Een Geiten Wollen Sok

Wat een titel he?, wat is er nu mis met zo’n soort sok, lijkt me zelfs wel lekker. Helaas kleeft er een vals randje aan, zo wil je niet genoemd worden en daarom draag je ze maar liever niet. Gelukkig vind ik ze niet mooi voor mijn poezelige voetjes en…ik ben ook nog eens allergisch, echt!, voor vele sokken. Dat is een fenomeen dat ik nog niet vaak tegengekomen ben bij een medemens, maar helaas ben ik een geval apart en heb vaak na een wandeltocht de brandblaren op mijn voeten staan. Het maakt niet uit of het geitenwollen/hema/falke of andersoortige sokken zijn, het is mij te vaak raak.
Met dit euvel moet ik leven dus en ik wandel zo graag.
Nu heb ik wel een paar trucjes bij de hand om de boel enigszins in toom te houden, ik draag tijdens lange wandelingen ‘voetjes’, zo blijft het getroffen gebied wat kleiner, ik sla in het geval van echte sokken, de boel om, omdat ik denk dat het met elastiek te maken heeft en dat zit meestal wat extra in de boord en… als het heel heet is, loop ik niet veel want transpiratie versterkt de boel. Je zal het maar hebben he?
Sorry, ik ben afgedwaald, ik wilde even een beetje klagen, terug naar de geitenwollensok.
Ik heb een, met-aan-zekerheid-grenzende-waarschijnlijkheid, vermoeden dat ik er een aan het worden ben. Ik stort me in de vreemdste dingen en vind het nog leuk ook, vroeger zou ik er om gelachen hebben, ik eet heel gezond en zo veel mogelijk biologisch, ik laat de biefstuk voor wat ie is en ben verslingerd aan pap als ontbijt. Als dat geen geitenwollensok is?
Maar…..het gaat nog verder, de aanleiding was de toekomstige aanpassing van de schijf van 5, ik zat hard te knikken en zei blij tegen manlief, wowwww, zo leven wij al ruim een jaar. Grote blij was meteen voorbij toen er gezegd werd dat alcohol gemeden moet worden, 1 glas per dag was de limit!
Nou die hakte er in bij mij, ik mocht van de cardioloog best wel een paar wijntjes per dag en dronk er dan ook elke dag drie, een voor het eten, een bij het koken en een na het eten, heerlijk, altijd hele grote blij! En dat mag nu dus niet meer.
Eerst had ik het idee om de boel naast me neer te leggen, een mens mag toch minstens wel een slechte eigenschap hebben, maar het gaat wel om je gezondheid en toch door blijven drinken dan? Toen kwam het idee in me op, ben ik dan een alcoholverslaafde????
Het speelde me parten, het leven is wel leuker met alcohol, wat blijft er dan nog over?
Tja en Ciao zou Ciao niet zijn, als ze dit dilemma niet eens aan een nader onderzoek zou gaan onderwerpen.
Zo gezegd, zo gedaan, s’morgens bij het eerste kopje koffie (we drinken er twee per dag van versgemalen koffie, en dat mag godzijdank) zei ik doodleuk tegen manlief: “ik denk dat ik alcohollist ben, ik drink tegen beter weten in, drie glazen wijn per dag (hij ook hoor, maar hij heeft geen hoge bloeddruk) en nu wil ik mezelf gaan testen. Ik drink vandaag geen alcohol!”.
Die sloeg in en ik werd er een beetje vrolijk van, wat zou ik gaan voelen en zou het me lukken?
Ben meteen naar de biologische winkel gelopen (met ‘voetjes’) en heb een enorme voorraad thee ingeslagen en een theezeefje.
De dag kwam ik perfect door en de ‘borreltijd’ maakte totaal geen indruk, tijdens het eten slurpte ik lekker wat water weg en de rooibosthee ging erin als……wijn….net zo lekker.
Stomverbaasd was ik, is dit nu zo gemakkelijk, want ik ben echt wel verslaafd volgens de alcoholwetten? Wellicht komt het de volgende dag, dus dan nog maar een dag ‘zonder’. Manlief keek me meewarig aan en dronk op zijn gemak zijn glaasjes. Ik dus weer niet en….geen centje pijn.
Okee nog maar een dag dan…en weer geen verleidingen of ontwenningsverschijnselen. Ik vind het best zo eigenlijk, waarom alcohol drinken als je het niet eens mist. Dus….deze dame gaat vandaag weer niet aan de drank, misschien morgen? Ik weet het niet, we zien wel.
Maar…ik heb wel eens gehoord dat je van de ene verslaving in de ander valt. Dat is een grappig, laat ik dat dus nu net andersom gedaan hebben, ik had er al een verslaving bij gekregen (wandelend fotograferen) en heb nu dus een verslaving aan Bacchus overgedragen, hoe vreemd kan je zijn?
Ik zei net dat ik me stort in ‘vreemde’ dingen. Voor de duidelijk het zijn voor mij vreemde dingen hoor, een ander vind het de gewoonste zaak van de wereld. Zo heb ik gisteren zonder manlief deelgenomen aan een rondleiding (jawel, met geiten wollen sokken) door onze wijk, verzorgd door een stadsgids van het Gilde Breda. Ik vond het top, de goede man wist zoveel te vertellen dat we dubbel zoveel tijd nodig hadden.
Manlief was er al een uur van overtuigd dat ik in de kroeg beland was om mijn alcohol promille weer op peil te brengen

DSCN3409