Wijn en stront aan de knikker

Vandaag gebeurde er een wonder, manlief besloot met me mee te lopen.
Hij trok zijn wandelbroek aan en zijn hoge bergschoenen en de rest van zijn outfit was keurig op elkaar afgestemd en comfortabel warm, hij was er klaar voor.
Uiteraard mocht ik de leiding nemen. Ik zette flink in, ha ha. Maar….Sinterklaas had bedacht om ‘aan te komen’ via het Markdal, we kwamen niet door de toegestroomde hordes ouders en kids heen. Toen maar een alternatieve route genomen.
Manlief hield me met moeite bij en was telkens blij als ik even ging staan fotograferen, dan nam hij een voorsprong en ik kon later weer effe in uptempo ‘bijlopen’.
We kwamen de Sint met zijn gevolg tegen in het Markdal, een erg mooi gezicht die stoet door het groen.

Het grappige was dat de goede heilige man bij ons in de straat eerst snel een grote truck ingeduwd was om vervolgens naar zijn schimmel te rijden.
Verder en verder liepen we en bij de sluis zag ik dat ik al op de helft van mijn doel zat, omdraaien dus, maar manlief had zich niet voor niets uitgedost, hij liep door…
Ik weer richting Sinterklaas en via een sluiproute bereikte ik het huis van de kids, daar was het al groot feest. Omdat de Sint door hun straat komt, houden zij altijd een straathappening op hun oprit met glühwijn, wijn en chocolademelk. DSCN3923
Dolle boel, ik sloeg alle aangeboden drankjes en waren af. Jaja deze dame zet door, geen wijn meer, alleen op feesten en partijen.
Ach, ik had er best wel eentje kunnen drinken hoor, maar ik had er gewoon geen zin in en ik ben zo blij dat ik weigeren kan.
Nu ik stukken minder alcohol binnen krijg, is naast het beter slapen, ook mijn bloeddruk drastisch verlaagd. Sinds 3 dagen houd ik de boel eens goed bij en….ik heb nu een bloeddruk van een jong blaadje hoor. Als dit zo doorgaat, kan er vast weer een pilletje af. Man man, wat een gezonde tante he?
Nadat de schimmel van de Sint zich grandioos ‘geleegd’ had voor de oprit van de kids had ik het wel gezien, daaaaaag kids, daaaaaaag Sinterklaasje…op naar een heerlijk glas rooibosthee in ons warme knusse huisje. Als jullie goed kijken zie je de shit komen! Manlief kwam overigens een half uur na mij thuis, ook zeer voldaan. Hij was wel te warm gekleed zei hij, ha ha.
Ik sta vandaag alweer 4 dagen droog en slaap als een roosje.
Jaja, vorige week, na 6 dagen, ben ik weer even aan de drank geweest hoor.
We zijn een dagje naar Arnhem geweest om het nieuwe station te bewonderen. Ik moet zeggen: “prachtig station, wereldklasse zelfs”. De architect is Ben van Berkel (hij heeft ook de Erasmusbrug, de zgn Zwaan, ontworpen), hij is een leerling van Calatrava, dus maak je borst maar nat hoor, die man kan er wat van. Het was puur genieten om alles eens goed te bekijken en te fotograferen.
We hebben naderhand de hele stad doorkruist, maar wij hadden er geen klik mee.
Ook even in het museum voor moderne kunst (MMKA) geweest en dat was top, een hele mooie collectie!
Ik heb er best wel een stoute foto gemaakt, die zet ik niet bij dit blog, maar…. ik heb ik heb hem op mijn eigen site geplaatst onder het kopje zwart/wit foto’s. Zoals jullie zullen zien heb ik wat variatie aangebracht en op verzoek van oa Gerda, plaats ik zo nu en dan ook kleurenfoto’s!
Toen naar een aanbevolen Indisch restaurant, ‘Batavia’, maar…..viel zwaar tegen, de wijn was goed, dat weer wel gelukkig.
Toch goed geslapen overigens, de wijn was zeker en vast al uitgewerkt toen ik ten bedde ging, dus dat schept mogelijkheden, ware het niet dat ik die bloeddruk veel belangrijker vind.
De volgende dag toch weer aan de wijn bij de lunch, excuus….lunch met dochterlief in ons stamcafé, was zo gezellig, had ik eindelijk mijn lieve gezellige, spontane dochter even voor mezelf, we gaan dat vaker doen.
En nu dus weer 4 dagen droog, mooi en geen centje pijn.
Ik wandel elke dag en ben zelfs al niet meer zo’n koukleum.
Ik ga dit volhouden, ik krijg er zoveel voor terug.
Volgende week weer wat ‘wijn intervallen’, het is hier ook altijd wat.

DSCN3731 IMG_0122

Mijn Debuut!!

Mijn ‘geen alcohol’ dagen werden er 6!
Geen centje pijn en nergens last van, het was een makkie voor mij. Een aardige bijkomstigheid was; veel beter slapen, daar ben ik zoo blij mee en dat is voor mij ook de ultieme motivator om door te zetten. Maar…..Ciao, je hebt het over 6 dagen ‘zonder’, hoe zit het dan? Ik ga het jullie vertellen.
Ik ben gewoon een lekkerbek, zo nu en dan spring ik uit de band en mijn motto is: “doe het dan goed”.
De 7e dag, symbolisch he?, was er een surprise avondje voor onze ‘bijna 40 dochter’ georganiseerd door haar vriendinnen en….mams was ook welkom! Dat liet ik me geen twee keer zeggen, leuk en….lekker, want we zouden het vieren in een goed restaurant!
De vriendinnen en ik verzamelden zich onzichtbaar achter in het restaurant. Dochterlief kwam nietsvermoedend met ideale schoonzoon en zelfs kids binnen, ze had gereserveerd voor 4 personen.
Tadaaaaa, als duveltjes uit een doosje werden we zichtbaar en riepen surprise!!!!! Dochterlief werd boos! Ze was niet opgemaakt enzo, maar dat was de schok, ze straalde al snel, pinkte een traantje weg en deed een lippglosje op.
Ideale schoonzoon zei hun reservering af en vertrok met beduusde kids, gelukkig zijn zij toch ergens een hapje gaan eten.
We waren met een leuke groep meiden en ieder had op een kaart vermeld wat dochterlief nog beslist moest doen voor ze 40 werd, het geheel werd aangeboden in een versierde ‘bucket’.
Tijdens het heerlijke eten en de super wijntjes (jawel), moest de ‘bijna jarige’ de kaarten voorlezen en dat leverde ontroerende en vooral hilarische momenten op. Zo was er bijvoorbeeld een leesbrilletje aan toegevoegd en……een dikke joint, haha.
We hadden ook een slinger gemaakt van vlaggetjes waar allerlei gevleugelde uitspraken van de ‘bijna jarige’ op stonden (we hadden er meer dan het aantal vlaggetjes).
Die slinger moet ze ophangen op het grote feest wat er nog aan zit te komen.
Het werd een top avond en na afloop werd mams naar huis gereden in een supergave cabrio, uiteraard met alles open ….….de pruik is niet afgewaaid. Was ook wel een goed merk hoor, nee niet de pruik, die cabrio natuurlijk.
De rest van de ladies is nog even verder doorgezakt. Maar deze dame had genoeg op hoor en sliep dus slecht en…ik had een mierzoet toetje op, getsie, toetjes zijn nu definitief geschrapt, de wijn houden we er wel in op feesten en partijen.
Nu sta ik alweer 3 dagen ‘droog’, heerlijk en weer geen centje pijn.
Maar…ik ga het nog zwaar krijgen, want we hebben nog heel veel feesten te gaan voor de jaarwisseling, we zien wel.
De vorige keer vertelde ik, dat ik ‘vreemde’ dingen onderneem in mijn uppie. Deze week, werd het een surprise balletvoorstelling om 9 uur in de ochtend en wel in het station. Daar moest een zou ik bij zijn, ik ben er zelfs vroeger mijn bed voor uitgekomen.
Er komt een of andere nieuwe serie op de tv over een ballerina en om die serie te promoten zouden er in Amsterdam, Delft en Breda, op het station balletoptredens komen voor de nietsvermoedende reizigers.
Er waren een handjevol mensen die speciaal gekomen waren (het stond in de krant!) en reizigers heb ik niet gezien, vooruit eentje dan. Wel heel veel (tv)camera’s.
Het ballet was zeer aardig, een paar goede dansers en een paar wat minder, een paar kleine tengere en een paar veel te lange en een te zware. De pianist was beroeps, gewoon goed!
Voor de geïnteresseerden, de serie komt op HBO (een soort netflix) en het ballet werd verzorgd door De Dutch Don’t Dance Division, een gezelschap uit Den Haag dat werkt met beroeps en amateurs.
Ik heb toch echt staan genieten daar en dat was waarschijnlijk zichtbaar, want……er kwam een camera op mij af, na afloop. Ik schrok me te pleuris en kraamde er allerlei onzin uit. Gelukkig hebben ze goed geknipt en zeg ik alleen maar, vol in beeld, “het was bijzonder, heeeeel bijzonder”.
Wat een bak, het was mijn eerste tv optreden, ik heb uiteraard een foto van de tv met Ciao op beeld, gemaakt. De balletfoto’s zijn niet best, die lui bewegen te veel.

DSCN3456 DSCN3518