Knibbel Knabbel Knuisje

Om maar meteen met de deur in huis te vallen; de boleet, oftewel de bovist is in de kliko beland. Wel zonde van zo’n prachtig natuurverschijnsel, de keerzijde is dat ik nu weet (en jullie ook) hoe ie er van binnen uitziet, mooi dus. Hij voelde ook lekker, een beetje sponzig, ik hield wel van hem en….ik ga hem beslist een keer eten. Ik heb tijdens mijn dagelijkse wandelingen (ja hoor, ik blijf in de benen door het ding) de weilanden afgespeurd, helaas geen meer kunnen ontdekken. Ik heb wel al een notitie gemaakt in de agenda (iPad) van volgend jaar! De reden waarom ik de bovist, mooie naam trouwens ook, niet geconsumeerd heb, was de grootte. Hij was al te groot om smakelijk te kunnen zijn, is mij door een professional verteld, hij moet het formaat galia meloen hebben. En….de vindplaats lag toch iets te dicht bij een drukke doorgaande weg. De bovist neemt namelijk erg graag veel te veel zware metalen tot zich, die rakker. Ergens was ik opgelucht, want ik had voor een weeshuis bovist in huis en had er mee moeten gaan leuren. Tot zover de bovist. Over twee weken gaan we naar Platje d’Aro, dus….druk nu met allerlei zaken en afspraken en….de feestweek (Bruisend Ginneken) in ons buurtje pikken we ook nog even mee. Het is dus zaak om goed georganiseerd te werk te gaan om volledig voorbereid op vakantie te kunnen gaan. Mochten er nog mensen zijn die leuke tips voor ons hebben?, zoals restaurants, plaatsjes, strandjes, winkeltjes, excursies…. dan horen we het graag. De kids zijn weer thuis, lekker bruin en uitgerust, heerlijk om ze weer in de armen te kunnen sluiten en zo nu en dan een aanwaaier te ontvangen en…op de valreep uiteraard nog logeetjes. Hun huis met levende have, hebben we weer overgedragen, toch wel een beetje jammer, want….ik kreeg net een band met de ongelofelijk verlegen poezen en de moestuin begon interessant te worden. Maar……de tomaten, vooral die ene hele grote, besloten pas rood te worden als de baasjes weer thuis waren. Ik had me verheugd op die rooie ballen, heerlijk om elke dag een vers biologisch tomaatje te plukken. Maar ik mag niet klagen, we hebben twee venkels, twee courgetjes en twee brocolietjes kunnen scoren. Bij de overdracht, offreerde ideale schoonzoon mij een super schattig aantrekkelijk aubergientje met de belofte dat ik nog wel een levering van dit of dat krijg. Tja….wel wrang was dat ik gisteravond een foto van een wel hele mooie grote komkommer door geappt kreeg, die was aan mijn speurneus ontsnapt en…ook nog een reuzencourgette ha ha, grote blij voor de baasjes. Het is ook wel hard als tijdens je aanwezigheid een rovende oma door je tuin gaat, dus…het is ze gegund…smakelijk, ik loop wel weer naar de biologische winkel. Op PP is alles nog in diepe rust, zou het zo rustig blijven? of breekt de pleuris weer uit?, wie zal het zeggen, maar in geval van blijvende saaiheid, zal ik jullie beslist wat ‘geschiedenis’ voorschotelen hoor, anders heb ik jullie blij gemaakt met een dooie mus. De oude dame is nu verslaafd aan de alcoholvrije wijn, ik heb uitgelegd dat het echte wijn is, maar dat ze alleen de alcohol eruit gehaald hebben en…..die proef je toch niet. Die logica ging erin als….alcohol’. Nadeel voor ons is dat we nu wekelijks meer flessen moeten leveren, want de oude dame drinkt er nu op los, maar….dat is dus ook weer een voordeel, extra vocht voor de oudjes kan geen kwaad he? Op instagram ben ik flink actief, zo fijn om nu je foto’s te delen. Ik fotografeer al vanaf mijn kinderjaren en het wordt steeds leuker, er is zoveel moois om ons heen. En….mijn eigen website zit er aan te komen hoor, nog even wachten op een ICT student die me gaat helpen met het opleuken van de boel, nog even geduld, maar wat zou het leuk zijn als ik tijdens de vakantie al verslag kan doen via mijn eigen site. De waarbenjijsite zal ik ook aanhouden hoor, ik ben er toch wel erg gehecht aan, helaas zijn ze lichtelijk ingeslapen daar en werken sommige zaken niet goed meer, maar……..wie weet…..worden ze wakker! Ciao, het ding eist aandacht, ik ga in de benen nu.