Dat Heurt niet

Zondag 29 April
De laatste dag is een feestje geworden voor ons, niks geen vertrekverdriet of inpak stress, dankzij het ‘omdenken’. Het werkt echt, kan ik u verzekeren.
Het was heerlijk weer, dus we gingen gewoon lekker op een terras aan zee zitten nadat we alles ingepakt hadden.
Om het geheel nog feestelijker te maken begonnen we met een glas cava.
Daarna liepen we naar een restaurant waar we nog niet geweest waren,
https://www.tripadvisor.nl/Restaurant_Review-g187526-d4414303-Reviews-La_fosa-Calpe_Costa_Blanca_Province_of_Alicante_Valencian_Country.html
Het was er best druk, maar we kregen nog een tafeltje gelukkig. De eigenaren zijn Frans/Spaans en dat kon je merken aan het eten, een perfecte combi. De huiswijn kan ik u echter niet aanbevelen.
We hebben ongewoon goed en lekker gegeten, dit restaurant kan tippen aan El Cantal, dus volgend jaar gaan we switchen tussen deze twee.
Het was loeidruk op de boulevard en het strand, dat hadden we niet eerder meegemaakt, en we zeiden meteen tegen elkaar: “het is goed dat we gaan”.
Toen we naar huis liepen, zagen we weer een reddingsactie met de helikopter op de Penon.
We zijn nog even een afscheidsglaasje bij de social club gaan drinken en kregen een knulfel van Sammy, de uitbaatster, echt een lieve meid.
Helemaal voldaan keken we nog wat tv en gingen op tijd naar bed.

Maandag 30 April
Om 6 uur ging de wekker en om 7 uur stapten we in de bus van Beniconnect.
We mochten ons gevulde boodschappenkarretje in het appartement laten staan, Rachel, een medewerkster van ons verhuurkantoor zou dit later in de opslag zetten, top.
Tot volgend jaar Calpe, het was weer een heerlijk verblijf, we hebben totaal geen minpunten te melden.
Nog een ding is het vermelden waard; we deden niet meer aan liggen op een bedje bij het zwembad, we laten onze velletjes niet nog meer verouderen en houden zo meer tijd over voor wandelingen. Dat is ons goed bevallen, ook dat gekakel bij het zwembad vonden we een aanval op onze privacy.
De controle op het vliegveld was dit maal enorm streng, alle electronica moest los in een bak, ook alle kabels (6), dus de boel lag flink overhoop toen ik mijn vele kabels uit mijn rugzak opgediept had. Mijn telelens had ik in een hemdje gerold ter bescherming, dat moest eraf, ik was doodsbang dat ze ook de doppen eraf zouden schroeven, wat een ellende. Het is gelukkig goed gegaan, maar de volgende keer zal ik de boel transparanter inpakken, of ik schaf eindelijk een fotokoffer aan.
De terugvlucht verliep voorspoedig en onze alleraardigste taxi http://www.taximarkies.nl stond ons op te wachten en reed ons zeer aangenaam binnen het uur naar huis en de koffers werden voor onze deur gezet, zo’n aardige man en zo hoffelijk, dankjewel weer Marc.
Het is superluxe om midden op de dag thuis te komen, je kan de koffers meteen uitpakken en de boel opruimen. Wasje draaien hoefde niet, want dat had ik in Calpe al gedaan.
Nog even naar AH voor het avondeten en wat schetste mijn verbazing?, die was dicht! Dat was flink balen, ze waren de boel aan het verbouwen om scan kassa’s te plaatsen.
Ik moest dus meteen weer beginnen met ‘om te denken’…….en……ik liep naar de cateraar ertegenover en kocht allerlei lekkers. Ons avondmaal was gered en lekkerrrr!!!

Dinsdag 1 Mei
Ik heb geen ochtendwandeling gemaakt, het regende en het was koud en…ik had totaal geen zin. Ik ben op de crosstrainer gestapt en later heb ik nog vele kilometers gelopen om alle boodschappen in huis te halen (onze AH, was nog dicht), dus mijn beweging zat wel snor.
Tja, en dan vallen de vele regeldingen weer op je, ik had/heb een hele lijst, pfffff.
Gelukkig kon ik wat afvinken

Woensdag 2 Mei
Gisteren kon ik al wat afvinken en vandaag de rest, dus deze dagen waren goed gevuld.
Vanmorgen wel gewandeld, maar niet van harte, ik vond het maar saai en de Mark is beslist geen zee en de ooievaar zit nog te broeden.
Ik ben mijn site aan het verbouwen. Omdat ik me steeds meer ga bezighouden met straat- en portretfotografie en sinds kort visitekaartjes uitdeel, heb ik een pagina aangemaakt die ik vul met mijn werk, ik zet er een nummer bij en degene die wat van me wil, kan me het nummer mailen, en ik mail het gevraagde dan gratis en voor niks in lage resolutie terug. Tegen betaling van 10 euro, krijgt u het in de grootste kwaliteit, geschikt om af te drukken.
Op deze manier hoop ik ooit nog eens een FF camera aan te kunnen schaffen. Wat een verbeelding he? Tja, dat krijg je van het omdenken.
Ook hebben we de oude dame bezocht, ze had ons niet gemist, maar was heel blij om ons te zien.
Ze maakt het goed en is tevreden. We hebben samen ‘meisjes’ wijn gedronken (half wijn en half water) en ondertussen snoepte de dame heel wat droste pastilles weg. Toen we haar terugbrachten naar de huiskamer, zag ze een doos bonbons staan, ze griste er meteen 2 uit en stak ze in haar mond, ik wist niet wat ik zag, dat zou ze vroeger nooit gedaan hebben, dat ‘heurt’ niet.
Dit was het voor nu, ik meld me volgende week weer, Ciao.

We zijn thuis.

Zo heel erg leuk…….. we hebben op de valreep toch nog een koppeltje ooievaars op het nest. Geen idee of de weduwe een nieuwe man heeft of dat het een ander stelletje is. Wat ik wel zag, was enige schroom bij het stel. De eerste dag werd er wat om elkaar heen gedraaid,  een heel klein beetje geknuffeld en behoorlijk geklepperd. De volgende dag begon het gedraai en geklepper weer en opeens……..zat het mannetje bovenop de dame en ik moet zeggen, het zag er goed uit. Helaas had ik de president niet bij me, maar gelukkig wel meneer Nikon, dus jullie mogen meegenieten. 

Als we in Mei terugkomen, wacht er met enige zekerheid een nestje, ik had het niet gedacht. Op eerste Paasdag werden we al vroeg opgehaald door onze super taxi, “Taxi Markies”, zo’n aardige en voorkomende man, hij weet wat service is. De vlucht verliep voorspoedig terwijl we nog een uiltje knapten. 

Helemaal verkwikt stapten we uit het vliegtuig, het feest kon beginnen. Manlief noemt onze trips naar Calpe, geen vakantie, maar een vlucht uit de kou, een noodzakelijkheid. Hij heeft gevoelige holtes, vandaar. Ook is hij hier een stuk minder waggelig, denkt hij. Onze transfer (Beniconnect) stond al op ons te wachten, wat een luxe. Binnen het uur waren we in Calpe. De sleutels van het appartement lagen in een kluis, de code was ons keurig doorgemaild. Alles klopte en verliep perfect. Helaas hadden we geen sleutel van de opslag om ons gevulde karretje te halen. Maar ja, die sleutel wordt niet zomaar meegegeven omdat er van vele mensen spullen liggen, dat snappen we wel. Maar het betekende, voor dinsdag….geen koffieapparaat en geen crocks. Tja, het was Pasen he? Gelukkige hadden we in Februari het restaurant (El Cantal) al besproken. We kregen ditmaal een tafeltje met uitzicht op de Peñon, de zee en de haven, perfect dus. Het zat er bomvol vrolijke, mooi uitgedoste Spanjaarden, zo gezellig. Wederom kozen we voor het menu del dia. We kregen eerst gefrituurde groenten en een frisse salade en daarna een bord scampi’s. Manlief was weer moedig en at er eentje, hij is er echter niet echt van gecharmeerd en dat ontmantelen van de dieren, vindt hij maar niks. Ik heb gesmuld hoor. Het hoofdgerecht was paëlla met vis en zeevruchten, zonder graatjes of andersoortig oneetbaar spul, op deze wijze vindt manlief het zeer smaakvol. Het nagerecht bestond uit roomvla met rood fruit voor mij en mijn dierbare echtgenoot deed zich te goed aan een homemade tiramisu. Hij vond het wel jammer dat het zo snel op was, haha. Uiteraard gingen de heerlijkheden vergezeld van een fles mooie droge witte wijn en bij de rekening kregen we weer een glaasje limoncello. Alles heeft ons goed gesmaakt, dus we reserveerden hetzelfde tafeltje alweer voor de volgende zondag. Bij ons complex hoort een social club, daar kun je tv-kijken en activiteiten bijwonen en er is een restaurant met bar. Het gebouw ligt pal aan zee, beter kan niet. Het gepeupel kan er niet binnen, want je hebt een sleutel van de poort nodig. Vorig jaar hebben we hier al eens gegeten en/of wat gedronken, maar ondanks dat het goed was, vonden wij de uitbater niet zo’n prettig persoon. Nu zitten er nieuwe mensen in, een echtpaar en er is nu ook keukenpersoneel. Het geheel is er enorm op vooruit gegaan. Hier hebben we 2e Paasdag gegeten. We aten een rijkelijk gevulde salade, een zeebaars (ik), een entrecote (manlief) en na at ik een panna cotta en manlief ging weer voor een tiramisu. Zeer smakelijk allemaal. Jullie merken wel dat wij goede paasdagen gehad hebben, met mooi weer ook nog eens. We voelen ons rijk, zo fijn om hier weer te zijn en….manlief kruipt weer uit zijn dal. Dinsdag ging manlief het karretje halen, we waren als een kind zo blij met een goed kopje koffie, gezeten op het balkon, met vol zicht op zee en met charmante crocks aan onze voeten. Nu was het feest echt begonnen. Ook maakten we s’middags onze eerste gezamenlijke wandeling, wat een rijkdom. En…ja hoor, na een uitgebreid bezoek aan de Lidl, met het karretje, kon ik een gezond maal op tafel zetten, een rijkelijk gevulde groente/zoete aardappel omelet. En wat dronken ze als dagafsluiter?………… inderdaad, een wodka caramel. Ik heb nu al 3 ochtendwandelingen erop zitten, net of ik niet weggeweest ben, de mafketel is er nog, de leuke witte kleine reiger met de gele voeten staat nog op hetzelfde plekje te snacken en mijn fitness apparaten zijn een gezonde uitdaging, kortom, alles als vanouds, we zijn ‘thuis’.Ik heb me voorgenomen om me deze maand toe te leggen op straat/portretfotografie, een hele uitdaging. Ik moet nog wat brutaler worden, honden durf ik wel, nu de mensen nog. 

Ik meld me wel weer over een paar dagen, Ciao!