Je hebt een opblaaspop en……..

Qua natuurschoon is er momenteel weinig te melden over het Markdal, maar wat wel heel bijzonder begint te worden is het feit dat er vriendschappen ontstaan tussen een fervente kernploeg, wandelende, oude knakkers.
We houden elkaar in de gaten, we informeren naar het wel en wee en we delen tips uit.
Ik kan zeker zo’n 7 mensen noemen die ik dagelijks tegenkom. Ik weet waar ze wonen, van sommigen heb ik een emailadres en ik ben op de hoogte van hun gezinnen.
Ik heb al eens geschreven over de dame die ziek is geweest en zelfs even in het ziekenhuis heeft gelegen, ik noem haar ‘de vrouw met het kleine hondje’. Nu ligt haar man in het ziekenhuis met een geklapte long en een longembolie, hij is 89 jaar. de dame heeft de kerst alleen thuis doorgebracht en heeft haar hele zilveren bestek gepoetst en opgeborgen voor het nageslacht. Vandaag kon ze me melden dat ze weer hoop heeft dat ze haar man nog niet hoeft af te geven.
En dan is er de dame die ons aan het mooie appartement in Calpe heeft geholpen. Zij vertrekken donderdag (met de auto) naar Calpe, we zullen elkaar daar nog gaan ontmoeten. Met de Kerst, liep ze bij hoge uitzondering haar ronde met haar man. Deze offreerde me een cent die hij net had gevonden, het gaat me geluk brengen zei hij. Ik ga het muntje koesteren. De dame heet Manja.
De volgende keer beschrijf ik mijn Markdalvrienden verder.

Ik moest afgelopen week iemand uit de dagbehandeling van het ziekenhuis, gaan bevrijden, alleen mocht hij er niet uit. Ik was nog nooit op die afdeling geweest en belandde bij de acute hulp. Wat een bedrijvigheid kon ik daar constateren en wat een ellende. Maar wat mij enorm verbaasde was het feit dat er vele schitterende, mooi ingelijste foto’s aan de muren hingen. Zooo jammer dat er waarschijnlijk niemand van geniet. Bij de dagbehandeling (een gang eerder) hingen ze ook en ook daar ziet niemand ze echt, daarom heb ik samen met mijn bevrijdde, nog enigszins gedrogeerde patiënt, er eens goed bij stil gestaan, doodzonde dat ze niet in de openbare ruimtes hangen.
De patiënt maakt het overigens goed.

Gelukkig is de temperatuur te pruimen, hopelijk blijft het nog zo tot ons vertrek over 3 weken, na ons de zondvloed, best wel egoïstisch he?
De Kerstdagen zijn geslaagd te noemen, veel lekker eten, veel familie, leuke spelletjes, oa met een opblaaspop https://www.bol.com/nl/p/who-s-the-dude-partyspel/9200000075593346/?Referrer=ADVNLGOO002027-G-33818896262-S-551003067312-9200000075593346&gclid=EAIaIQobChMImZig6fqp2AIV7RDTCh00DAeJEAQYASABEgJQ6_D_BwE , een grappige dwerghamster op tafel tijdens een van de diners, die me nog even gemeen wist te bijten, goede wijnen, een blije oude dame en een spannend boek.
Dit jaar zijn er buiten mijn hamsterbeet, geen gewonden gevallen tijdens de hilarische spelletjes, hoera, alhoewel, de opblaaspop had het bijna begeven.
Wat ik speciaal even wil vermelden is, dat ideale schoonzoon een super lekker kerstdiner heeft verzorgd. Hij legde de lat meteen flink hoog en kocht levende kreeften, die hij nog moest vermoorden. Wat een held, wij waren slechts laffe eters, het was heerlijk overigens.
Kleinkind 1 had de amuses verzorgd, ik heb me verbaasd over haar kundigheid en het was oh zo lekker.
Het is weer voorbij nu, ik ben al een kilo zwaarder, nu op naar 2 verjaardagen en oud op nieuw.

  

Daar wij in het donker naar huis moesten lopen na de diverse uitspattingen, moesten we jammergenoeg constateren dat de neuropathie van manlief flink progressief is, gelukkig had hij zijn stok bij zich, anders had hij het niet gered. Volgend jaar nemen we gewoon een taxi voor die 300 meter.
Voor alle mensen die ons kaarten gestuurd hebben; wij doen er per direct niet meer aan, ik spreek jullie alle goeds toe vanaf mijn blog.
Dus bij deze: Lieve familie, vrienden en volgers, wij wensen jullie een goede roetsj naar 2018 en een mooi, gezond, tevreden en leuk jaar toe en tot ziens. Ciao.

Het Waterschap Breda eist Uitzetting

Je kunt het geloven of niet, maar deze dame heeft toch weer een shit nacht achter de rug. Eigen schuld, pietje bult, boosdoener drank maakt meer kapot dan je lief is.
Na 7 ‘droge’ dagen en 7 perfecte slaap nachten, heb ik gisteravond het glas weer ter hand genomen, 3 wijntjes maar liefst.
We hebben met de kids uitgebreid geborreld, geknabbeld en gebabbeld in ons stamcafé; Moeke. Het was super gezellig en de slapeloze nacht meer dan waard hoor.
Vandaag gewoon even rustig aan doen en de drank tot de Kerst laten staan, geen probleem.
Manlief is naar de oude dame, we hebben ons opgesplitst wat bezoeken betreft, zo heeft de oude dame meer aanloop.
Kleinkind2 ligt in pyjama met haar iPad op de bank, dochterlief en kleinkind1 zijn cadeautjes voor haar verjaardag aan het kopen.
En…. ik heb al gelopen en mijn dagelijkse doel behaald.
Ja, ja, ik loop nog trouw zo’n 5a6 km per dag en meestal in het Markdal. Elke dag is het weer een feestje en ik begin steeds meer te ‘zien’.
Zo zag ik vandaag een vreemde eend met een kuifje,DSCN4644

een vliegende zwaanDSCN4650

en 3 goudhaantjes, wat betreft die laatsten was ik te laat om ze op de plaat te zetten, ik moest meneer Nikon uit mijn jaszak halen, daar schrokken die hele kleine vrolijke beestjes van.
En…….ik zag in de verte een vrouw die de dijk al zoekend op- en afliep. Ze had een plastic zak in haar hand en haalde er telkens iets uit of stopte er iets in. Tja…en Ciao is nieuwsgierig, hier moest ik meer van weten, wat zocht ze en wat deed ze?
Ik liep in versnelde pas naar haar toe en zag dat ze een soort van boswachter was, toen werd ik helemaal benieuwd. Ik groette haar vriendelijk en vroeg waar ze naar op zoek was. Gelukkig was ze erg aardig en ging het gesprek aan. Ze was op zoek naar konijnen holletjes, die moesten weg, want de dijk is aan het verzakken en daardoor kunnen er overstromingen komen. Het grappige is dat achter deze dijk het hoofdkantoor van het waterschap ligt en die hebben gesommeerd om de konijnen uit te zetten daar, weg uit de dijk dus.
Blijkbaar moet die uitzetting geschieden door de boswachter en hoeft de politie, de ME of de brandweer niet uit te rukken. Maar….hoe krijg je die konijnen zo gek om vlak voor de kerst hun huis te verlaten en het risico te lopen om als kerstkonijn te dienen?
De boswachter had een konijnen expert geraadpleegd en de wijze raad gekregen om de konijnen te verjagen met uien, die gaan liggen rotten en stinken en daar schijnen de snelle viervoeters de pest aan te hebben. Na de exodus ,wordt de boel met zand opgevuld en het waterschap hoeft niet meer bang te zijn voor het water. Makkie? Werkt dat echt? Ik vond het een zeer lachwekkend verhaal.
Maar de vrouw geloofde er heilig in en ging verder met holletjes van uien te voorzien, de grote hopen opvulgrond lagen/liggen her en der al klaar. Ik heb overigens nog geen konijn zien wegrennen, ik houd jullie op de hoogte, maar nu weten jullie wat er met een deel van onze belastingcenten gebeurd.
Het ijsvogeltje heb ik niet meer gezien, ik begin nu te vermoeden dat ik onwijs veel geluk gehad heb.
En nu dan eindelijk de ontknoping qua reisdoel. Omdat we alle Canarische eilanden (op 2 kleine na) ‘gedaan’ hebben en niet verder weg willen reizen, gaan we in herhaling vallen.
We hebben alle voors en tegens van de eilanden tegen elkaar afgewogen en zijn tot de conclusie gekomen dat La Palma het mooiste eiland is, maar voor onze leeftijd niet geschikt is om veel te wandelen, te stijl, dus het wordt eiland nummer 2. Dit is een eiland waar volop wandelingen in het plat gelopen kunnen worden, want we moeten dagelijks (ik zeker) kilometers maken. We gaan dus naar Fuerteventura, naar Corralejo (goede busverbindingen) en zelfs naar hetzelfde aangename appartement en ja….weer via Neckermann. We zouden een dief van eigen beurs zijn om op eigen gelegenheid te gaan. Maar eenmaal geland, nemen we zelf een taxi naar ons appartement en verder hoeven we niets van hen.
We gaan dit jaar 4 weken, wat een vooruitzicht.
We wensen jullie via mijn blog, hele mooie en vooral liefdevolle kerstdagen,IMG_9770

Ciao!