De Literatuur ligt op straat!

“Kijk, daar ligt een brilmontuurtje, nee, het is een elastiekje in de vorm van een brilletje” (verkorte versie van een gedicht van C.Buddingh).
Tja, de literatuur ligt op straat beweert men.
Ik kan dat nu beamen en voel me ook verplicht tot het schrijven van een gedicht,
althans, ik ga het proberen.

Verrek zeg, daar ligt een uiltje,
op mijn pad langs de Mark,
een nat viezelig uiltje.

Flabbergasted stond ik stil,
nee, het is een wikkeltje,
van een Haags Hopje,
vertrapt tot een Perfect Uiltje.

DSCN4632

Mijn dagelijkse wandelingen blijven me boeien en verbazen.
Zo ook op nieuwjaarsdag.
Ik werd wakker en voelde me vreemd, heel vreemd. Langzaam drong het tot me door dat ik nuchter was, volkomen nuchter. Ik heb het over ‘alcohol nuchter’ voor de duidelijkheid, voor de eerste maal sinds ruim 50 jaar.
Ik werd er dronken van, dit voelt goed.
Helemaal happy verorberde ik mijn geliefde havermoutpap en ging aan de wandel.
Geen kip op straat, wel hele blije honden die weer naar buiten durfden in deze oorverdovende en benevelde stilte.
Ook de ‘baasjes’ waren uitgelaten, gelukkig, het geknal is weer voorbij.
Ik had leuke gesprekjes met wildvreemde blije ‘baasjes’ en allemaal waren we het er over eens dat het dit jaar wel heel erg was, de herrie ging door tot 04:00 uur en er waren vele illegale aanvallen.
Van mij mogen ze die ongein afschaffen.
En dan die rotzooi, mijn geliefde Markdal ligt er nog vol mee.
Wat het me wel opleverde, was het aanschouwen van blije honden, blije baasjes, de stilte, slapend explosief testosteron en…….twee vliegende ijsvogeltjes en……… dat uiltje.

DSCN4984

..…… Ook wij hadden een ‘droom’ gekocht, zoals een zeer geleerde man het kopen van een staatslot noemt. Maar die man slaat volgens mij de plank goed mis, ik denk dat maar weinig mensen denken die miljoenen te winnen. Nee hoor, de gewone man vind het al leuk als ie zijn lot eruit heeft. Als er dan nog wat extra euri aan blijven plakken, levert dat weer een geluksmomentje op, kan ik jullie verzekeren.
Wat een grote blij op deze prille nieuwjaars ochtend en wat een ‘schoon’ gevoel zo in het begin van het nieuwe jaar.
Wat gaat het jaar ons geven, wat gaan en kunnen we zelf ondernemen?

En voor je het weet, loop je weer in de running, alhoewel?…………..
…….Zal ik jullie eens verklappen wat deze bejaarden nu aan het uitspoken zijn?…….
Met een driedubbele knoop in de maag heb ik een rijke groene salade, met dure wild gevangen zalm, gecomponeerd. En manlief heeft met een zucht een fles mooie champagne geopend.
Nu…zeggen we proost en nemen genietend een koele bruisende slok.
De knoop wordt meteen al minder strak, dat gaat goed! We nemen nog een slok, de knoop wordt losser.
We hebben dit zo nodig, we hebben het verdiend, vandaag zijn hele donkere dreigende wolken de hort op gegaan, vervlogen, weg, opgelost!

Pfffffff, we hebben het even voor de kiezen gehad en gelukkig is het goed afgelopen.
Ik hou het hierbij, maar geloof me, de champagne moet ons ontknopen nu.
PROOST!, HELE GROTE BLIJ!,
CIAO!

Het Waterschap Breda eist Uitzetting

Je kunt het geloven of niet, maar deze dame heeft toch weer een shit nacht achter de rug. Eigen schuld, pietje bult, boosdoener drank maakt meer kapot dan je lief is.
Na 7 ‘droge’ dagen en 7 perfecte slaap nachten, heb ik gisteravond het glas weer ter hand genomen, 3 wijntjes maar liefst.
We hebben met de kids uitgebreid geborreld, geknabbeld en gebabbeld in ons stamcafé; Moeke. Het was super gezellig en de slapeloze nacht meer dan waard hoor.
Vandaag gewoon even rustig aan doen en de drank tot de Kerst laten staan, geen probleem.
Manlief is naar de oude dame, we hebben ons opgesplitst wat bezoeken betreft, zo heeft de oude dame meer aanloop.
Kleinkind2 ligt in pyjama met haar iPad op de bank, dochterlief en kleinkind1 zijn cadeautjes voor haar verjaardag aan het kopen.
En…. ik heb al gelopen en mijn dagelijkse doel behaald.
Ja, ja, ik loop nog trouw zo’n 5a6 km per dag en meestal in het Markdal. Elke dag is het weer een feestje en ik begin steeds meer te ‘zien’.
Zo zag ik vandaag een vreemde eend met een kuifje,

een vliegende zwaan

en 3 goudhaantjes, wat betreft die laatsten was ik te laat om ze op de plaat te zetten, ik moest meneer Nikon uit mijn jaszak halen, daar schrokken die hele kleine vrolijke beestjes van.
En…….ik zag in de verte een vrouw die de dijk al zoekend op- en afliep. Ze had een plastic zak in haar hand en haalde er telkens iets uit of stopte er iets in. Tja…en Ciao is nieuwsgierig, hier moest ik meer van weten, wat zocht ze en wat deed ze?
Ik liep in versnelde pas naar haar toe en zag dat ze een soort van boswachter was, toen werd ik helemaal benieuwd. Ik groette haar vriendelijk en vroeg waar ze naar op zoek was. Gelukkig was ze erg aardig en ging het gesprek aan. Ze was op zoek naar konijnen holletjes, die moesten weg, want de dijk is aan het verzakken en daardoor kunnen er overstromingen komen. Het grappige is dat achter deze dijk het hoofdkantoor van het waterschap ligt en die hebben gesommeerd om de konijnen uit te zetten daar, weg uit de dijk dus.
Blijkbaar moet die uitzetting geschieden door de boswachter en hoeft de politie, de ME of de brandweer niet uit te rukken. Maar….hoe krijg je die konijnen zo gek om vlak voor de kerst hun huis te verlaten en het risico te lopen om als kerstkonijn te dienen?
De boswachter had een konijnen expert geraadpleegd en de wijze raad gekregen om de konijnen te verjagen met uien, die gaan liggen rotten en stinken en daar schijnen de snelle viervoeters de pest aan te hebben. Na de exodus ,wordt de boel met zand opgevuld en het waterschap hoeft niet meer bang te zijn voor het water. Makkie? Werkt dat echt? Ik vond het een zeer lachwekkend verhaal.
Maar de vrouw geloofde er heilig in en ging verder met holletjes van uien te voorzien, de grote hopen opvulgrond lagen/liggen her en der al klaar. Ik heb overigens nog geen konijn zien wegrennen, ik houd jullie op de hoogte, maar nu weten jullie wat er met een deel van onze belastingcenten gebeurd.
Het ijsvogeltje heb ik niet meer gezien, ik begin nu te vermoeden dat ik onwijs veel geluk gehad heb.
En nu dan eindelijk de ontknoping qua reisdoel. Omdat we alle Canarische eilanden (op 2 kleine na) ‘gedaan’ hebben en niet verder weg willen reizen, gaan we in herhaling vallen.
We hebben alle voors en tegens van de eilanden tegen elkaar afgewogen en zijn tot de conclusie gekomen dat La Palma het mooiste eiland is, maar voor onze leeftijd niet geschikt is om veel te wandelen, te stijl, dus het wordt eiland nummer 2. Dit is een eiland waar volop wandelingen in het plat gelopen kunnen worden, want we moeten dagelijks (ik zeker) kilometers maken. We gaan dus naar Fuerteventura, naar Corralejo (goede busverbindingen) en zelfs naar hetzelfde aangename appartement en ja….weer via Neckermann. We zouden een dief van eigen beurs zijn om op eigen gelegenheid te gaan. Maar eenmaal geland, nemen we zelf een taxi naar ons appartement en verder hoeven we niets van hen.
We gaan dit jaar 4 weken, wat een vooruitzicht.
We wensen jullie via mijn blog, hele mooie en vooral liefdevolle kerstdagen,IMG_9770

Ciao!

Wijn en stront aan de knikker

Vandaag gebeurde er een wonder, manlief besloot met me mee te lopen.
Hij trok zijn wandelbroek aan en zijn hoge bergschoenen en de rest van zijn outfit was keurig op elkaar afgestemd en comfortabel warm, hij was er klaar voor.
Uiteraard mocht ik de leiding nemen. Ik zette flink in, ha ha. Maar….Sinterklaas had bedacht om ‘aan te komen’ via het Markdal, we kwamen niet door de toegestroomde hordes ouders en kids heen. Toen maar een alternatieve route genomen.
Manlief hield me met moeite bij en was telkens blij als ik even ging staan fotograferen, dan nam hij een voorsprong en ik kon later weer effe in uptempo ‘bijlopen’.
We kwamen de Sint met zijn gevolg tegen in het Markdal, een erg mooi gezicht die stoet door het groen.

Het grappige was dat de goede heilige man bij ons in de straat eerst snel een grote truck ingeduwd was om vervolgens naar zijn schimmel te rijden.
Verder en verder liepen we en bij de sluis zag ik dat ik al op de helft van mijn doel zat, omdraaien dus, maar manlief had zich niet voor niets uitgedost, hij liep door…
Ik weer richting Sinterklaas en via een sluiproute bereikte ik het huis van de kids, daar was het al groot feest. Omdat de Sint door hun straat komt, houden zij altijd een straathappening op hun oprit met glühwijn, wijn en chocolademelk. DSCN3923
Dolle boel, ik sloeg alle aangeboden drankjes en waren af. Jaja deze dame zet door, geen wijn meer, alleen op feesten en partijen.
Ach, ik had er best wel eentje kunnen drinken hoor, maar ik had er gewoon geen zin in en ik ben zo blij dat ik weigeren kan.
Nu ik stukken minder alcohol binnen krijg, is naast het beter slapen, ook mijn bloeddruk drastisch verlaagd. Sinds 3 dagen houd ik de boel eens goed bij en….ik heb nu een bloeddruk van een jong blaadje hoor. Als dit zo doorgaat, kan er vast weer een pilletje af. Man man, wat een gezonde tante he?
Nadat de schimmel van de Sint zich grandioos ‘geleegd’ had voor de oprit van de kids had ik het wel gezien, daaaaaag kids, daaaaaaag Sinterklaasje…op naar een heerlijk glas rooibosthee in ons warme knusse huisje. Als jullie goed kijken zie je de shit komen! Manlief kwam overigens een half uur na mij thuis, ook zeer voldaan. Hij was wel te warm gekleed zei hij, ha ha.
Ik sta vandaag alweer 4 dagen droog en slaap als een roosje.
Jaja, vorige week, na 6 dagen, ben ik weer even aan de drank geweest hoor.
We zijn een dagje naar Arnhem geweest om het nieuwe station te bewonderen. Ik moet zeggen: “prachtig station, wereldklasse zelfs”. De architect is Ben van Berkel (hij heeft ook de Erasmusbrug, de zgn Zwaan, ontworpen), hij is een leerling van Calatrava, dus maak je borst maar nat hoor, die man kan er wat van. Het was puur genieten om alles eens goed te bekijken en te fotograferen.
We hebben naderhand de hele stad doorkruist, maar wij hadden er geen klik mee.
Ook even in het museum voor moderne kunst (MMKA) geweest en dat was top, een hele mooie collectie!
Ik heb er best wel een stoute foto gemaakt, die zet ik niet bij dit blog, maar…. ik heb ik heb hem op mijn eigen site geplaatst onder het kopje zwart/wit foto’s. Zoals jullie zullen zien heb ik wat variatie aangebracht en op verzoek van oa Gerda, plaats ik zo nu en dan ook kleurenfoto’s!
Toen naar een aanbevolen Indisch restaurant, ‘Batavia’, maar…..viel zwaar tegen, de wijn was goed, dat weer wel gelukkig.
Toch goed geslapen overigens, de wijn was zeker en vast al uitgewerkt toen ik ten bedde ging, dus dat schept mogelijkheden, ware het niet dat ik die bloeddruk veel belangrijker vind.
De volgende dag toch weer aan de wijn bij de lunch, excuus….lunch met dochterlief in ons stamcafé, was zo gezellig, had ik eindelijk mijn lieve gezellige, spontane dochter even voor mezelf, we gaan dat vaker doen.
En nu dus weer 4 dagen droog, mooi en geen centje pijn.
Ik wandel elke dag en ben zelfs al niet meer zo’n koukleum.
Ik ga dit volhouden, ik krijg er zoveel voor terug.
Volgende week weer wat ‘wijn intervallen’, het is hier ook altijd wat.

DSCN3731 IMG_0122

Mijn Debuut!!

Mijn ‘geen alcohol’ dagen werden er 6!
Geen centje pijn en nergens last van, het was een makkie voor mij. Een aardige bijkomstigheid was; veel beter slapen, daar ben ik zoo blij mee en dat is voor mij ook de ultieme motivator om door te zetten. Maar…..Ciao, je hebt het over 6 dagen ‘zonder’, hoe zit het dan? Ik ga het jullie vertellen.
Ik ben gewoon een lekkerbek, zo nu en dan spring ik uit de band en mijn motto is: “doe het dan goed”.
De 7e dag, symbolisch he?, was er een surprise avondje voor onze ‘bijna 40 dochter’ georganiseerd door haar vriendinnen en….mams was ook welkom! Dat liet ik me geen twee keer zeggen, leuk en….lekker, want we zouden het vieren in een goed restaurant!
De vriendinnen en ik verzamelden zich onzichtbaar achter in het restaurant. Dochterlief kwam nietsvermoedend met ideale schoonzoon en zelfs kids binnen, ze had gereserveerd voor 4 personen.
Tadaaaaa, als duveltjes uit een doosje werden we zichtbaar en riepen surprise!!!!! Dochterlief werd boos! Ze was niet opgemaakt enzo, maar dat was de schok, ze straalde al snel, pinkte een traantje weg en deed een lippglosje op.
Ideale schoonzoon zei hun reservering af en vertrok met beduusde kids, gelukkig zijn zij toch ergens een hapje gaan eten.
We waren met een leuke groep meiden en ieder had op een kaart vermeld wat dochterlief nog beslist moest doen voor ze 40 werd, het geheel werd aangeboden in een versierde ‘bucket’.
Tijdens het heerlijke eten en de super wijntjes (jawel), moest de ‘bijna jarige’ de kaarten voorlezen en dat leverde ontroerende en vooral hilarische momenten op. Zo was er bijvoorbeeld een leesbrilletje aan toegevoegd en……een dikke joint, haha.
We hadden ook een slinger gemaakt van vlaggetjes waar allerlei gevleugelde uitspraken van de ‘bijna jarige’ op stonden (we hadden er meer dan het aantal vlaggetjes).
Die slinger moet ze ophangen op het grote feest wat er nog aan zit te komen.
Het werd een top avond en na afloop werd mams naar huis gereden in een supergave cabrio, uiteraard met alles open ….….de pruik is niet afgewaaid. Was ook wel een goed merk hoor, nee niet de pruik, die cabrio natuurlijk.
De rest van de ladies is nog even verder doorgezakt. Maar deze dame had genoeg op hoor en sliep dus slecht en…ik had een mierzoet toetje op, getsie, toetjes zijn nu definitief geschrapt, de wijn houden we er wel in op feesten en partijen.
Nu sta ik alweer 3 dagen ‘droog’, heerlijk en weer geen centje pijn.
Maar…ik ga het nog zwaar krijgen, want we hebben nog heel veel feesten te gaan voor de jaarwisseling, we zien wel.
De vorige keer vertelde ik, dat ik ‘vreemde’ dingen onderneem in mijn uppie. Deze week, werd het een surprise balletvoorstelling om 9 uur in de ochtend en wel in het station. Daar moest een zou ik bij zijn, ik ben er zelfs vroeger mijn bed voor uitgekomen.
Er komt een of andere nieuwe serie op de tv over een ballerina en om die serie te promoten zouden er in Amsterdam, Delft en Breda, op het station balletoptredens komen voor de nietsvermoedende reizigers.
Er waren een handjevol mensen die speciaal gekomen waren (het stond in de krant!) en reizigers heb ik niet gezien, vooruit eentje dan. Wel heel veel (tv)camera’s.
Het ballet was zeer aardig, een paar goede dansers en een paar wat minder, een paar kleine tengere en een paar veel te lange en een te zware. De pianist was beroeps, gewoon goed!
Voor de geïnteresseerden, de serie komt op HBO (een soort netflix) en het ballet werd verzorgd door De Dutch Don’t Dance Division, een gezelschap uit Den Haag dat werkt met beroeps en amateurs.
Ik heb toch echt staan genieten daar en dat was waarschijnlijk zichtbaar, want……er kwam een camera op mij af, na afloop. Ik schrok me te pleuris en kraamde er allerlei onzin uit. Gelukkig hebben ze goed geknipt en zeg ik alleen maar, vol in beeld, “het was bijzonder, heeeeel bijzonder”.
Wat een bak, het was mijn eerste tv optreden, ik heb uiteraard een foto van de tv met Ciao op beeld, gemaakt. De balletfoto’s zijn niet best, die lui bewegen te veel.

DSCN3456 DSCN3518

Een Geiten Wollen Sok

Wat een titel he?, wat is er nu mis met zo’n soort sok, lijkt me zelfs wel lekker. Helaas kleeft er een vals randje aan, zo wil je niet genoemd worden en daarom draag je ze maar liever niet. Gelukkig vind ik ze niet mooi voor mijn poezelige voetjes en…ik ben ook nog eens allergisch, echt!, voor vele sokken. Dat is een fenomeen dat ik nog niet vaak tegengekomen ben bij een medemens, maar helaas ben ik een geval apart en heb vaak na een wandeltocht de brandblaren op mijn voeten staan. Het maakt niet uit of het geitenwollen/hema/falke of andersoortige sokken zijn, het is mij te vaak raak.
Met dit euvel moet ik leven dus en ik wandel zo graag.
Nu heb ik wel een paar trucjes bij de hand om de boel enigszins in toom te houden, ik draag tijdens lange wandelingen ‘voetjes’, zo blijft het getroffen gebied wat kleiner, ik sla in het geval van echte sokken, de boel om, omdat ik denk dat het met elastiek te maken heeft en dat zit meestal wat extra in de boord en… als het heel heet is, loop ik niet veel want transpiratie versterkt de boel. Je zal het maar hebben he?
Sorry, ik ben afgedwaald, ik wilde even een beetje klagen, terug naar de geitenwollensok.
Ik heb een, met-aan-zekerheid-grenzende-waarschijnlijkheid, vermoeden dat ik er een aan het worden ben. Ik stort me in de vreemdste dingen en vind het nog leuk ook, vroeger zou ik er om gelachen hebben, ik eet heel gezond en zo veel mogelijk biologisch, ik laat de biefstuk voor wat ie is en ben verslingerd aan pap als ontbijt. Als dat geen geitenwollensok is?
Maar…..het gaat nog verder, de aanleiding was de toekomstige aanpassing van de schijf van 5, ik zat hard te knikken en zei blij tegen manlief, wowwww, zo leven wij al ruim een jaar. Grote blij was meteen voorbij toen er gezegd werd dat alcohol gemeden moet worden, 1 glas per dag was de limit!
Nou die hakte er in bij mij, ik mocht van de cardioloog best wel een paar wijntjes per dag en dronk er dan ook elke dag drie, een voor het eten, een bij het koken en een na het eten, heerlijk, altijd hele grote blij! En dat mag nu dus niet meer.
Eerst had ik het idee om de boel naast me neer te leggen, een mens mag toch minstens wel een slechte eigenschap hebben, maar het gaat wel om je gezondheid en toch door blijven drinken dan? Toen kwam het idee in me op, ben ik dan een alcoholverslaafde????
Het speelde me parten, het leven is wel leuker met alcohol, wat blijft er dan nog over?
Tja en Ciao zou Ciao niet zijn, als ze dit dilemma niet eens aan een nader onderzoek zou gaan onderwerpen.
Zo gezegd, zo gedaan, s’morgens bij het eerste kopje koffie (we drinken er twee per dag van versgemalen koffie, en dat mag godzijdank) zei ik doodleuk tegen manlief: “ik denk dat ik alcohollist ben, ik drink tegen beter weten in, drie glazen wijn per dag (hij ook hoor, maar hij heeft geen hoge bloeddruk) en nu wil ik mezelf gaan testen. Ik drink vandaag geen alcohol!”.
Die sloeg in en ik werd er een beetje vrolijk van, wat zou ik gaan voelen en zou het me lukken?
Ben meteen naar de biologische winkel gelopen (met ‘voetjes’) en heb een enorme voorraad thee ingeslagen en een theezeefje.
De dag kwam ik perfect door en de ‘borreltijd’ maakte totaal geen indruk, tijdens het eten slurpte ik lekker wat water weg en de rooibosthee ging erin als……wijn….net zo lekker.
Stomverbaasd was ik, is dit nu zo gemakkelijk, want ik ben echt wel verslaafd volgens de alcoholwetten? Wellicht komt het de volgende dag, dus dan nog maar een dag ‘zonder’. Manlief keek me meewarig aan en dronk op zijn gemak zijn glaasjes. Ik dus weer niet en….geen centje pijn.
Okee nog maar een dag dan…en weer geen verleidingen of ontwenningsverschijnselen. Ik vind het best zo eigenlijk, waarom alcohol drinken als je het niet eens mist. Dus….deze dame gaat vandaag weer niet aan de drank, misschien morgen? Ik weet het niet, we zien wel.
Maar…ik heb wel eens gehoord dat je van de ene verslaving in de ander valt. Dat is een grappig, laat ik dat dus nu net andersom gedaan hebben, ik had er al een verslaving bij gekregen (wandelend fotograferen) en heb nu dus een verslaving aan Bacchus overgedragen, hoe vreemd kan je zijn?
Ik zei net dat ik me stort in ‘vreemde’ dingen. Voor de duidelijk het zijn voor mij vreemde dingen hoor, een ander vind het de gewoonste zaak van de wereld. Zo heb ik gisteren zonder manlief deelgenomen aan een rondleiding (jawel, met geiten wollen sokken) door onze wijk, verzorgd door een stadsgids van het Gilde Breda. Ik vond het top, de goede man wist zoveel te vertellen dat we dubbel zoveel tijd nodig hadden.
Manlief was er al een uur van overtuigd dat ik in de kroeg beland was om mijn alcohol promille weer op peil te brengen