Een joggingbroek op je hoofd

Nooit gedacht dat ik dit nog eens zou gaan zeggen: “Ik ben blij dat het flink regent”! Ik zeg dit niet omdat ik begaan ben met het welbevinden van mijn oogstaandeel, nee, onze tuinder heeft een beregeningssysteem, dus dat zit wel snor.
De reden waarom ik blij ben met de regen, is……..hooikoorts. Vroeger had ik hier enorm veel last van, en dat was pas echt lijden, toen was er geen probaat middel beschikbaar. Met de jaren ben ik er overheen gegroeid. Maar………….in de nacht van 26 Mei, sloeg het noodlot toe, ik werd klokslag 04:00 uur niesend en briesend wakker. Aanvankelijk dacht ik dat het een tijdelijk euvel was, maar nu, vele dozen tissues later, besef ik dat ik weer een ‘hooikoortslijer’ ben geworden. Ik wist niet dat dit nog zou kunnen gebeuren op mijn bejaarde leeftijd. Jammer, niet leuk, maar ik blijf gewoon mijn wandelingen in het Markdal doen, dan maar niesend en huilend, het is niet anders. Vandaag even geen kriebelogen en nies aanvallen, voelt wel goed moet ik zeggen.
We zullen er maar eens een regeldag van maken omdat we noodgedwongen binnenshuis bivakkeren. Vanmiddag ga ik wel nog even oogsten, er is o.a. knoflook, koolrabi en er zijn zelfs al peulen, hmmmmm.
Als het mooi weer is, staan alle tuindeuren en ramen op PP open en zitten we vaak op ons terras en tja…..dan hoor je ook de diverse buren en of je wil of niet, je vangt het een en ander op.
De dochter van de buurheks heeft haar voet gebroken en woont nu tijdelijk in bij haar moeder. Je kunt je voorstellen dat dat niet lang goed gaat en ja hoor, de bom barstte toen ik lekker zat te relaxen in mijn tuinstoel. Opeens een luid geschreeuw en gescheld tussen de beide dames, ik zou de deur toch even hebben dichtgedaan. Het was uitermate schokkerend en banaal. Het bevestigde wel mijn vermoeden dat de heks enorm ‘dubbel’ is, ik begon haar net weer aardig te vinden.
De chirurg heeft een huis gekocht, niet verkeerd, hun huilbaby heeft zich dit jaar ontpopt tot een krijspeuter, om het kwartier gaat het mis. De moeder kan er blijkbaar goed tegen, ze vertrekt geen spier. Wanneer het gezin PP zal verlaten, weten we niet.
De familie Flodder gaat na jaren rotzooi te hebben verzameld ook verhuizen, ze zijn aan het pakken, zelfs de rommel wordt meegenomen, hoera!
We gaan dus weer twee nieuwe gezinnen krijgen. Omdat deze huizen verhuurd worden en behoorlijk aan de prijs zijn, gaat het normaliter om tijdelijke (nood)opvang, meestal betreft het bemiddelde gescheiden dames met kinderen en vertrekken ze uiteindelijk weer met een ‘nieuwe’ man. We hebben er in de loop der jaren al heel wat zien komen en gaan met de nodige ‘bagage’.
We houden ons hart vast, wat we nu weer gaan krijgen, maar eindelijk……..hebben we nu een mede eigenaar die ook zijn nek durft uit te steken, hij staat erop dat de huisregels in acht genomen worden, wij staan vierkant achter hem, hoera. Zou het nu eindelijk eens een fatsoenlijke PP worden, zonder camping taferelen?
De kleinkids hadden een hockey toernooi en uiteraard waren we present en moedigden hen gedreven aan. Het was geen straf, wat een kanjers, ze hielden zelfs stand tegen een ‘reusachtig’ jongensteam. Het viel me op dat alle meiden een paardenstaart hebben, op de ballet waren dat knotjes. Het schijnt dat een paardenstaart, de joggingbroek onder de kapsels is, niks mis mee toch?

de joggingbroeken
Reusachtig

Ik heb mijn jaarlijkse onderzoek weer gehad in verband met erfelijke belasting van hart-en vaat kwalen. Gelukkig ben ik weer goedgekeurd, hoera!
Manlief gaat deze week eindelijk naar de neuroloog in verband met zijn gewaggel, wellicht is er iets aan te doen. Ook heeft hij een oog dat opeens weer goed ziet, de opticien vond het een vreemd verschijnsel, wij vinden het een wonder.
Net kleinkind2 uitgezwaaid, ze gaat op kamp. We hebben als een gek in de stromende regen staan zwaaien, maar geen kind gezien, die verdomde getinte ramen ook, bah!
Ciao.