Kunst im Tunnel

De arbeiders laadden hun wagens uit voor onze casa, rond half 7 in de ochtend.
Ja, de Duitsers zijn vroege vogels, wij ook gelukkig.
Helaas geen koffietjes, maar wel weer een banaan en een Apple.
Rond half 10 gingen we de straat op, zoooo koud, maar toch weer vol verwachting voor wat komen ging.
Op naar de oude stad, op zoek naar koffie und kuchen. En…..we vonden een super gelegenheid, met heeeeeel veel kuchen.
Manlief koos een behoorlijke lap bienenstich en ik kersenkruimel mit sahne.
Propvol kwamen we na de nuttiging los van onze stoel, op naar de kunst.
Eigenlijk wilden we naar de Kunsthal…….dicht…..vette pech.
Dan maar naar de kunsttunnel, dat is een geheime locatie, een tip van een insider.
Het was nog even zoeken, zo geheim is de locatie.
De tunnel ligt verstopt onder een horecagelegenheid aan de Rijnkade. We zijn er zelfs al meerdere malen langs gelopen gisteren.
Maar….we vonden het, liepen het restaurant in en doken meteen een trap af…et voilà, daar beneden zat een echte kaartjesmeneer, 3€ de man werd er gevraagd.
Het zag er meteen spectaculair uit met schitterende kunst in een super strakke ambiance. Jammergenoeg was het maar 100 meter tunnel met kunst, we hadden meer verwacht en gewild.
Toch gingen we zeer voldaan de kou weer in en doken de oude stad in.
We kwamen uit bij een gewezen Fransicanerklooster, nu een museum met horeca. Wij hadden nog genoeg horeca in onze maag en kozen voor het museum, een tentoonstelling met krijttekeningen van diverse architecten.
Zelden zoiets aparts gezien, dubbele kunst vonden wij, zowel de gebouwen op zich als de tekening.
Inmiddels liet de zon zich zo nu en dan zien, dus…..we deden een ronde Königs Allee (de Kö). Man man wat een winkels, de grote labels der aarde en wat een volkje komt daar op af en wat een gekapte hondjes moeten er mee.
Niets voor ons, wegwezen.
De oude stad, is een aaneenrijging van horeca, ook niets aan, geef ons maar de Rijn Rijn Rijn. Maar…de maagjes riepen uiteindelijk toch om een late lunch/vroeg diner, dus……toch maar even de horecagekte in.
Je kunt er door de bomen het bos niet zien, wat nu te kiezen?
Zeker geen Duits eten, Spaans eten we al zo vaak, jammergenoeg geen Turk te zien, dus…het werd een Argentijn.
Keuze was goed, ik koos voor een mals gegrild lam en manlief een schnitzel. We kregen er een bijzondere gepofte aardappel bij met super sausjes en naturlich eine salat. Super Tol.
Es war klasse, Düsseldorf war klasse en dat moest nog even gevierd worden.
Op naar de slijter, even wat wijn inslaan en snel met de buit naar onze casa.
Onze fridge nam de flessen met liefde op en verkoelde de boel en…….wij konden een dikke proost machen op deze mooie dagen in het Duitse Land.
Nu nog even een glaasje of twee en dan op stok en morgen gaan we met een echte ICE naar Nederland.
Ik heb een schat aan foto’s in meneer Nikon vergaard en zal zo snel mogelijk een fotoverslag plaatsen, houd uw hart maar vast, spectaculair, al zeg ik het zelf.
Bis schnell, Ciao.

DSCN9747 DSCN9758 DSCN9822 DSCN9964