Stress in de vroege ochtend

We zijn weer thuis!
Gisteren zouden we om 03:55 opgepikt worden door Beniconnect, een soort van shuttle service. Ik had dit online geboekt en betaald, en de dag van tevoren kreeg ik de pick-up tijd te horen.
Perfect geregeld, dacht ik.
We stonden om kwart voor 4, keurig in de nachtelijke kou te wachten en het werd later en later, er kwam echter niemand voorrijden. Wel 3x een politie auto, dus we voelden ons veilig en achter ons, in ons complex, zat de beveiliger ons te observeren.
Om kwart over 4 belde ik Beniconnect, ik had het idee dat ik degene die telefoondienst had, wakker had gemaakt.
Ze kon onze gegevens niet vinden en zei doodleuk, u staat niet op onze lijst. Ik zei dat dat onmogelijk was, ik had toch een bevestiging gekregen? Uiteindelijk vond ze ons en werd wat vriendelijker, ze beloofde onze ‘wagen’ te bellen. Even later belde ze terug, over 5 minuten zou de wagen voorrijden. En inderdaad, de wagen reed voor, de chauffeur verontschuldigde zich uitgebreid, hij was in een politiecontrole beland. Of we het moeten geloven, weet ik niet, maar…hij reed ons keurig in een uur naar de luchthaven. We waren anderhalf uur voor vertrek aanwezig, maar alles liep gesmeerd, dus de ophaalstress was zo vergeten.
Tijd voor de Starbucks was er zelfs ook nog.
De vlucht verliep uitstekend, de reis met de trein ook en op het station stonden dochterlief en twee hele blije meiden te wachten.
Heerlijk om ze weer te zien en te knuffelen.
Eenmaal in onze casa, werden we ook nog eens verrast door zelfgemaakte welkomstharten en een mooi boeket.
Nadat we uitgebreid bijgepraat hadden, vertrok dochterlief, ze kreeg viste en moest nog een en ander voorbereiden.
Wij zijn met de meiden gaan lunchen, heerlijk in het zonnetje op het terras van ons stamcafé en we hoorden nog vele verhalen, heel gezellig met die pubers.
Ik hoefde geen was aan te zetten, want die had ik in Calpe al gedaan, wat een luxe, ik kon de boel zo de kast in schuiven.
De laatste dagen in Calpe zijn omgevlogen. We hebben nog veel gewandeld en zijn elke dag uit eten gegaan. Ik heb nog nooit zoveel vis gegeten als in deze vakantie, maar ook veel te veel gesnoept.
We hebben nog heel bewust met een glaasje op ons riante balkon gezeten en genoten van het zicht. Maurice zei al eerder, dat hij het idee had dat we in een ansichtkaart leefden. Zelfs binnen, vanaf de bank, hadden we dat gevoel (de foto zal het beamen).

zicht vanaf de bank


We hebben maar 1 dag regen gehad, maar dan ook de hele dag, maar dat had ook wel z’n charme.
We hebben het ongelofelijk naar de zin gehad, dus we gaan in Februari 2018 met een gerust hart weer terug.
Vandaag weer boodschappen gedaan in onze Lidl, helaas is het aanbod beduidend minder dan in Calpe en ook de kwaliteit, dus de Appie houden we erbij.
De Calpese Lidl, had ook wat meer merkartikelen en….veel groente en fruit van de streek. Zo hebben we er regelmatig bakjes mispels gekocht. Het gaat om Spaanse Mispels, ze zijn er maar kort, dus je moet je er gewoon even ongans aan eten, ze zijn erg lekker.
Maar goed, het is voorbij, back to reality.
Vannacht ben ik 2x wakker geschrokken van een NL Alllert, er was een grote brand in de buurt, met een vieze rookpluim. We hebben ons gewoon omgedraaid, de ramen en deuren waren toch al dicht.
En vanochtend….gewoon weer het Markdal in en dat was wennen. Veel koolzaadexplosies en de koeien zijn er weer, dus dat wordt weer shit.
Mevrouw ooievaar, zit nog op haar eieren. Meneer ooievaar was in geen velden of wegen te bekennen. Wel zag ik een reiger en een leuk vogeltje. Ik moet het er maar mee doen en…alles went.


Om onszelf wat te kietelen, eten we vanavond asperges, heel veel, zo blij dat ze er nog zijn. Leve het slechte weer!
Ciao.