De parasol bracht ons bij Picasso

Dinsdag 13 Februari 2018

Vandaag hadden we een uitstapje gepland, we wilden met de bus naar Denia, een van de oudste dorpen van de Costa Blanca.
Een maal per dag vertrekt er een ‘directo’ naar deze mondaine badplaats en wel om 10:05, die wilden we nemen. Normaal doet hij er anderhalf uur over, maar zo’n directe, stopt nergens, maakt gebruik van de autobaan en is er binnen 35 minuten.
Ik had tijd genoeg voor een wandeling vantevoren en daar was ik wel blij mee, want de temperatuur was aangenaam en de zonsopgang beloofde mooi te worden. De President mocht zelfs mee en…..hij heeft genoten en driedubbel zijn best gedaan.
Het was ook weer een bijzonder mooi uurtje. De mafketel, vond dat ook, hij was er nu met 4 statieven. Voor de duidelijkheid, op elk statief is een camera bevestigd. Ik heb hem uiteraard weer gekiekt van achteren.
We besloten naar het busstation te lopen omdat het zo’n lekker weer was, lekker in het zonnetje, grotendeels via de boulevard.
Zoals altijd waren we weer veel te vroeg en hebben op een bankje wat zitten zonnen, heerlijk. Er kwamen veel mensen opdagen, we dachten al dat de ‘directo’ geliefd zou zijn, gelukkig hadden we stoel 1 en 2, haha. Wat schetste onze verbazing, we waren de enigen, die in de bus stapten. Zo komisch, wij helemaal alleen voor €4,80 in zo’n luxe Alsa bus naar Denia.
Het busstation in Denia, is een soort pleintje, heel knus, met allerlei horeca. We stapten meteen een gelegenheid binnen voor koffie met taart, hmmmmm, mooi begin van de dag.
Via de gps liepen we richting de leuke straatjes van Denia.
Op een gegeven moment zag ik een soort van patio met allerlei ‘kunst’ en een wel hele gave, aparte witte parasol met allerlei franjes, die moest en zou ik even fotograferen.
Er ging boven een deur open en daar stond een hele lange man, hij glimlachte.
Hij zei in het Nederlands dat de parasol nog mooier was, als hij uitgeklapt was en klapte het ding vervolgens uit. Ik nam weer een foto dus.
De man, zei dat hij binnen nog veel meer moois had, oa, een gesigneerde Picasso en een Corneille, of we die wilden zien. Knibbel knabbel huisje?, we gingen toch naar binnen.
Het bleek om een soort galerie/antiek zaak te gaan. Er kwam nog een man te voorschijn, met een stoffig uiterlijk, volgens ons kwam hij zo uit bed…..klanten?
We kregen een rondleiding door de zaak, die twee woningen besloeg. Het stond en hing bomvol met allerlei kunst, antiek en nog meer moois. We hielpen de heren wel meteen uit hun ‘€droom’, we waren geen potentiële kopers en we zijn zelfs aan het ‘ontspullen. Zij ook, zeiden ze, hahaha.
Als je op zoek bent naar iets moois, vind je beslist wat in deze zaak, (Contraste.store in de Calle Para Pere 29-31, 03700 Denia) ze zijn niet duur, dus bij deze hun adres, sla uw slag. Ze hebben ook een vervoersbedrijf en zo komen ze vaak aan hun spullen, vertelden ze.
We kregen nog een kaart van Denia mee en wat tips en verlieten de zaak aan de achterzijde.
We wandelden verder richting zee, door een lange statige, met platanen beboomde winkelstraat.
De sfeer is totaal anders dan in Calpe, hier zie je keurig geklede luitjes flaneren en sjoppen.
We hebben allerlei straatjes doorkruist en vonden het een knus stadje met veel authentieke woningen. Er is zelfs een enorm Romeins kasteel te bewonderen, maar dat hebben we links laten liggen. We wilden naar de boulevard.
Die viel ons tegen, je ziet alleen maar jachten, jachten en zeiljachten. Er tussen in zagen we nog een soort van sjieke vissershaven met een visafslag. En we zagen veerboten die een dienst onderhouden met de Balearen.
Geen strand te zien en dus ook geen strandtent. Later hoorden we dat er wel degelijk stranden zijn, maar een stuk buiten het centrum.
Wij wilden lekker gaan eten en ik had mijn huiswerk gedaan, ik had twee zaken uitgezocht, waar we wel een vorkje wilden prikken.
Keuze 1, een echt Spaans restaurant ‘Eulalia’ geheten, was aan het verbouwen, hebben wij weer. Dus het werd keus 2 ‘Basta’, gelegen in de jacht haven. We moesten er een enorm eind voor lopen, langs honderden luxe vaartuigen met hun klingelend tuigage. We liepen wel lekker in het zonnetje.
Helemaal achterin op een enorm lange pier, was horeca te bespeuren. We liepen langs de verschillende zaken, alles zag er leeg uit, op een paar gasten na. Hmmm, echt in trek is deze hoek niet.
Maar toen we bij ‘Basta’ kwamen, zagen we dat we goed zaten, het zat er bomvol!
We kregen gelukkig nog een tafeltje, binnen weliswaar, maar dat was perfect want bij een goed maal wil je rust aan het lijf hebben, in de zin van geen felle zon of een straf windje.
Ik had gelezen dat hun dagmenu, altijd uit de kunst is en bestelde dat (4 gangen) en manlief speelt graag op safe en bestelt het liefst iets wat hij kent, het werd een pizza.
Het menu was top; een groene salade op een krokant sneetje brood, met vis mousse, een bord kerrie soep met cocos en een vleugje curry olie, een kalfsfileetje met bruine saus, rode kool en kleine aardappeltjes en als dessert, sinaasappel parfait met cake.
Het was smullen en manlief?…….die heeft heeft genoten van zijn rijk gevulde pizza en……uiteraard heeft hij zoals gewoonlijk, heel wat van mijn eten geproefd.
Dit was het beste maal wat ik in deze contreien genuttigd heb, we zouden er zo teruggaan als het niet zo uit de buurt lag.
Denia, vonden we leuk voor een keertje, wellicht volgend jaar weer.
De bus terug werd een lange zit, want geen directo. In anderhalf uur reed hij ons naar Calpe, via wat dorpen en…via een prachtig berglandschap, met olijf-citrusvruchten- en bloeiende amandelgaarden. Prachtig, we hebben genoten!
Voldaan liepen we via de boulevard weer naar onze casa, het was een mooie en een lekkere dag. Ciao.

de foto’s heb ik dit keer heel erg verkleind, niet mooi, maar jullie krijgen zo wel een idee en dit is via mijn 4g door te sturen.

5 thoughts on “De parasol bracht ons bij Picasso

  1. Haha, wij waren lang geleden met kinderen in Denia….bescheiden bungalowparkje. Ik herinner me niet of we wel in Denia zelf zijn geweest! Om maar te zwijgen over een gesigneerde Picasso. Als ik het lees, denk ik hmmm beetje louche boel? Maar ik heb het niet gezien natuurlijk! 🙂

  2. Ik sluit me aan bij Riet, Denia ook héél lang geleden met de kinderen. In mijn eerste zelf gebouwde busje, een Mercedes 508. De plaatsnaam is de enige herinnering en zeer waarschijnlijk hebben we ook de zee en de haven gezien. Dus vertel rustig verder over jullie belevenissen in en om Calpe en Denia. Je foto’s zijn ook “klein” mooi zolang je er niet op gaat inzoomen. Geniet maar lekker verder daar.

  3. Het was inderdaad, heel vreemd allemaal, maar toch denk ik dat mijn broer daar wel iets zou kunnen vinden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.