Je hebt een opblaaspop en……..

Qua natuurschoon is er momenteel weinig te melden over het Markdal, maar wat wel heel bijzonder begint te worden is het feit dat er vriendschappen ontstaan tussen een fervente kernploeg, wandelende, oude knakkers.
We houden elkaar in de gaten, we informeren naar het wel en wee en we delen tips uit.
Ik kan zeker zo’n 7 mensen noemen die ik dagelijks tegenkom. Ik weet waar ze wonen, van sommigen heb ik een emailadres en ik ben op de hoogte van hun gezinnen.
Ik heb al eens geschreven over de dame die ziek is geweest en zelfs even in het ziekenhuis heeft gelegen, ik noem haar ‘de vrouw met het kleine hondje’. Nu ligt haar man in het ziekenhuis met een geklapte long en een longembolie, hij is 89 jaar. de dame heeft de kerst alleen thuis doorgebracht en heeft haar hele zilveren bestek gepoetst en opgeborgen voor het nageslacht. Vandaag kon ze me melden dat ze weer hoop heeft dat ze haar man nog niet hoeft af te geven.
En dan is er de dame die ons aan het mooie appartement in Calpe heeft geholpen. Zij vertrekken donderdag (met de auto) naar Calpe, we zullen elkaar daar nog gaan ontmoeten. Met de Kerst, liep ze bij hoge uitzondering haar ronde met haar man. Deze offreerde me een cent die hij net had gevonden, het gaat me geluk brengen zei hij. Ik ga het muntje koesteren. De dame heet Manja.
De volgende keer beschrijf ik mijn Markdalvrienden verder.

Ik moest afgelopen week iemand uit de dagbehandeling van het ziekenhuis, gaan bevrijden, alleen mocht hij er niet uit. Ik was nog nooit op die afdeling geweest en belandde bij de acute hulp. Wat een bedrijvigheid kon ik daar constateren en wat een ellende. Maar wat mij enorm verbaasde was het feit dat er vele schitterende, mooi ingelijste foto’s aan de muren hingen. Zooo jammer dat er waarschijnlijk niemand van geniet. Bij de dagbehandeling (een gang eerder) hingen ze ook en ook daar ziet niemand ze echt, daarom heb ik samen met mijn bevrijdde, nog enigszins gedrogeerde patiënt, er eens goed bij stil gestaan, doodzonde dat ze niet in de openbare ruimtes hangen.
De patiënt maakt het overigens goed.

Gelukkig is de temperatuur te pruimen, hopelijk blijft het nog zo tot ons vertrek over 3 weken, na ons de zondvloed, best wel egoïstisch he?
De Kerstdagen zijn geslaagd te noemen, veel lekker eten, veel familie, leuke spelletjes, oa met een opblaaspop https://www.bol.com/nl/p/who-s-the-dude-partyspel/9200000075593346/?Referrer=ADVNLGOO002027-G-33818896262-S-551003067312-9200000075593346&gclid=EAIaIQobChMImZig6fqp2AIV7RDTCh00DAeJEAQYASABEgJQ6_D_BwE , een grappige dwerghamster op tafel tijdens een van de diners, die me nog even gemeen wist te bijten, goede wijnen, een blije oude dame en een spannend boek.
Dit jaar zijn er buiten mijn hamsterbeet, geen gewonden gevallen tijdens de hilarische spelletjes, hoera, alhoewel, de opblaaspop had het bijna begeven.
Wat ik speciaal even wil vermelden is, dat ideale schoonzoon een super lekker kerstdiner heeft verzorgd. Hij legde de lat meteen flink hoog en kocht levende kreeften, die hij nog moest vermoorden. Wat een held, wij waren slechts laffe eters, het was heerlijk overigens.
Kleinkind 1 had de amuses verzorgd, ik heb me verbaasd over haar kundigheid en het was oh zo lekker.
Het is weer voorbij nu, ik ben al een kilo zwaarder, nu op naar 2 verjaardagen en oud op nieuw.

  

Daar wij in het donker naar huis moesten lopen na de diverse uitspattingen, moesten we jammergenoeg constateren dat de neuropathie van manlief flink progressief is, gelukkig had hij zijn stok bij zich, anders had hij het niet gered. Volgend jaar nemen we gewoon een taxi voor die 300 meter.
Voor alle mensen die ons kaarten gestuurd hebben; wij doen er per direct niet meer aan, ik spreek jullie alle goeds toe vanaf mijn blog.
Dus bij deze: Lieve familie, vrienden en volgers, wij wensen jullie een goede roetsj naar 2018 en een mooi, gezond, tevreden en leuk jaar toe en tot ziens. Ciao.

Tranen tijdens het Kerstdiner

Geen idee of de konijnen nog gevlucht zijn door de rotte uien van de boswachter, het zou zomaar kunnen dat ze bedolven zijn onder het zand. Er ligt nu heel veel, door een machine aangestampt zand tegen de dijk aan. Ik heb het idee dat alle konijnen geplet en gestikt zijn, maar manlief zegt dat ze zich vast wel kunnen uitgraven. Ik heb er een hard hoofd in, want ik zie geen uitgangen.

DSCN4666
De Kerst ligt weer achter ons en was super gezellig. Dit jaar waren we bij de kids te gast en wat zijn we daar verwend, ze hebben echt de sterren van de hemel gekookt.
En of het nog niet genoeg was, werden we nog verrast met een spectaculair optreden.
Wat is het geval……manlief heeft ontzettend de pest aan het ‘Aveeee Mariiieeiejaaaa’. Meestal zetten de kids dit lied aan en dan op de repeat. Manlief krijgt dit dan pas door na een zestal afleveringen, ha ha.
Maar dit jaar hadden de kids wat anders in petto, op Spotify hadden ze wel 100 variaties van dit lied gevonden en…..ze gooiden zichzelf nu ook in de aveeee strijd. Gewapend met een omgekeerde designschaar (zogenaamde microfoon) playbackten ze als volleerde sterren het een na het andere lied. Ze deden er wat acts bij en het werd steeds hilarischer. We hebben tranen met tuiten gelachen, het kon niet op. Soms leek het zelfs professioneel toen ze helemaal warm gezongen waren.

DSCN4717 DSCN4733

DSCN4754 DSCN4757

DSCN4797 DSCN4808

DSCN4738 DSCN4927
De volgende dag was voor de oude dame, we hebben met z’n allen onze stinkende best gedaan om er wat van te maken. Dat is gelukt moet ik zeggen, de oude dame heeft zelfs gezongen en gelachen. Helaas wist ze er de volgende dag niets meer van en verviel ze weer in de klaagmodus.
Oh ja, we zijn 2e kerstdag nog met de kids in ons stamcafé beland, daar hadden we een grootse happening met familie van ideale schoonzoon en goede vrienden van de kids en heel veel kleine kids, het was een supertreffen met veel drank, hapjes, gelach en plezier.
Derde kerstdag heb ik met de kleinkinderen honderden wafels gebakken, dat werd weer een knusse en vooral lekkere happening.
Tja….en dan zomaar ineens een Sh…… dag, niet uitgeslapen, alles gaat mis, vele toestanden, pijn in mijn botten etc etc. Ook Ciao wordt gepokt en gemazzeld door het leven hoor, maar daar val ik jullie verder niet mee lastig, schouders eronder en verder!
Nu rust, de kids zijn op vakantie (met wafels), ik sta alweer dagen droog, wandel weer en fotografeer, kortom het leven gaat gewoon door.
Wat een feestmaand ligt er achter ons.
Wij doen nu rustigjes aan en wat betreft oud en nieuw…..het zal ons een worst wezen, we slapen gewoon overal doorheen, genoeg gefeest.
Over zo’n 3 weken vertrekken we, dus nu moet er toch wel het een en ander geregeld worden, maar…..op ons dooie gemak.
En…nog even een kleine update wb PP, zie http://ciao.waarbenjij.nu/reisverslag/4849341/peyton-place#ad-image-121781639,
De nieuwe buurvrouw op de hoek is erg op zichzelf, soms is er een man en soms zijn er 3 kinderen. Ze is rommelig en neemt afstand van ons allen. We hebben geen last van haar of de kinderen.
En……de buren ernaast (het gezin uit België) gaat morgen verhuizen, ze hebben een huis gekocht. Ze betaalden bijna 1300 euro huur (kaal) en ze vinden dat het huis tocht en naar poep ruikt. Ze wisten ons ook te vertellen dat het nu weer voor 1450 euro te huur staat, shame! Maar….wat gaat er nu weer komen, wie is bereid zoveel huur te betalen?
De sportlerares heeft haar enkel op een vervelende manier gebroken en is nu weken uit de running, gelukkig heeft ze een liefdevolle moeder die haar bijstaat met de kids en….er is een lover gesignaleerd!
Verder gaat hier alles z’n gangetje en hebben we een leuk contact opgebouwd met onze ‘verfranste’ buurman, monsieur portable.
Omdat ik gisteren die Sh….dag had, heb ik wederom niet best geslapen, dus ik duik nu onder, het gaat een onvervalste ‘onderwaterdag’ worden.
Lieve mensen, wij wensen jullie een goed, gezond en tevreden 2016, Ciao!