Als dat geen liefde is?

Zaterdag 17 Februari 2018

Vandaag was het windstil, ongekend.
Het was de eerste keer dat ik de zee glad zag en dat het sereen stil was aan zee in de vroege ochtend. Dit kwam ook doordat er geen vissersboten op zee lagen, hun zwoegende motor hoor je altijd van verre.
Het licht was vandaag, roze, ook mooi.
Niet langs de zee gelopen maar over de boulevard, want er is eigenlijk geen bal aan als er geen golven zijn.
Ik ben na de voltooing van mijn tocht, nog even naar mijn roze vrienden gegaan en…ik had geluk. Vandaag speelde het testosteron flink op, ze maakten zich zo groot mogelijk, lieten hun koppen heen en weer gaan en zetten hun vleugels uit en er werd wat naar elkaar gebeten. Maar of ze tanden hebben, betwijfel ik. Ook zag ik een enkele poging tot de daad, interessant.
De President vond het prachtig en ik denk dat ik wel een leuke buit heb. Ik heb de foto’s via mijn laptop op mijn externe schijf gezet, maar de bewerking ga ik thuis doen. Jaja, ik loop dus weer tegen iets aan, mijn reis laptopje heeft hiervoor toch een te klein scherm, dat wordt extra sparen, grrrrrr, houdt het nou nooit op?
Eerst maar eens die portretlens.
Eenmaal thuis, zal ik een fotoverslag maken met terugwerkende kracht, beloofd.
Hoewel het maar 17 graden was, was het op ons balkon lekker warm.
We hebben wederom alle plannen gecanceld, we bleven gewoon thuis om te chillen in de zon.
Het was een hele aangename dag.
We hebben tot half 6 op het balkon gezeten. Ciao.

Zondag 18 Februari 2018

De weersvoorspelling was aanvankelijk goed, maar……..de weergoden zagen dat anders. Geen zon, wel regen en de wind kwam uit een gemene hoek.
Toch ging ik om 07:15 goedgeluimd op stap, maar de president liet ik thuis.
Het was niet koud gelukkig en de regen kwam pas toen ik bijna op de terugweg was.
Ik vond het persoonlijk heerlijk wandel weertje, maar wel had ik zorgen om mijn camera en iPhone. Ik stak mijn schatten dus diep weg in mijn fleece, maar lang kon dit textiel de boel niet beschermen. Dus ik ging niet op de apparaten en liep straf door naar de casa.
Ondanks het weer, kwam ik volkomen tevreden thuis.
Het was weer tijd voor de herhaling van ‘Wie Is De Mol’, man man, wat is het leuk en spannend. En wat zou ik graag eens gaan fotograferen op die schitterende locaties.
Hebben jullie al een idee wie de mol is, ik denk nu echt dat het Simone is. Jan en Olcay vind ik zo leuk en actief, zij zijn het niet. Maar…die Ruben is ook wel verdacht, hij is behoorlijk rommelig. We gaan het zien.
Vandaag dus zondag, we wilden die eens op z’n Spaans vieren met een late lunch in een restaurant.
We hadden onze zinnen gezet op een buffet in het nieuwe top hotel, ‘Suitopia’.
We dachten dat zij echt wel kwaliteit zouden bieden omdat ze zich nog moeten bewijzen in Calpe.
Nou, het werd hem niet, kan ik u vertellen, de boel ging verlaat open en er was geen klant te bespeuren, de honderden tafeltjes waren wel poepsjiek gedekt en……we begrepen dat je maar een uurtje mocht eten en dan moest vertrekken. Dus je moest je in een beperkte tijd vol proppen, echt niet dus. Daarom waren er geen klanten, wij vertrokken dus ook.
Op naar een ander aanbevolen hotel: ‘Soly Mar’. Hier zou een restaurant zijn, dat een Michelin ster zou verdienen. Bij het betreden van de Lobby, kwam de chloorlucht ons tegenmoet, het leek wel of er een schimmellucht onder zat en het restaurant…….buffet, brrrr. Wegwezen weer.
Wat een toestand, we wilden vandaag eens geld neerleggen voor iets feestelijks, maar wel kwaliteit.
Uiteindelijk kwamen we terecht bij een restaurant (Capri) aan de boulevard, met mooie gedekte tafels en obers in het zwart. Volgens ons was het een Italiaan, maar we werden bediend door een Chinees en de kaart was overwegend Spaans.
We kozen voor een Paëlla Signoret, dat is gebakken rijst met vissigs zonder graten. Manlief moest wel wat zuchten, maar zonder graten wil hij bij uitzondering wel aan de vis. Hij deed dit uit liefde voor mij, ik zou anders nooit deze variatie kunnen eten, want je moet paella voor twee personen bestellen. Dankjewel lieve man.
Het bleek een super keus, het was goddelijk en manlief at zelfs mijn bord nog leeg. De huiswijn was ook erg lekker.
Als nagerecht namen we luxe flensjes, hmmm.
We waren zeer tevreden, het is leuk uit eten gaan bij Capri, maar toen manlief de rekening nakeek, bleken ze ons toch genaaid te hebben. Manlief wees ze op hun fout en deze werd zonder excuses hersteld, de prijs werd meteen aangepast.
Daar kan ik dan toch zo kwaad om worden, als het een vergissing was, had je je oprechte excuses gemaakt, maar dit ging echt zo van haha, leuk geprobeerd, niet gelukt dus. Ook hier gaan we niet meer terug.
Maar het was beslist goed eten daar en je zat er eerste klas, jammer dat ze je dan nog proberen te bedonderen.
Onze maagjes weten niets van dat al en voelen zich voldaan, heerlijke zondag dus.
Zeker met podium Witteman bij onze wodka caramel, sublieme combinatie, Ciao.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.