Studio ‘CIAO’ werkt

Er stond een shoot gepland met dochterlief en daar kleinkind1 vrij was, kwam ook zij mee.
Waar ik bang voor was, gebeurde, de dames kwamen enigszins lacherig binnen. Nu had ik ineens 2 giechels in het gareel te houden. Achter mijn rug, werden er gekke bekken getrokken en daar voelde ik me toch niet zo senang bij. Dus……ik was niet mezelf, maar gelukkig heb ik toch een paar bruikbare foto’s voor aan onze muur.
Portretfotografie doe je niet zomaar uit je losse pols, er komt veel bij kijken en ja……ik vergeet nog wel eens een cruciaal iets. Ik heb nu een lijstje gemaakt, dat als leidraad moet gaan dienen bij het shooten.
Ik heb weer een Photowalk met @ilovebreda gedaan, nu in ons voormalige belastingkantoor. Dit best wel saaie gebouw, gaat huisvesting bieden aan kleine plaatselijke bedrijfjes en het krijgt tevens een buurtfunctie voor allerlei activiteiten. Uiteraard zal er wel het een en ander aan verbouwd gaan worden.
Een meneer van de gemeente, heette ons welkom en vertelde dat de gemeente blij was met onze komst, er zouden foto’s gaan komen en zij zien een tentoonstelling wel zitten op de eerste open dag voor de buurt en de huurders. Dus…….we mogen onze foto’s insturen en zij maken een selectie. Ik ga dat zeker doen, niet geschoten, is nooit raak.
Zoals ik al zei, het gebouw is totaal niet spannend, de lege kantoren ook niet. Gelukkig waren er fotogenieke trappen en de gangen waren ook wel het fotograferen waard. We konden ook nog op het dakterras, maar….ik had me wat meer van het uitzicht voorgesteld.
Al met al een leerzame ochtend hoor, maar geen echt gave foto’s.
Manlief is aan de beterende hand gelukkig, hij waagt zich al wat meer buiten. Zijn ‘klokje’ is weer gerepareerd, dus is hij ook weer het heertje.
De oude dame maakt het goed, ze heeft wel een schaafwond op haar kin, maar niemand weet hoe dat zo gekomen is.
Mijn broer en ik hebben een mooie dag geconsumeerd, in Amsterdam. We zijn in ‘Huis Marseille’ en in ‘FOAM’ geweest. Dit zijn fotomusea van hoge kwaliteit, gesitueerd in statige grachtenpanden. De tentoonstellingen gaven ons weer veel kijkplezier en inspiratie.
Het is altijd leuk om door Amsterdam te dwalen, zeker nu met de kerstverlichting. We zijn toch maar weer geëindigd bij Nam Khee op de Zeedijk, het was weer smullen.
En eindelijk ben ik weer eens met mijn jonge fotovriendin op stap geweest, nu naar Rotterdam om lange sluitertijden te oefenen. Ondanks de stevige wind hebben we toch een paar mooie platen kunnen schieten en veel geleerd.
Studio ‘Ciao’ trekt best wel wat vrijwilligers, ik heb goed kunnen oefenen en ben tevreden.
Ik kan me nu gaan uitleven aan het ontwikkelen van de foto’s.
De eerste foto’s liggen al bij de drukker, onze witte muur kan bijna gevuld gaan worden.

En….bent u benieuwd naar de portretten van de studio?, klik het kopje ‘studio Ciao’ aan op de startpagina van mijn blog. En wilt u ook op de foto?, kom maar op dan.

    

Geen doggybag voor manlief

Amsterdam wachtte op mij, jazeker, het werd weer eens tijd om deze stad met een bezoek te vereren.
Manlief bleef in de casa, dus ik ging gewapend met de president en een goed boek op weg. Doch, in the big city zou ik iemand treffen en niet bij ‘de vleugel op het centraal’ deze keer.
Nee, mijn jongste broer houdt daar niet van, hij wil graag zittend bij een kopje koffie en een krantje, het wachten veraangenamen. Hij had gekozen voor ‘Loetje’, niet verkeerd en de appeltaart is aan te raden hoor.
Ons doel was; Amsterdam proeven, een museumpje pakken en… eten bij NamKee.
Het museum werd het ‘van Gogh’, leuk, die bekende werken weer te zien, maar het gebouw beviel me nog beter, met dank aan Rietveld.


De enorme drukte nam ik niet voor lief, wat een gekte.
Gelukkig heeft broerlief in Amsterdam gewerkt, dus bekend terrein, het ‘Amsterdam proeven’ is daarom zeer geslaagd te noemen. Maar…ik moet zeggen, Amsterdam is echt wel vol.
Doch… . de gemiddelde toerist kent niet de smaak van NamKee, dus… er was plaats voor ons op de Zeedijk, een superleuke buurt overigens.
We hebben er gesmuld, en van ons plan om een doggybag voor manlief mee te nemen is niets gekomen.
Het was wederom een geslaagde ‘broertje/zusje dag’ en het volgende evenement werd onder het genot van een ‘nadrankje’ alweer genoteerd.

En daar was dan opeens de laatste opdracht van de kids, dus……vakantie voorbij voor hen.
Via een volg app, konden we hen de gehele terugreis volgen op de autowegen, ongelofelijk dat dat mogelijk is en vooral bijzonder leuk voor gretige grootouders, voor middernacht kwamen ze thuis en wij draaiden ons om en sliepen gerust verder.
Omdat ik de volgende dag nog een afsluitende workshop van de zomercursus had in Rotterdam, ging ik de lieverds toch alvast even knuffelen toen ze goed en wel wakker waren.
Toen ik doodmoe, maar voldaan uit Rotterdam terugkwam, was mijn grote kleine vriend ‘Rocky’, verdwenen, hij laat een leegte achter. Ik ben echt van het beestje gaan houden, hij was zo aanhankelijk en als ik in de vroege uurtjes alleen beneden zat, voelde ik zijn aanwezigheid, gezellig.
De workshop was top, weer veel geleerd en het proeft naar meer! Eerst maar eens wat foto’s opsturen naar André, kijken wat hij ervan vindt. Als jullie ooit nog eens een fotocursus willen volgen, kan ik zijn http://www.rotterdamse-fotografieschool.nl van harte aanbevelen, en hij is ook nog eens erg servicegericht, getuige de na-zorg.
Het fotograferen op de ‘M’ is nu normaal en ik ga een nieuwe fase in.

PS
De neuroloog heeft de afspraak van Oktober verzet naar vanmiddag!!! Wat heeft hij te melden?

 

Hier wat ingestuurde foto’s, ben benieuwd. Dit zijn door mij bewerkte, ook de originelen heb ik gestuurd zodat André een betere beoordeling kan maken. Schroom niet om te reageren, want ik kan van jullie ook veel leren. Later, Ciao!

`Opwinding en Genot in Amsterdam

Dat was een weekje kou lijden nadat ik mijn winterjas had weggegooid, maar…ik heb me staande en lopend gehouden en… ben nu dus beloond, de zomer is er ineens! Daar gaan we eens flink van genieten, dus hadden we gisteren een extra uitje ingelast, en…….dat liep behoorlijk uit de klauwen.
Volgende week zal ik daarover vertellen, eerst het uitje van de week, een dagje Amsterdam!
Het werd weer tijd voor een meeting met onze Amsterdamse vriendinnen
Heel democratisch hebben we gekozen voor Amsterdam, daar is zo veel te beleven.
Na wat mailtjes over en weer hadden we een dagprogramma in the pocket, compleet met een culinaire eetbelevenis. Het was nog heel moeilijk om te kiezen, zoveel leuks, interessants en lekkers in deze stad, gelukkig heeft manlief de knoop kunnen doorhakken.
Het weer was somber en wat aan de koude kant, maar…mijn fleece-je heeft zijn werk redelijk gedaan en…..het heeft niet geregend.
We hadden afgesproken bij de piano op het Centraal en hadden meteen weer de click, we gingen gewoon verder, heel vertrouwd.
Het ochtendprogramma bestond uit het bezoeken van FABCITY op Java eiland, maar eerst dronken we koffie vlak voor de schitterende Jan_Schaeferbrug.

DSCN4161 DSCN4170
De koffie smaakte ons goed, maar het stuk taart was beslist om over naar huis te schrijven, we konden er tegen hoor.
FABCITY is een tijdelijke, gratis toegankelijke campus en bestaat uit vele innovatieve paviljoens, installaties en protoypes. Honderden studenten, professionals, kunstenaars en creatievelingen, ontwikkelen een zelfvoorzienende stad tot een duurzaam stedelijk gebied, waarin ze werken, wonen, creëren, onderzoeken en presenteren er hun oplossingen voor stedelijke vraagstukken.
We zagen opvallend veel innovatieve 3D-printers voor allerlei doeleinden geschikt gemaakt, je houdt het niet voor mogelijk wat daar allemaal mee gemaakt kan worden, zoals betonnen muren, meubels, fietsen, kunst……
We zagen oplossingen voor de woningnood, in de vorm van tenten en allerlei soorten kant en klaar huizen. Echt schitterend, ik zou er zo in kunnen wonen.
Het was heel bijzonder om alles te bekijken en we staken nog veel extra’s op door de leuke gesprekken die her en der met de zeer vriendelijke mensen ontsproten.

DSCN4175 DSCN4186 DSCN4190 DSCN4191 DSCN4200
We verlieten Java eiland weer via die mooie brug en liepen door tot de volgende mooie brug (Hans van Heeswijk) die een verbinding maakt met het ‘Muziekgebouw aan het IJ’, daar gingen we een lichte lunch verorberen.
Het werd smullen van bitterballen met een wijntje in een mooie ambiance (café-restaurant de Zouthaven).
Met herboren kracht, reden we met de tram naar het ‘Stedelijk’, we waren gereed voor wat opwinding. En we raakten opgewonden hoor, daar zorgde Rudi Fuchs wel voor.
De goede man heeft een overzichtstentoonstelling samengesteld van meer dan een halve eeuw hedendaagse kunst. Rudi was speciaal voor ons ook aanwezig.
We hebben genoten tot we erbij neervielen.

DSCN4249 DSCN4267 DSCN4271 DSCN4272 DSCN4277 DSCN4287
Inmiddels was het borreltijd en op weg naar het restaurant van onze keuze, liepen we tegen een gezellige kroeg aan, de ‘GlouGlou’ een wijnbar, waar ze ook speciale bieren hebben. Kat in het bakkie. De aardige eigenaar, (een gewezen fotograaf, heeft gestudeerd aan de fotoacademie in Breda en heeft een tante die bij ons om de hoek woont) liet ons allerlei wijntjes proeven en de keuze was snel gemaakt. Weer genieten was het, wat een leuke en lekkere tent. Maar we beheersten ons en namen maar 1 glaasje, want het ‘grote werk’ moest nog komen.
We hadden gereserveerd bij ‘Sinne’ zij hebben sinds kort een Michelinster!
Onze verwachtingen waren hoog gespannen en……..het was in een woord…GODDELIJK.
Wat een smaaksensaties, zoooooo lekker en voor de prijs hoef je het niet te laten, geen sterallures. We namen een drie-gangenmenu, maar we kregen er amuses bij en een soort van pré-dessert. Het was top, daar gaan we beslist eens terug.
Zeer voldaan hesen we onszelf in de tram en op het station namen we afscheid, wat een geweldige dag, wat een gezelschap en wat een warmte.
Nog even wat updates.
Huisarts is zeer tevreden over mijn bloeddruk, er mag ook nog een bètablokker af en over 2 weken weer controle, maar ik kan jullie al vertellen dat het meer dan goed zit!
Het beoogde nieuwe fototoestel is nog niet uit, ik kan niet meer wachten……
Belastingteruggave is een feit, grote blij!
Op PP is het rustig gebleven na de incidenten, maar helaas heeft een aardig stel buren besloten te gaan verhuizen, ze zijn het beu en hebben hun huis te koop gezet.
Ons ‘Italiaantje’ gaat het pand verlaten, de eigenaar komt er zelf wonen wordt er vanuit Corsica gefluisterd. Een vreemde zaak vinden wij, het betreft een gezin met 2 kinderen, ze zijn loaded en bezitten zelfs nog een huis hier (verhuur). Zou er sprake zijn van een scheiding, hebben ze hun huis buiten de stad verkocht, komt alleen hij, of zij, met of zonder kids? In ieder geval is het een kleine bovenwoning, zeker niet geschikt voor kids. We houden het in de gaten.
En als uitsmijter…….er heeft een heel weekend een dik tam konijn op de parkeerplaats gebivakkeerd, hij had zich buitengesloten en de baasjes waren niet thuis.
Ciao.

Er is een kindeke geboren in Amsterdam!

Als jullie denken dat de rust weer is neergedaald in het leven van Ciao en manlief?…..NEE dus. December is bij ons de maand van de feesten en de partijen, geen week is rustig.
We hebben dit jaar deze maand geblokt in onze agenda, we trappen niet meer in de valkuil van overvolle weken, maar…..er sluipt altijd wel weer wat extra’s in.
Bijvoorbeeld een tante die haar 80e verjaardag groots gaat vieren, daar gaan we deze week naar toe (Den Haag), veel te leuk.
En….wat dachten jullie van een kersvers nichtje erbij? Daar wilden we meteen naar toe, zoo benieuwd. De dochter van mijn zus is bevallen van haar tweede dochtertje, wat zou mijn zus trots geweest zijn, het zou haar 5e kleinkind zijn. Helaas is mijn zus maar 36 jaar geworden.
Gisteren zijn we naar Amsterdam getogen om het kleine meisje te bewonderen.
Gelukkig reed de intercity direct en stonden we in een zucht en een scheet op Schiphol. Helaas reed de trein naar Amsterdam Nieuw Zuid niet, en moesten we middels de NS bus, was overigens best wel comfortabel hoor.
Aangekomen, keken we onze ogen uit, wat een magistrale architectuur, man, man wat is me daar gebouwd zeg.DSCN4349  DSCN4369Ik ken Amsterdam Zuid best wel goed van vroeger, hier woonde mijn beste vriendin en nog wat familie. Maar…..wat er nu bijgebouwd is, is ongelofelijk, daar moeten we toch eens naar terug. Wel nog vlug in de gure wind wat foto’s gemaakt, ik kon het niet laten.
Op naar het huis van mijn nichtje, dat was per slot van rekening het doel. Ook daar was er pas een jarig geweest, die konden we tevens verrassen met een cadeau.
We werden allerhartelijkst ontvangen door de trotse heer des huizes, het vaderschap straalde van hem af. De fles drank stond al klaar, er moest en zou ‘het scheel van af’ gedronken worden hoor.
En zoals het een rasechte Kroaat betaamt, had hij niet bepaald een ‘laf’ drankje, de vlammen schoten uit mijn oren.
De baby is een wolk, een schatje, zoo lief en heel erg tevreden. Het zusje is zo trots als een pauw. En de mamma…….is helemaal hyper van geluk en blakend gezond. En de pappa…….loopt maar te zorgen en is zoooooooo heel erg blij.
Wat een wonder telkens weer.
We wilden eigenlijk niet lang blijven, het is kraamvisite per slot van rekening, maar we mochten niet weg, de pappa had zelfs gekookt (fantastisch!) voor ons en daarna moest er naar goed Kroatisch gebruik, nog taart gegeten worden.
Het was een hartverwarmend bezoek, wat een schatten. Toen we beloofden dat we snel terug zouden komen, konden we met een gerust hart afscheid nemen.
En ja hoor….de Sint is ook weer uitbundig gevierd. Maar eerst werd er lekker gegeten en ondertussen konden de kids naar de stapel cadeautjes kijken, op het laatst hielden ze het niet meer, ha ha.
Kleinkind1 is dol op knutselen en had voor iedereen een surprise gemaakt (raden wat ik kreeg?), ideale schoonzoon had voor ieder een uitgebreid gedicht en gelukkig had ik ook wat in elkaar geflanst. Het was een avond met een gouden randje!
Jullie begrijpen dat de wijnintervallen wat frequenter waren he? Maar als alles goed is, kan ik nu 5 dagen droogstaan, pffff, ben ik hard aan toe.
Ik ga nu een poging wagen om wat kerstsfeer in huis te creëren, maar eigenlijk hoeft dat voor mij niet meer zo.
En……een dezer dagen moet ik onze komende reis gaan betalen, ja ja we gaan toch echt weer de hort op in Januari!

Volgende week zal ik er verder over uitweiden. Ciao!