Updates

Zoals reeds gemeld, had ik weer de jaarlijkse controle in verband met mijn risico op hart-en vaatziekten. Er werden 2 buisjes bloed getapt en ik moest urine inleveren. Na een week ben ik naar de praktijkondersteuner gestapt voor de uitslag. Ik moet zeggen, zij is een kundig mensenmens. Ze gaat een goed gesprek met je aan, ze vraagt je goed uit, ze neemt de bloeddruk af, weegt je, meet je en legt een uitdraai van het bloedonderzoek voor je neus. Samen wordt alles besproken en vergeleken met het jaar ervoor. Het zag er nog net zo goed uit als het jaar ervoor.
Maar……….de bloeddruk was zoo goed dat ie bijna te laag was en dat wist ik al, want thuis meten we regelmatig onze bloeddruk.
Dus…ik knalde hem erin, mag/kan het een pilletje minder zijn? Mijn pilletjes werden bestudeerd, wat zou er af mogen vallen? De voors en de tegens werden afgewogen en we dachten samen aan een “zeikertje” (plaspil) minder, dat is beslist handig als reizend mens. De PO vond dat de huisarts het verlossende woord mocht spreken en zou in overleg gaan, ik zou nog wel wat horen.
De volgende dag werd ik hoogstpersoonlijk door de huisarts gebeld (ook een super woman), zij feliciteerde me en wilde weten wat ik nu weer (ik at vorig jaar al zo gezond) had bedacht om nog gezonder te worden, ha ha. Ik kon 2 dingen aangeven; heel wat minder wijntjes drinken en dagelijks minstens een half uur stevig lopen.
En….er mocht een pilletje af hoor, geen plaspil, maar een stevige calciumblokker. Ik ben de koning te rijk. Over twee weken even op controle komen, dat wel. Maar….ik zie zelf al op onze bloeddruk meter dat het heel goed gaat. Wat een gelukkig mens ben ik, ik voel me herboren.
De fotocursus is ondertussen verder gegaan, dus ik was druk in de weer om mijn opdrachten te schieten. Ongelofelijk leuk om te doen. Manlief en ik speuren onze omgeving af. Ook in Friesland hebben we de ogen veel kost gegeven en meneer Nikon stevig aan het werk gezet. Het resultaat mag er zijn. Ik heb zelfs een stoelleuning to kunst verheven.

Opdracht 7 was; “scheef”, heel stout heb ik een foto uit mijn archief gekozen, ik was wel eens benieuwd of de docent hem net zo goed vond als ikzelf haha. (en dat was!)

IMG_2246
Opdracht 8 was; “zwart/wit. Tjonge, een makkie voor mij omdat ik meestal zwart/wit maak. Ik maakte deze foto in Leeuwarden en ook deze foto is geheel goedgekeurd.

En dit was mijn foto van de 6e opdracht (kapot).

DSCN0476 Met die dwerg heb ik nog dagen rondgelopen om hem nogmaals te vereeuwigen. Nu ben ik hem zat, wie weet verrijst ie nog eens, ik heb hem Hanky genoemd.

Nu kan ik me gaan amuseren met opdracht 9; “straat”.
En of ik nog niet genoeg hobby’s heb, ben ik opeens in een wordfeud competitie beland, geen idee hoe dit zo gekomen is. Ik werd ineens door 7 vreemden uitgenodigd om een spel te spelen. Daar ben ik op ingegaan, altijd leuk. Ze bleken goede tegenstanders, dat verbaasde me al en uiteindelijk verscheen er een mail met de uitslagen en….ik was hier ook weer aan verslaafd. Gelukkig ligt de frequentie laag, dus is het goed tussen door te doen en zelfs op reis.
De ooievaars zijn inmiddels ontzettend smerig en hebben het loei druk met hun jong. Een keer heb ik een koppie gezien, en regelmatig zie ik dat de stront van het grut het nest uitgesmeten wordt.
Met de oude dame gaat het redelijk, meestal is ze tevreden, maar soms heeft ze een dag dat ik haar achter het behang kan plakken.
Op PP is wat reuring geweest, we kregen last van oprukkende (5) peuters met loopfietsjes en ballen, wat groter gillend spul met hockeysticks en dito ballen en verder fietsjes, stokken en stenen.
En….een gewapende politieman liep ineens op de parkeerplaats, wat hij kwam doen, hebben we niet kunnen achterhalen, hij ging bij de buurvrouw van de andere hoek naar binnen.
Manlief heeft de moeder van de peuter aangesproken en gewezen op de huisregels (gelden toch niet voor kleine kinderen…) en heeft er nu een soort van vijand bij (ze groet niet meer) en een andere eigenaar heeft de moeder van het grotere spul aangesproken, ook dit werd niet in dank afgenomen. We moeten onze rust met hand en tand verdedigen hier ha ha.
Mijn blaren zijn genezen, geen centje pijn meer.
Geen uitje van de week gedaan, Friesland geldt voor 2 weken.
Manlief is een poosje zoet met de Giro en ik heb nog wat goede boeken, we komen de Pinksteren wel door, Ciao!

Een Strammer Max op de valreep.

De terugreis verliep voorspoedig en relaxed.
We hadden nu een ICE trein naar Arnhem, best wel luxe en….met bar (geen gebruik van gemaakt). Als je het goed uitzoekt, zijn er altijd wel goedkope tickets te boeken.
Maar…ik loop op de zaken vooruit.
Eerst maar eens uitchecken (sleutels in een bak pleuren) en een ontbijtgelegenheid zoeken. Omdat we toch al veel zondes hadden begaan, kon er best nog wel wat vettigs bij.
We vonden een typisch Duitse ontbijtgelegenheid en kregen de keus uit 10 verschillende ontbijten. Manlief koos voor een ‘Broodje Roerei’ en ik voor een ‘Strammer Max’. Ik ging voor die Max omdat er Eifeler Brot bij zat en daar ben ik gek op, verder lagen er twee spiegeleieren op.
Het smaakte ons goed en we hebben er zelfs de hele dag op geleefd, een makkie.
Op naar het station. Nu zou je denken dat zo’n groot station goed bewaakt is, niet dus. Er liepen alleen maar 2 zwaar bewapende agenten rond, er zijn geen ‘poortjes’ en je kan op elk perron komen zonder kaartje.
Wij vinden het best wel vreemd en dat voor Duitsland.
Maar goed, ondanks de enorme drukte, bleef het rustig.
In Arnhem kon ik nog even wat foto’s maken van het schitterende nieuwe station, super vet.
De Nederlandse trein was nagenoeg leeg (geen spitsuur), doen die Duitsers iets niet goed of wij?
Eenmaal thuis, pakten we onze draad weer op, verwarming aan, gezonde boodschappen in huis halen, opruimen, koken en foto’s inladen.
Met de foto’s ben ik enorm in mijn sas, ik kan weer een hele poos vooruit.
Wat eten betreft moet het roer weer om, we zijn angedickt, die paar zondes waren wel lekker, maar dat moet geen gewoonte worden anders kunnen we onze goede gezondheid aan de wilgen gaan hangen.
En……ik heb een stok achter de deur, ik krijg volgende week mijn jaarlijkse controle in verband met mijn risico op hart-en vaatziekten. De uitslagen van dit onderzoek zijn van belang om te zien of mijn behandeling optimaal is, of dat er het een en ander bijgesteld moet worden (ik hoop zo, op weer een pilletje minder!) We gaan het zien en dus geen alcohol, suiker en vet meer, genoeg gezondigd.
Deze Duitse dagen hebben ons goed gedaan, even verder gekeken dan onze Hollandse neuzen lang zijn. We zijn zeer te spreken over de moderne Duitse architectuur, boven verwachting zelfs.
De mensen zijn open en vriendelijk, maar het Duitse eten ligt ons niet zo, we zagen opvallend veel mensen met overgewicht.
Dusseldorf is op het moment een grote bouwplaats, ze zijn bezig met de metrotunnels en dat heeft een enorme impact op de stad.
Wij hebben alles gelopen en hadden er totaal geen last van.
Het is nu voorlopig even mooi geweest met korte vakanties en zelfs met een langere voorjaarsreis. Maar het uitje van de week houden we erin, …. in September gaan we weer een maand de hort op.
Ik blijf me een maal per week melden met wat geneuzel, Ciao!

Ik zal nog foto’s plaatsen bij de vorige verslagen, echter alleen op mijn eigen site.

DSCN9976 DSCN0001