Een Strammer Max op de valreep.

De terugreis verliep voorspoedig en relaxed.
We hadden nu een ICE trein naar Arnhem, best wel luxe en….met bar (geen gebruik van gemaakt). Als je het goed uitzoekt, zijn er altijd wel goedkope tickets te boeken.
Maar…ik loop op de zaken vooruit.
Eerst maar eens uitchecken (sleutels in een bak pleuren) en een ontbijtgelegenheid zoeken. Omdat we toch al veel zondes hadden begaan, kon er best nog wel wat vettigs bij.
We vonden een typisch Duitse ontbijtgelegenheid en kregen de keus uit 10 verschillende ontbijten. Manlief koos voor een ‘Broodje Roerei’ en ik voor een ‘Strammer Max’. Ik ging voor die Max omdat er Eifeler Brot bij zat en daar ben ik gek op, verder lagen er twee spiegeleieren op.
Het smaakte ons goed en we hebben er zelfs de hele dag op geleefd, een makkie.
Op naar het station. Nu zou je denken dat zo’n groot station goed bewaakt is, niet dus. Er liepen alleen maar 2 zwaar bewapende agenten rond, er zijn geen ‘poortjes’ en je kan op elk perron komen zonder kaartje.
Wij vinden het best wel vreemd en dat voor Duitsland.
Maar goed, ondanks de enorme drukte, bleef het rustig.
In Arnhem kon ik nog even wat foto’s maken van het schitterende nieuwe station, super vet.
De Nederlandse trein was nagenoeg leeg (geen spitsuur), doen die Duitsers iets niet goed of wij?
Eenmaal thuis, pakten we onze draad weer op, verwarming aan, gezonde boodschappen in huis halen, opruimen, koken en foto’s inladen.
Met de foto’s ben ik enorm in mijn sas, ik kan weer een hele poos vooruit.
Wat eten betreft moet het roer weer om, we zijn angedickt, die paar zondes waren wel lekker, maar dat moet geen gewoonte worden anders kunnen we onze goede gezondheid aan de wilgen gaan hangen.
En……ik heb een stok achter de deur, ik krijg volgende week mijn jaarlijkse controle in verband met mijn risico op hart-en vaatziekten. De uitslagen van dit onderzoek zijn van belang om te zien of mijn behandeling optimaal is, of dat er het een en ander bijgesteld moet worden (ik hoop zo, op weer een pilletje minder!) We gaan het zien en dus geen alcohol, suiker en vet meer, genoeg gezondigd.
Deze Duitse dagen hebben ons goed gedaan, even verder gekeken dan onze Hollandse neuzen lang zijn. We zijn zeer te spreken over de moderne Duitse architectuur, boven verwachting zelfs.
De mensen zijn open en vriendelijk, maar het Duitse eten ligt ons niet zo, we zagen opvallend veel mensen met overgewicht.
Dusseldorf is op het moment een grote bouwplaats, ze zijn bezig met de metrotunnels en dat heeft een enorme impact op de stad.
Wij hebben alles gelopen en hadden er totaal geen last van.
Het is nu voorlopig even mooi geweest met korte vakanties en zelfs met een langere voorjaarsreis. Maar het uitje van de week houden we erin, …. in September gaan we weer een maand de hort op.
Ik blijf me een maal per week melden met wat geneuzel, Ciao!

Ik zal nog foto’s plaatsen bij de vorige verslagen, echter alleen op mijn eigen site.

DSCN9976 DSCN0001