Na zonneschijn komt regen

Maandag 12 Februari 2018

Er was de hele dag regen voorspeld.
Ik zat rond half 6 aan de koffie met een goed boek, dat ging ik beslist uit lezen vandaag, heerlijk.
Ik kon mijn meest betrouwbare weerbericht niet checken, want geen W. Op mijn iPhone heb ik een andere app en die gaf aan dat het droog zou blijven, zou het?
Rond 07:00 uur kon ik met een gerust hart het balkon op, want manlief was wakker en zou dus niet uit zijn welverdiende slaap gerukt worden door het ophalen van het rolluik. Dat ding maakt een teringherrie.
Stomverbaasd was ik door de aangename temperatuur en nog prettiger, geen ijzige wind, hoera, dit beloofde wat. Maar……er was regen voorspeld, toch?, het zag er echter behoorlijk droog uit.
Dus snel de pap naar binnen en me aangekleed.
De president nam ik uit voorzorg niet mee, stel dat ik in een stortbui terecht zou komen, daar kan hij echt niet tegen.
Meneer Nikon mocht mee, die heb ik zo in mijn zak en evt ook nog eens zo in een plastic zak.
Toen ik buiten kwam, voelde ik ‘zomer’, zo aangenaam.
Toch liep ik met ambivalente gevoelens de boulevard op, met de zee rechts van mij. Boven zee, zag het er goed uit met een prachtige gloed en links van mij hingen enorme donkere wolkenpartijen boven de bergen.
Ik nam me voor om te genieten van het moment en een nat pak vond ik niet erg.
En het werd genieten, ik voelde me net Alice in wonderland, lopend in een prachtige licht.
Even verderop stond de mafketel, nu met maar 1 statief, klik, ik had hem weer.
Ik heb nog staan turen, waar hij naar op zoek is, zouden het vissende zeearenden zijn, die zou ik ook wel willen. Maar ik zag niets, behalve het schitterende licht, waar hij met zijn rug naar toe stond. Een raadselachtig figuur.
Meneer Nikon heeft zijn best gedaan, de President zal er flink de pest in hebben dat hij niet mee kon.
Ik heb mijn hele wandeling kunnen maken en mijn oefeningen gedaan, top.
We konden zelfs nog op ons gemak naar de Lidl.
En warempel, daar zat meneer Swift weer, we hadden hem al een week niet gezien. Hij was naar de dokter geweest voor onderzoek vertelde hij. Het ging goed met hem, zei hij.
Ik heb hem eens uitgevraagd over de flamingo’s. En nu weet ik dat de ‘gestrekte nekken’, geslachtsrijpe mannetjes en vrouwtjes zijn, ze maken avances. En…de kans is groot dat ik dit nog wel eens ga zien in de komende weken, hoera. Ook kregen we te horen dat deze dieren 35 jaar kunnen worden.
Eenmaal thuis, brak de pleuris uit, de regen stortte zich met bakken uit de lucht. Die arme meneer Swift, zal beslist een nat pak gekregen hebben, maar hij zal zijn apparatuur wel snel veilig gesteld hebben in zijn karretje.
We hebben een heerlijke gezapige middag gehad, ik heb het boek uit gelezen, manlief heeft genoten van de ‘Spelen’ en we hebben samen een heerlijk maal voorbereid, te weten, een 6xgroente omelet en frietjes van zoete aardappel.
Het werd SMULLEN.
Niet verkeerd zo’n dagje.
Morgen wordt het een zonnige dag, we gaan op stap…….Ciao

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.