Een lekkend brein, beangstigend!

Inmiddels zijn we alweer 1 week thuis, wat een week, hij hakte er behoorlijk in. 

Na drie en een halve maand, moesten we ons Bredase leven weer gaan opstarten. 

Eerst maar eens de post doorspitten, daar zat van alles tussen wat betreft het overlijden van de oude dame, bijvoorbeeld belastingpapieren. De schrik sloeg me om mijn hart, ik ben als de dood voor die blauwe enveloppen. Gelukkig hebben we vrijdag a.s. een afspraak met onze belastingadviseur, mag hij alles uitzoeken. 

Ik zal blij zijn als we dit alles afgehandeld hebben. 

Wat betreft het verwerkingsproces, ik droom nog steeds dat de oude dame leeft en word dan panisch wakker omdat we haar leven hebben opgedoekt. 

Ook lagen er wat rekeningen die al betaald hadden moeten zijn, ik heb ze meteen betaald en een notitie gemaakt om zoiets volgend jaar beter te regelen. 

Tja, en dan ga je weer achter je pc zitten en merk je dat ‘normale’ handelingen, die je altijd  blindelings uitvoert, uit je brein verdwenen zijn. 

Bij alles moesten we diep nadenken en soms zelfs even opzoeken hoe we het aan moesten pakken. 

Wachtwoorden moesten we weer opzoeken, het koffieapparaat moesten we opnieuw leren bedienen. En waar bewaren we de koffie? Waar zijn de kopjes? En waar ligt dit, en hoe moet dat en waar heb ik dat opgeborgen. 

En hoe werkt dat scannen bij Appie? Oei, mijn bonuskaart heb ik niet bij me, ik heb geen idee waar ik hem opgeborgen heb. 

Het leek wel alsof we aan het dementeren waren, veel was weg. Het was een beangstigende ervaring die wel even tijd vroeg. 

Een probleem moet ik nog oplossen, ik ben de tickets voor de Fotofair kwijt en een ticket voor een workshop. Geen idee waar ik ze opgeborgen heb, heb al een hele dag gezocht. In het ergste geval moet ik nieuwe tickets kopen en die workshop laat ik dan maar schieten. 

Tjonge, zo zijn we zeker een paar volle dagen bezig geweest met het opstarten van lopende zaken. 

Dat wordt wat volgend jaar, als we nog langer weg zijn, ik ben dus nu al een lijst aan het aanleggen. Is dat de toekomst voor een oud brein, lijstjes?

We hebben ook een zeer verheugende mededeling:……..ons huis was totaal niet stoffig! Nu moeten jullie niet denken dat er een lieve fee door ons huis getrokken was met een stofdoek, we hebben dit te danken aan ons geavanceerde filtersysteem, het stof krijgt gewoon de kans niet om neer te dalen. Grote blij. 

Dat was in Calpe wel anders, elke dag veegden we een hoop zooi op en moest je eigenlijk elke dag stoffen. 

En……..ik ben ‘voorlopig’ van de alcohol af, ik heb een helder hoofd nodig voor al het ‘gedoe’. Het bevalt me wel. Maar……met feesten en partijen ga ik gewoon weer los hoor. 

De tweede helft van de week, hebben we voornamelijk besteed aan fotobewerking en….ja hoor, ik heb mijn eerste shoot ook alweer gehad. 

Kleinkind 1 was de eerste, zij zat te popelen, ze wilde nieuwe insta foto’s. We zijn naar een park in de stad gegaan en daar hebben we ‘geschoten’, we hebben mooie foto’s weer. 

Deze lange overwintering is ons heel goed bevallen en het ruikt naar meer. 

Oh ja, ik zou het bijna vergeten, we hebben in de kou, bij ‘Moeke Ginneken’, Koningsdag gevierd met dochterlief en vrienden, ideale schoonzoon was de DJ ter plekke. Het was super gezellig, maar…….de prijzen van de consumpties zijn niet bepaald ‘Spaans’ te noemen, grr. 

Nu ‘back to normal’, we gaan de broekriem aanhalen, we moeten sparen voor overwintering 2020. 

Ciao. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.