Doei allemaal, ik trek me terug.

Met een tas vol cadeautjes, liepen we de gezamenlijke huiskamer van het ‘selectieve sufclubje’ binnen. André Rieu fiedelde er lekker op los, 5 dames sluimerden rond een tafel en 3 dames lagen in een relaxstoel met een dekentje over zich heen. De oude dame lag uiteraard in zo’n stoel en……zij lepelde geconcentreerd een advocaatje met slagroom weg.
Ze was blij dat we er weer waren en hapte flink door, want ze wilde met ons naar het restaurant. Het glaasje werd minutieus leeg geschraapt, niets ging verloren. Toen het leeg was, hield ze het in de lucht en verzuchtte: “bah, ik hou er niet van”.
In het restaurant legden we een stapeltje cadeautjes op tafel voor de oude dame, ze keek verguld, maar verzuchtte: “Dat zal wat gekost hebben”.
Het waren allemaal ‘snot en kwijl’ cadeautjes, maar voor de oude dame waren het schatten. Allerlei soorten speldjes en veel lekkers.


Ze stikte bijna in de borstplaat, die hebben we haar maar afgenomen uit veiligheidsoverwegingen. De kikkers en de muizen waren het grootste succes.
Helemaal verkikkerd zat de dame uiteindelijk van haar thee te genieten met een paar prachtige speldjes in haar haren, te weten, het paard van de Sint op een goud strikje.
Zo jammer dat dit moment van geluk weer snel wegvaagt en ze weer naar haar sombere zelf terugkeert.
Het Sint feest met de kids verliep weer uitbundig, met gedichten en veel plezier en……..veel lekkers. Het was een avond met een gouden randje.
Dit jaar kon ik de verleiding niet weerstaan, ik vergreep me behoorlijk aan de pepernoten. Je wil niet weten in wat voor een smaken die rakkers tegenwoordig te krijgen zijn in de pepernoten boetiek, appeltaart, caramel met zeezout, met sneeuw, chocolade etc.
Toen de misselijkheid voorbij was, heb ik me geamuseerd met het maken van een selfie, om te laten zien dat het menens was.
Ik heb van de Sint een boek gekregen over grappige fotobewerkingen en ja, dit is het eerste maaksel.


Manlief is nog steeds niet de oude, hij blijft kouwelijk en rillerig, maar dat weerhield hem er niet van om 10 oliebollen, achterelkaar naar binnen te werken. Hij was niet eens misselijk.
Ik loop trouw mijn rondes in het Markdal en heb er vele ontmoetingen en gesprekjes met mensen die ik dagelijks tegenkom.
Zo is er een meneer die even naar Bali is geweest en weer veilig terug kon keren.
Er is een dame van 75, die flink ziek is geweest en zelfs even in het ziekenhuis heeft gelegen, ze is 6 kilo afgevallen en heeft nog steeds geen eetlust. Toch loopt ze dagelijks haar rondjes met de hond, haar man is dementerend en raakt de weg kwijt.
Er is een vrouw van middelbare leeftijd, die altijd de hond van haar broer uitlaat, hij en zijn gezin hebben hier geen tijd voor*€#*€#*€#(#@)-);++;.
Maar een bejaarde dame, mis ik al een paar dagen, ik maak me zorgen om haar en heb haar gemaild, maar nog geen antwoord gekregen.

Gelukkig ontving ik vanochtend in de vroegte een mailtje van haar, het gaat goed met haar, alleen heeft ze het erg druk. Ongelofelijk, ze is hoog bejaard en kookt regelmatig voor haar kinderen en kleinkinderen. Zo ook vandaag, er wordt nog Sinterklaas gevierd, ze kwam er niet onderuit, vertelde ze me vanochtend. Jaaaaaa, ik kwam haar tegen vanochtend, het deed me goed haar weer te zien, een enorm aardige vrouw.

Jullie begrijpen dat ik soms wat meer tijd kwijt ben met mijn rondes, er is vaak zoveel te vertellen in de wandelgangen.
Er hangen inmiddels 4 portretten op de witte muur, ik zal er volgende week ook bij komen te hangen, maar die andere twee?…


Manlief en ik hebben gisteren de boel opgehangen, het was echt een behoorlijke klus voor ons hoor, pfffff.
Code oranje vandaag, de sneeuw valt en blijft liggen, laat ik nu een van de weinige zijn die sneeuw afschuwelijk vindt.
Gelukkig heb ik de crosstrainer en een goed boek, van mij zul je geen last hebben vandaag en morgen.

Er is een kindeke geboren in Amsterdam!

Als jullie denken dat de rust weer is neergedaald in het leven van Ciao en manlief?…..NEE dus. December is bij ons de maand van de feesten en de partijen, geen week is rustig.
We hebben dit jaar deze maand geblokt in onze agenda, we trappen niet meer in de valkuil van overvolle weken, maar…..er sluipt altijd wel weer wat extra’s in.
Bijvoorbeeld een tante die haar 80e verjaardag groots gaat vieren, daar gaan we deze week naar toe (Den Haag), veel te leuk.
En….wat dachten jullie van een kersvers nichtje erbij? Daar wilden we meteen naar toe, zoo benieuwd. De dochter van mijn zus is bevallen van haar tweede dochtertje, wat zou mijn zus trots geweest zijn, het zou haar 5e kleinkind zijn. Helaas is mijn zus maar 36 jaar geworden.
Gisteren zijn we naar Amsterdam getogen om het kleine meisje te bewonderen.
Gelukkig reed de intercity direct en stonden we in een zucht en een scheet op Schiphol. Helaas reed de trein naar Amsterdam Nieuw Zuid niet, en moesten we middels de NS bus, was overigens best wel comfortabel hoor.
Aangekomen, keken we onze ogen uit, wat een magistrale architectuur, man, man wat is me daar gebouwd zeg.DSCN4349  Ik ken Amsterdam Zuid best wel goed van vroeger, hier woonde mijn beste vriendin en nog wat familie. Maar…..wat er nu bijgebouwd is, is ongelofelijk, daar moeten we toch eens naar terug. Wel nog vlug in de gure wind wat foto’s gemaakt, ik kon het niet laten.
Op naar het huis van mijn nichtje, dat was per slot van rekening het doel. Ook daar was er pas een jarig geweest, die konden we tevens verrassen met een cadeau.
We werden allerhartelijkst ontvangen door de trotse heer des huizes, het vaderschap straalde van hem af. De fles drank stond al klaar, er moest en zou ‘het scheel van af’ gedronken worden hoor.
En zoals het een rasechte Kroaat betaamt, had hij niet bepaald een ‘laf’ drankje, de vlammen schoten uit mijn oren.
De baby is een wolk, een schatje, zoo lief en heel erg tevreden. Het zusje is zo trots als een pauw. En de mamma…….is helemaal hyper van geluk en blakend gezond. En de pappa…….loopt maar te zorgen en is zoooooooo heel erg blij.
Wat een wonder telkens weer.
We wilden eigenlijk niet lang blijven, het is kraamvisite per slot van rekening, maar we mochten niet weg, de pappa had zelfs gekookt (fantastisch!) voor ons en daarna moest er naar goed Kroatisch gebruik, nog taart gegeten worden.
Het was een hartverwarmend bezoek, wat een schatten. Toen we beloofden dat we snel terug zouden komen, konden we met een gerust hart afscheid nemen.
En ja hoor….de Sint is ook weer uitbundig gevierd. Maar eerst werd er lekker gegeten en ondertussen konden de kids naar de stapel cadeautjes kijken, op het laatst hielden ze het niet meer, ha ha.
Kleinkind1 is dol op knutselen en had voor iedereen een surprise gemaakt (raden wat ik kreeg?), ideale schoonzoon had voor ieder een uitgebreid gedicht en gelukkig had ik ook wat in elkaar geflanst. Het was een avond met een gouden randje!
Jullie begrijpen dat de wijnintervallen wat frequenter waren he? Maar als alles goed is, kan ik nu 5 dagen droogstaan, pffff, ben ik hard aan toe.
Ik ga nu een poging wagen om wat kerstsfeer in huis te creëren, maar eigenlijk hoeft dat voor mij niet meer zo.
En……een dezer dagen moet ik onze komende reis gaan betalen, ja ja we gaan toch echt weer de hort op in Januari!

Volgende week zal ik er verder over uitweiden. Ciao!

Wijn en stront aan de knikker

Vandaag gebeurde er een wonder, manlief besloot met me mee te lopen.
Hij trok zijn wandelbroek aan en zijn hoge bergschoenen en de rest van zijn outfit was keurig op elkaar afgestemd en comfortabel warm, hij was er klaar voor.
Uiteraard mocht ik de leiding nemen. Ik zette flink in, ha ha. Maar….Sinterklaas had bedacht om ‘aan te komen’ via het Markdal, we kwamen niet door de toegestroomde hordes ouders en kids heen. Toen maar een alternatieve route genomen.
Manlief hield me met moeite bij en was telkens blij als ik even ging staan fotograferen, dan nam hij een voorsprong en ik kon later weer effe in uptempo ‘bijlopen’.
We kwamen de Sint met zijn gevolg tegen in het Markdal, een erg mooi gezicht die stoet door het groen.

Het grappige was dat de goede heilige man bij ons in de straat eerst snel een grote truck ingeduwd was om vervolgens naar zijn schimmel te rijden.
Verder en verder liepen we en bij de sluis zag ik dat ik al op de helft van mijn doel zat, omdraaien dus, maar manlief had zich niet voor niets uitgedost, hij liep door…
Ik weer richting Sinterklaas en via een sluiproute bereikte ik het huis van de kids, daar was het al groot feest. Omdat de Sint door hun straat komt, houden zij altijd een straathappening op hun oprit met glühwijn, wijn en chocolademelk. DSCN3923
Dolle boel, ik sloeg alle aangeboden drankjes en waren af. Jaja deze dame zet door, geen wijn meer, alleen op feesten en partijen.
Ach, ik had er best wel eentje kunnen drinken hoor, maar ik had er gewoon geen zin in en ik ben zo blij dat ik weigeren kan.
Nu ik stukken minder alcohol binnen krijg, is naast het beter slapen, ook mijn bloeddruk drastisch verlaagd. Sinds 3 dagen houd ik de boel eens goed bij en….ik heb nu een bloeddruk van een jong blaadje hoor. Als dit zo doorgaat, kan er vast weer een pilletje af. Man man, wat een gezonde tante he?
Nadat de schimmel van de Sint zich grandioos ‘geleegd’ had voor de oprit van de kids had ik het wel gezien, daaaaaag kids, daaaaaaag Sinterklaasje…op naar een heerlijk glas rooibosthee in ons warme knusse huisje. Als jullie goed kijken zie je de shit komen! Manlief kwam overigens een half uur na mij thuis, ook zeer voldaan. Hij was wel te warm gekleed zei hij, ha ha.
Ik sta vandaag alweer 4 dagen droog en slaap als een roosje.
Jaja, vorige week, na 6 dagen, ben ik weer even aan de drank geweest hoor.
We zijn een dagje naar Arnhem geweest om het nieuwe station te bewonderen. Ik moet zeggen: “prachtig station, wereldklasse zelfs”. De architect is Ben van Berkel (hij heeft ook de Erasmusbrug, de zgn Zwaan, ontworpen), hij is een leerling van Calatrava, dus maak je borst maar nat hoor, die man kan er wat van. Het was puur genieten om alles eens goed te bekijken en te fotograferen.
We hebben naderhand de hele stad doorkruist, maar wij hadden er geen klik mee.
Ook even in het museum voor moderne kunst (MMKA) geweest en dat was top, een hele mooie collectie!
Ik heb er best wel een stoute foto gemaakt, die zet ik niet bij dit blog, maar…. ik heb ik heb hem op mijn eigen site geplaatst onder het kopje zwart/wit foto’s. Zoals jullie zullen zien heb ik wat variatie aangebracht en op verzoek van oa Gerda, plaats ik zo nu en dan ook kleurenfoto’s!
Toen naar een aanbevolen Indisch restaurant, ‘Batavia’, maar…..viel zwaar tegen, de wijn was goed, dat weer wel gelukkig.
Toch goed geslapen overigens, de wijn was zeker en vast al uitgewerkt toen ik ten bedde ging, dus dat schept mogelijkheden, ware het niet dat ik die bloeddruk veel belangrijker vind.
De volgende dag toch weer aan de wijn bij de lunch, excuus….lunch met dochterlief in ons stamcafé, was zo gezellig, had ik eindelijk mijn lieve gezellige, spontane dochter even voor mezelf, we gaan dat vaker doen.
En nu dus weer 4 dagen droog, mooi en geen centje pijn.
Ik wandel elke dag en ben zelfs al niet meer zo’n koukleum.
Ik ga dit volhouden, ik krijg er zoveel voor terug.
Volgende week weer wat ‘wijn intervallen’, het is hier ook altijd wat.

DSCN3731 IMG_0122