Elimineer de ‘rotzakken’!

Dag 80, Dinsdag 2 April,

Langzamerhand beginnen mensen te verdwijnen en dan bedoel ik: ze gaan naar huis. We zien andere mensen verschijnen en nieuwe groepjes ontstaan. 

Gelukkig zijn er verschillende luitjes die hier permanent wonen. 

Zo hebben we de schrijver en zijn vrouw, de dame met het blauwe haar, de vrouw met de pugs (honden), Sammy en Pablo, de uitbaters van onze club, en zo kan ik er nog wel meer opsommen, maar dat gaan we niet doen. 

De dame met de blauwe haren is een vrijgevochten tante, ze is een Engelse, maar ze woont hier permanent. Ze reist veel en wandelt allerlei ‘caminos’. Ze is ook lid van de Engelse club, ze zingt en ze houdt van cultuur. Bij haar heb ik een ticket besteld voor een zang avond. Geen idee wat ik moet verwachten, ik ga er gewoon vol in. Manlief heeft er totaal geen zin in en duikt de kroeg in met Jelle, Merlyn heeft ook een ticket. Het enige wat ik weet is, dat er gezongen gaat worden in een sjiek hotel vanaf 20:00. Ben benieuwd. Donderdag avond zal ik het weten. 

Dag 81, Woensdag 3 April

Fenny maakt het naar omstandigheden goed, ze ligt nog in het ziekenhuis en krijgt elke dag een bestraling en een chemo pil. Van de bestraling heeft ze vooralsnog geen last, maar de eerste chemo pil kwam er meteen weer uit. Nu begint ze eerst met maagbeschermers en gaat het goed. Met z’n allen zijn we aan het visualiseren, de ‘krengen’ oftewel de ‘rotzakken’, zoals Paul ze noemt, moeten geëlimineerd worden. 

Fenny mag, mits ze kan lopen met een rollator, begin Mei naar huis. We gaan haar dus niet meer zien in haar eigen mooie huis, maar zullen afscheid moeten nemen in het ziekenhuis, het is niet anders. 

We hadden zulke leuke plannen met hen gemaakt, maar je ziet, het leven kan opeens een andere wending nemen. 

Paul diepte nog een foto op van vorig jaar, waarop we met z’n vieren zitten te genieten in de bergen, pure nostalgie. 

Dus…lieve mensen, tel je zegeningen en stel niets uit en geniet de momenten. En……dat is iets dat ik van Fenny en Paul heb geleerd, blijf positief en probeer van hele kleine dingen te genieten. 

Zo geniet Fenny bijvoorbeeld van een goede espresso die haar bezoek haalt in de cafetaria, dat zijn voor haar gouden momenten, zelfs de dokter laat ze even wachten, als ze de ‘solo’ drinkt. Hopelijk kan ze er zelfs met de chemo van blijven genieten.  

Ciao. 


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.