Te Druk en Geldverslindende Zaken

Soms heb je van die dagen dat je druk bent met afspraken en zaken die je aandacht vragen. Bij ons kwam dat als een kluitje bij elkaar in de afgelopen week.
Een van die dingen die geregeld moesten worden, was het aanvragen van een nieuw paspoort.
Nu kun je in Breda niet zomaar naar een loket in het stadskantoor, nee, je moet een afspraak maken. Gelukkig zit die procedure op hun site goed in elkaar en kon ik al snel een afspraak regelen, voor z’n tweetjes nog wel.
Ruim van te voren liepen we naar het stadskantoor, daar tegenover staat een fotobus, lekker makkelijk even een pasfotootje maken. Het ging gesmeerd, maar….voor het eerst in onze geschiedenis, mocht de bril niet op. Nu staan we dus beiden 10 jaar te kijk met blote billen gezichten in dit noodzakelijke document. Het zij zo.
Mooi op tijd konden we terecht bij de betreffende balie, ook daar liep alles gesmeerd, wel weer vingerafdrukken, want die mogen maar eenmalig gebruikt worden.
Omdat we nu toch in de stad waren, dachten we even een museumpje (MOTI) mee te pikken, maar wat schetste onze verbazing?, er werd een extra bijdrage van ons gevraagd omdat de tentoonstelling duur was uitgevallen. Dat schoot bij ons toch echt in het verkeerde keelgat, dus…we liepen regelrecht naar een zonnig terras en dronken een glas koele cava om de gemoederen te bedaren. Tevens was dit ook het enige uitje van de week, er was geen mogelijkheid om er een dagje tussenuit te knijpen, jammer! Oei, ik lieg, bij het ophalen van de documenten, ook weer even de kroeg in voor 2 glaasjes.
Allerlei zaken hebben onze welverdiende aandacht (gehad) en alle afspraken zijn we nagekomen, pfffffff. Heb er een vol hoofd van.
Er hangen nog offertes van een nieuwe ‘ketel’ in de lucht, dat gaat een flinke aderlating worden omdat onze ketel ook als een soort luchtververser werkt en dus zeer geavanceerd is, lees; prijzig. We laten hem nog even hangen, manlief is druk met onderzoek.
Het ding is nog niet kapot, maar….hij is behoorlijk belegen en zou dus elke dag de geest kunnen geven, of een hele dure reparatie kunnen vragen. We zullen de broekriemen moeten aanhalen.
Zo waren er nog meerder dingen aan vervanging/reparatie toe helaas.
Maar…ons hoor je nog steeds niet klagen hoor.
Gelukkig zijn onze tickets al lang betaald en hebben we reeds een voorschot overgemaakt op een wel heel duur 4 kamerappartement, met twee balkons (waarvan 1 met zeezicht) en gebruik van zwembad in ons geliefde Spanje.
Nee hoor, niet duur, voor een vrienden prijs kunnen we de hele maand September terecht in dit prachtige appartement met alles erop en eraan voor 600 eurootjes!! Wat een bofkonten zijn we he? We gaan naar La Mata, een kleine badplaats in de buurt van Torrevieja. We zitten pal aan zee, dus ik kan elke ochtend mijn strandwandeling doen, ik kan niet wachten. We zullen sowieso veel gaan wandelen daar, want het dorp ligt in een schitterend gebied met zoutmeren en bossen en…..nu vele flamingo’s, dit in tegenstelling tot die verdwaalde gast in Platja d’Aro.
Uiteraard houden wij ons aanbevolen voor tips.
Heerlijk dat we dit nog te goed hebben, want de zomer is tot nu toe ronduit pet.
De ooievaars zitten nog steeds met hun dikke luie kids opgescheept, misschien zijn zij zwaar depressief van het Nederlandse weer, ik raad ze dan ook met klem aan, om in Portugal op een mooie kathedraal te gaan wonen.
Volgende week gaan we zeker weer een dagje uit, waarschijnlijk naar Den Haag, dus……tips zijn wederom van harte welkom.

DSCN5526 DSCN5537 DSCN5624

Genot en Verbijstering

Hij is nog steeds vermist, zijn ‘vrienden’ lopen erbij alsof hun neus bloedt. Ik moet trouwens wel wat rechtzetten, het gaat om 2 heren en een dame. Ik blijf het een vreemde zaak vinden.
Ik peins wat af tijdens mijn ochtend wandelingen.
Zo vraag ik me af hoelang een ei zonder ‘broeder’ kan. Ik zag gisteren de ooievaars gezamenlijk vretend in de wei, het nest was even aan de weergoden overgeleverd. Wellicht weet een van jullie het antwoord op die vraag? Ik weet wel dat we nog zo’n 23 dagen te gaan hebben.
Tja, er is nog een ochtend-peinsje bij gekomen, ik denk aan de opdracht van de dag. Ja, ja, ik ontvang dagelijks rond 06:00 een opdracht in de mailbus.
Waar heeft die Ciao zich nu weer ingestort zullen jullie denken. Ik zal het vertellen, ik doe mee aan de foto7daagse. Elke dag krijg je een opdracht en het resultaat plaats je in een besloten groep op FB en/of op IG. Ik vind het bijzonder leuk om te doen, ik moet uit mijn comfort zone en dat is niet verkeerd, maar….ik had meer feedback verwacht. Degene die dit verzonnen heeft en de opdrachten stuurt, is een (slimme) docent fotografie. Vandaag is de zevende, dus laatste dag. De opdracht is, “vrij”. Ik peins me suf.
De opdrachten waren; laag bij de grond, oranje, uit de koelkast, contrast, slordig, achterkant en vandaag dus, vrij. Bij de opdracht oranje dacht ik, tjee, waar vind ik in hemelsnaam oranje? Maar al lopende, zag ik zoveel oranje, ongelofelijk wat allemaal oranje is. De rest van de dag zag ik overal oranje, nu nog steeds zelfs. Ik zal straks een paar opdrachten plaatsen.
Ik heb echter wel de smaak te pakken gekregen, je krijgt vergelijkingsmateriaal en ideeën. Daarom heb ik me nu voor de foto7weekse ingeschreven, dan kom je in een groepje van 20 personen, we krijgen dezelfde opdracht en moeten elkaar feedback geven en de docent zal een paar keer persoonlijk op je werk reageren. Ik zal jullie op de hoogte houden, ik begin op 8 april (digitaal).
Bij de opdracht “slordig”, heb ik dubbel gelegen van de gekte die langskwam. vele mensen hebben hun kasten, lades, koekasten, leeg getrokken en de zooi gefotografeerd. Wel voor de hand liggend, vond ik. Ik heb een strakke uitsnede gemaakt van mijn roestvrijstalen design theepot, maar met kalkvlekken, slordig he?
Ach, ik amuseer me.
En voor we het wisten, was het weer tijd voor het uitje van de week. Ik had jullie al getipt he, de officiële opening van twee nieuwe tentoonstellingen, te weten; ‘Van Gogh Mini’s’ en ‘Nieuwe Lusten’, in ons design museum “MOTI”.
Ik moet zeggen; “spectaculair”! Ik bedoel de tentoonstellingen, de opening zelf was wel aardig, vooral toen de zeer gedreven curator (Cornel Bierens) aan het woord kwam.
De van Gogh Mini’s omvat kijkdozen, waarin hedendaagse kunstenaars laten zien wat de invloed is van de artistieke erfenis van van Gogh.
In ‘Nieuwe Lusten’ (in het kader van het 500 jarig dood zijn van Jheronimus Bosch) wordt het meer dan 500 jaar oude schilderij ‘Tuin der Lusten’ vertaald naar het heden, middels een digitale herinterpretatie van het drieluik. Ik vond dit echt spectaculair en ongekend, je blijft kijken. Gelukkig behoren wij tot de gelukkigen die dit werk tevens in het eggie gezien hebben in Madrid.
Voor de liefhebbers, er is ook een boek uitgegeven, ‘Nieuwe Lusten’, hierin hebben 22 schrijvers zich laten inspireren door de ‘Tuin der Lusten’.
Voor de kids is er een levensgroot GanzeBosch ontwikkeld, zo kunnen ze kennismaken met de symboliek in het werk van Jeroen B.
Echter….. we zijn niet lang gebleven, ons gemoed kon bijna geen prikkel meer aan, door een in en in triest verhaal wat we ter plekke te horen kregen. We troffen een ex buurman, we waren bevriend met hem en zijn vrouw, maar uiteindelijk is het contact verwaterd. Hij vertelde dat zijn vrouw in 2014 plotseling is overleden en een paar maanden later zijn dochter (Acute Leukemie). Hij heeft geen gezin meer.
We zijn nog steeds verbijsterd. Wat een onbeschrijfelijk verlies.

Volgende week zal ik me eerder melden, want het uitje van de week start vrijdag en zal wat langer duren.
We gaan de hort op naar onbekend terrein, met de auto en niet met de trein, Ciao X

Achterkant
Achterkant
Uit de Koelkast
Uit de Koelkast

IMG_0592

Kinky Sex en public

Inmiddels mag ik me een beetje een ‘ooievaarexpert’ noemen, ik weet nl wanneer ze ‘het’ doen! Ze hebben het er maar druk mee en volgens mij heeft ‘het’ nog geen zoden aan de dijk gezet, er wordt duidelijk alleen maar flink geoefend en nog niet gebroed, ze staan meestal naast elkaar op het nest wat te koekeloeren.

DSCN7853
Ze prutsen wat aan hun vel hier en daar en rommelen wat aan het nest en dan….vliegt het mannentje ineens weg. Hij gaat de vleugels en de benen strekken en een maaltje vangen. Meestal blijft ie in het zicht van het vrouwtje, maar soms kom ik hem een stuk verder tegen in een poeltje, hmmmmm daar hebben ze lekkere padden. En als ie dan zo’n sappig beestje gevangen heeft, vliegt ie snel naar het nest, gooit het ‘maaltje’ in het nest, maakt nog een trots praatje, vrouwtje bedankt hem meerdere malen, ze leggen het maaltje wat beter neer, en dan…..tjakka! Veel gefladder en ‘er’ op en erin, vrouwtje wordt nog effe lekker in haar nek gebeten en blijft strak staan en mannetje fladdert en stoot er heel even heftig op los. Niks geen schaamte en zeker geen naspel, daarna lijkt het alsof er niets gebeurd is, het lekkere hapje is dan aan de beurt.

DSCN7905 DSCN7910
Ik heb wat foto’s, alhoewel nog niet erg naar mijn zin, dus ik stalk nog even door, ik weet nu hoe het gaat. (Update: vanmorgen leek mannetje te broeden en vrouwtje zat bij het nog leegstaande buurnest)
Ik heb weer een ijsvogel gespot en gefotografeerd, maar ook dat kan beter, het Markdal met zijn bewoners blijft trekken gelukkig.

DSCN8062 DSCN8064
Toch ben ik in het hoofd flink bezig met het verzinnen van haalbare uitjes, het streven is vanaf nu een ‘uitje van de week’.
Enkele uitjes zijn al gereserveerd, zo’n zin in.
Het uitje van de afgelopen week, is lichtelijk mislukt. Het doel was een gezellig dagje Breda, wat fotograferen, wat shoppen, wat eten en drinken en naar het designmuseum. Manlief voelde zich niet senang, erg verkouden en was niet vooruit te branden. Dus hij bleef lekker warm n de casa.
Ik ging alleen, het was ijskoud en grijs. Het etentje en het drankje liet ik maar zitten, geen reet aan in je eentje. Fotograferen was niet bepaald leuk in die koude grijzigheid en het museum had nog geen nieuwe tentoonstelling. Ben er wel in geweest, heb wat ‘geschoten’ en……….heb ons op de gastenlijst kunnen plaatsen voor de officiële opening van twee nieuwe tentoonstellingen (met burgemeester, drank en hapjes), zal wel het uitje van de week gaan worden, haha.

DSCN8018 DSCN8027
Om toch een leuk uitje van de week in de annalen op te nemen, bestempel ik de verjaardag van de oude dame (91), als zodanig. Het was een onverwacht gezellig samenzijn met mijn twee broers en schoonzus.
De oude dame vond het ook wel gezellig, maar snapte er niets van.

DSCN7932
De dag erop was ze alles alweer kwijt en klaagde dat er nooit iemand kwam.
‘Jeroen Bosch’, gaat helaas niet lukken, alleen nog maar kaarten in de avond, geen optie voor ons.
Tja, dat heb je met het ouder worden, je krijgt steeds meer beperkingen. Maar ons hoor je niet klagen, we kijken alleen naar wat we wel kunnen en blijven actief genieten hoor.
Het uitje van de volgende week is al bekend bij het bestuur, het wordt deels een nostalgische tour met flink wat cultuur, Ciao.