Een zwaar afscheid

Gisteren begon de dag niet zo best, want………… geen koffie in de vroege ochtend, het masjien gaf ineens de geest. Manlief is uren bezig geweest om het ding te reanimeren, het mocht niet baten, RIP.

Toch wel een dingetje hoor, het apparaat was behoorlijk duur en semi-professioneel en is altijd in het watje gelegd door manlief, dus goed onderhouden en nu knijpt ie er zomaar tussenuit. Gelukkig heeft hij ons in zijn werkende jaren, uitmuntende koffie geoffreerd, waarvoor dank.

Omdat wij vrezen dat de reparatie behoorlijk prijzig zal zijn, hebben we besloten ons verlies te nemen. Hij is niet oud geworden, hij ruste in vrede. 

Via Marktplaats hebben we meteen een zo goed als nieuwe, Nespresso Magimix kunnen scoren voor 75€. Gelukkig woonde de verkoper een paar straten verderop, dus prima te doen om hem met de fiets te vervoeren. 

vandaag dus weer koffie om met Wordfeud verder wakker te worden. Voorlopig is het koffieprobleem opgelost. 

Helaas hebben we nog een verlies geleden, veeeeel zwaarder……..onze auto, de grote liefde van manlief is niet meer in ons bezit. Omdat de neuropathie van manlief progressief is, hebben we besloten om de auto nu de deur uit te doen, weer een mijlpaal in ons leven. 

Gelukkig maakten we altijd al veel gebruik van het OV, dus het zal wel wennen. We stoppen nu maandelijks het geld van de wegenbelasting, de verzekering en de wegenwacht in een potje, zodat we altijd geld hebben voor een taxi. 

Zo, genoeg naars, we zijn met broerlief naar de Zaanse Schans geweest, met de NS uiteraard. De reis verliep voorspoedig en de trein was goed gekoeld, mooi meegenomen in deze hitte. 

Omdat het weer zo top is op het moment, was ik bang dat er geen wolkje aan de lucht zou zijn. Fototechnisch gezien, is egaal blauwe lucht, saai en zeker boven een zooitje molens. 

Ik had me zorgen gemaakt voor niks, prachtige wolken hingen op ons te wachten toen we in Zaandijk, Zaanse Schans arriveerden en.. het was er nog eens 5 graden koeler dan in Breda.

Ik moet zeggen dat de eerste aanblik met het water en de molens toch een WoW effect bij ons veroorzaakte, zooo kneuterig. 

Het was niet echt druk en de sfeer was pure vakantie, rustig en relaxed. De president genoot van de Japanners met de Nikons haha. Nog nooit zoveel Nikons bij elkaar gespot. Ik moet zeggen dat de president zijn werk weer goed heeft gedaan. 

De ‘Schansenaren’ doen behoorlijk hun best om de toeristen geld uit hun zak te kloppen. Niet erg, want ‘loaded’ zijn de meeste buitenlandse toeristen daar wel en de Schans zelf is een gratis attractie, eigenlijk is het een groot openlucht museum. 

Uiteraard hebben wij ons geld aan de inwendige mens besteed. 

Er is daar een goed restaurant, https://www.dewalvis.nl , het eten is er voortreffelijk en de locatie is subliem, met een terras aan de Zaan. 

We hebben een super leuke en gezellig dag gehad en zijn blij dat we er geweest zijn.

Ik beklaag wel de mensen die daar wonen, ik zou stapelgek worden van die hordes toeristen voor je ramen. 

Zo langzamerhand kunnen we zeggen dat we Nederland met zijn trekpleisters bijna gedaan hebben, er blijft nog een beetje over, dus…………de volgende trio trip staat alweer genoteerd. 

Onze kleindochter is vandaag 14 jaar geworden en omdat ze nu op vakantie gaat, hebben we het gisteren gevierd, op het water. 

Haar wens was; een bootje huren en dan lekker varen op de Mark, snacken, zonnen, zwemmen en genieten met z’n allen

Op alle fronten is het een feestelijke en gezellige middag geworden, Hoera lieverd, wat een leuk idee om je verjaardag zo te willen vieren, chapeau.

Tot slot..….de koffie smaakte ons uitstekend vanmorgen,

Ciao.

1 thought on “Een zwaar afscheid

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.