Met een gestrekte nek, zie ik ze het liefst

Donderdag 8 Februari 2018

Na een koude nacht, stond ik flink ingepakt klaar om te gaan lopen.
Omdat ik geen winterjas bij me heb, draag ik een fleece-en een soft shell vest over elkaar en…..ja hoor, thermo ondergoed. Ik prijs mezelf dat ik er aan gedacht had, om dat warme ondergoed in de koffer te stoppen, net zoals een mutsje, sjaal en handschoenen.
De president mocht ook mee, hij kan weer lekker spelen nu ik hem kan voorzien van energie. Wat ben ik daar blij mee en hij ook.
Het was nog donker toen ik de buitendeur van ons complex, zachtjes, achter me sloot, het hele gebouw was nog donker. Alleen bij ons brandde licht, manlief zat lekker wakker te worden bij een kopje koffie.
Eerst liep ik even langs mijn rose vrienden, maar die stonden heel saai te slapen. Ze leggen hun nek op rug en ze slapen.
Ik zie ze het liefst als ze hun nekken gestrekt hebben, dan zie je pas hoe groot die beesten zijn, ze zijn dan ook wat actiever en ruziën wat. Maar de laatste dagen heb ik geen gestrekte nek meer gezien, vreemd, of heeft het iets te maken met de paartijd? Hopelijk zie ik het nog eens.
Ik liep door naar de haven, daar was bedrijvigheid, een grote logge ‘badkuip’ werd geladen met kratten en ijs. Ik denk dat dit vaartuig naar de ‘kwekerijen’ op zee gaat om te ‘oogsten’.
De vissersboten waren al lang op zee, in de verte zag ik wat lampen.
Ik liep oostwaarts dit keer, langs de zee. Er lag weer veel zeezooi, maar nu zag ik ook wat schelpen, wonderlijk.
Ik heb, al zeg ik het zelf, mooie platen geschoten van de zee, het zand, het water, schelpjes etc etc.
Ik wil jullie graag wat laten zien, maar het lukt me niet om een foto door te sturen naar mijn iPad, ze zijn te zwaar (22mb) voor de veel te zwakke W.
Maar jullie houden het te goed en ik zal er aan denken om ook wat te schieten met meneer Nikon, zoals bij de vorige verslagen. Morgen beter dus.
De mafketel was er niet, nou hij heeft wat gemist hoor, want de zonsopkomst was weer magistraal, of zou hij daar niet voor komen.
Ik heb gelezen dat er dolfijnen voor de kust gespot zijn, zou hij daar naar op zoek zijn?
Ondanks mijn plezier, leed ik, ik had het behoorlijk koud.
Maar toen ik bijna weer thuis was, begon ik het echt behaaglijk te krijgen door de zon, heerlijk, het zou een zonnige, doch frisse dag gaan worden.
Manlief vond het maar niks toen we naar de Lidl liepen, hij heeft last van zijn holtes.
Ik ben naderhand even snel alleen naar de stad gelopen om het bestelde vlees bij de Biowinkel op te halen en heb eenmaal thuis de voorbereidingen getroffen voor een goulash a la Yvonne.
Ik had er zo de pest in, dat ik naast de pot greep gisteren in het restaurant. Dus….dan moet je het gewoon zelf maken he?
De rest van de dag hebben we lekker warm in de casa doorgebracht, met zicht op een zonnige zee, bootjes, meeuwen, en heerlijke geuren uit de keuken.
Als dat geen fijne dag was toch?
We hebben overigens super lekker gegeten kan ik jullie vertellen en…….er is nog genoeg voor morgen, Ciao.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.