Hmmmm, de perfecte afsluiter voor dit hele leuke dagje Maastricht.
En manlief is ook nog eens een warme trui rijker, hij had het koud, hij was nog niet appie de kikker.
Hij doet het nog steeds rustigjes aan, hangend in de trui.


Ik heb weer veel spulletjes verkocht, dus…….nu heb ik ook een achtergrondsysteem en doek kunnen aanschaffen.
Studio Ciao gaat bijna open, ik heb al wat mensen in de wacht staan die door mij geportretteerd willen worden. Kan niet wachten.
Gelukkig was Maastricht een uitdager voor straatfotografie en ook liet het Markdal zich van een zeer bijzondere kant zien, gehuld in mist, wolken en ijs, met de opkomende zon, echt magistraal. Ik ben een bofkont.


Ik amuseer me kostelijk met de president, hij heeft zich uit de naad gewerkt met het perfectionaliseren van ‘Kim Feenstra’s’, dit met hulp van de ‘Corsicaan’ (bovenbuurman). We hebben er uren ingestoken om de juiste instellingen te vinden en opeens hadden we resultaat.
We gingen compleet uit ons dak. Nu wil ik zeer spoedig mijn nieuwe vaardigheden gebruiken om de perfecte ‘Kim’ te maken van mijn muze, kleinkind1.

Kim
Me, made by myself