Jut en Jul vieren Valentijn

Woensdag 14 Februari 2018

Valentijnsdag, we werden er al dagen op gewezen dat ‘het’ er aan zat te komen.
Geen mens hier in Calpe zal het inmiddels ontgaan zijn, het is Valentijnsdag, hoeraaaa.
Als je de commercie moet geloven, wordt het een hele zware en heftige dag.
We beginnen met een ontbijt met champagne en met cadeautjes. Een rode kanten string met de tekst: ‘I am in for sex’, een rood belletje met de tekst: ‘ring for sex’.
Dus het is duidelijk, sex is hot vandaag, maar……er is nog meer.
We moeten chocolade eten, het liefst in de vorm van hartjes en we moeten taartjes eten, ook weer in de vorm van hartjes en ook aardbeien met slagroom schijnen gegeten te moeten worden.
Dan mag je even uitbuiken en wat rusten, want daarna moet je een Valentijns lunch/diner gaan consumeren, uiteraard met champagne.
Alle restaurants adverteerden al dagen met hun verschillende feestelijke menu’s op hun ramen, en uiteraard alles opgeleukt met….jawel, hartjes.
Voor ons niets van dit alles, maar toch vonden wij dat we wel iets extra’s verdienden, want het is niet niks dat we al zooooooo lang bij elkaar zijn. Okee, de vonken vliegen er niet meer vanaf, dus die string en die bel geloven we wel.
Maar voor wat lekkers zijn we altijd in, je hoeft maar een reden te hebben toch?
We zouden dus op zoek gaan, naar iets extra lekkers in de stad.
Maar eerst de ochtendrituelen en wat koffietjes zonder bonbons.
Zonder rode string, maar in een logge legging, maakte ik mijn wandeling.
Het licht was schitterend, dat was goed gepland door de weergoden, helaas geen volk op de been. De slapende mens, weet niet wat ze aan schoonheid missen.
Ik liep westwaarts, dus ik zag geen mafketel.
Na het ‘normale’ ontbijt, togen we naar de Lidl. Ook daar probeerden ze de mensen te verleiden tot het kopen van rode rozen, bonbons, gebak, drank en ja aardbeien met een bus slagroom.
Wij liepen er langs en kochten groenten, water en wijn.
Het was inmiddels heerlijk weer, dus dat beloofde wat.
Eenmaal thuis, probeerde ik mijn verslag te plaatsen en wat foto’s te uploaden en manlief keek naar de schaatsers. Lekker gezapig stel he?
Na de lunch, zonder aardbeien, liepen we naar de stad. De restaurants puilden uit, er werd gesmuld van de diverse speciale menuutjes.
We zetten er flink de pas in, want het was bijna siësta, dus sluitingstijd.
We waren op weg naar een speciale Belgische chocolatier en 5 minuten voor sluitingstijd vielen we er ietwat verhit, binnen. We zochten allerlei bonbonnetjes uit en we hoefden geen chique doosje, doe maar in een zak, zonder rood lint en hartje. Het gaat om de inhoud nietwaar.
We kochten nog een voorraadje koffie voor de ‘Dolce’ en meerden nog even aan bij Dany. Echt, dit is de leukste kroeg van Calpe, en nog authentiek ook. De barman is een zeer bescheiden man, met een enorme neus en in de keuken staat een gezellige dikke mamma te kokkerellen. Bij elk drankje krijg je iets van haar uit de keuken en zooooo lekker en apart. Manlief bestelde alleen een tweede drankje voor een nieuwe snack haha.
Okeee, naar huis met onze zak bonbons.
Het was inmiddels lekker warm, we konden het balkon op. Maar eerst een dikke bonbon, hmmmmmm, we zijn gek op Valentijn.
Jut en Jul, hadden hun buikjes vol en de belofte op meer, dus…….rust in de tent.
Ze zegen neder op hun ligbedje in het zonnetje en hielden siësta zonder franjes, ohhhhh zo lekker, Ciao.