We zijn toch ruim twee weken sterk gebleven

Vrijdag 9 Februari 2018

Goed ingepakt, verliet ik om half 8 onze casa, ik was er weer klaar voor.
De kou viel me mee, ik heb het idee, dat we de Calpese winter gehad hebben.
Volgens de locals, is dit wel een erg koude winter, nou, ons valt het mee hoor, beter dan in Nederland.
Mijn wandeling was weer verkwikkend, ik verwonder me steeds, vooral als ik loop te ‘jutten’. Zo zag ik vanmorgen een volkomen doorzichtige kwal, schitterend.
Uiteraard heeft de President ook zijn best gedaan.
Ik ben een verzameling aan het maken van de wisselende water/zandstromen, van kust spul, zeezooi etc etc. Ik wil hier mooie platen van maken voor aan de muur. Hebben jullie ook interesse, laat het me weten, wellicht kan ik jullie blij maken.
Ik kan nu jammergenoeg niets laten zien, maar als het me gaat lukken om de AirDrop aan de praat te krijgen dan kan ik ook foto’s van de president plaatsen, en die kerel kan het hoor.
Als ik zo langs de kustlijn loop, verlies ik alle gevoel voor tijd, zo ook vandaag, dus we gingen wat later naar de Lidl haha.
Geen probleem hoor, voor vakantiebegrippen, zijn wij best wel vroeg en is het daar nog super rustig.
En eindelijk……..konden we de verleiding niet meer weerstaan, we bezochten de Duitse bakker. Daar komen we elke dag langs en het is er altijd een drukte van jawelste, want de vlaaien zijn zooooooo lekker. Dit wisten we nog van vorig jaar, toen bezochten we hen zeer frequent. Nu hadden we ons voorgenomen om zo lang mogelijk hun deur voorbij te lopen.
Maar vanmorgen was het moment daar, we werden gewoon naar binnen gezogen.
Met twee stukken ‘kersenkruimel’ en twee vanillecreme slofjes en een heerlijk zuurdesem roggebrood kwamen we naar buiten.
Nog even bij de VVV langs om te vragen, of er in Calpe carnaval gevierd gaat worden. En inderdaad, morgen zijn er straatparades. Als het weer het toelaat gaan we even kijken, zeer benieuwd. We hebben niets met carnaval, maar we zijn wel benieuwd hoe het hier gevierd wordt, vandaar. En…ik hoop nog een paar portretten te kunnen schieten.
Eenmaal thuis, vergrepen we ons aan de kersenvlaai, hmmmm, zooo lekker.
Na de lunch besloten we om de extra calorieën er even goed uit te lopen.
Het was strak blauw en 12 graden, dus het perfecte weer om de Ifach te beklimmen. Natuurlijk niet helemaal tot de top, dat laten we aan de jeugd over, maar we wilden wel boven de boomgrens.
Het was een bijzonder mooie wandeling en zeer goed te doen voor manlief, maar de laatste meters werd het te steil voor hem en besloot hij alvast terug te gaan lopen. Ik liep tot de tunnel en ging er dit jaar niet in, geen meerwaarde voor mij.
De Ifach is een paradijs voor honderden meeuwen, ze vliegen je om de oren en dan die geluiden die ze maken, net krolse katten, lachende keukenmeiden, brommende beren en nog meer variaties.
Halverwege de terugweg, haakte ik weer aan bij manlief.
Het was een mooie tocht, die toch wel wat van onze kuitjes gevergd heeft, prima, dan konden die andere gebakjes er ook nog wel in. Ciao.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.