Daar is de mafketel weer

Maandag 5 Februari 2018

De hele nacht heeft het geregend, maar toen ik om half 8 ging lopen, was het droog, TOP!
Het was lekker fris, maar ik was goed ingepakt en had zelfs handschoenen aan.
Wat ik hier best eng vind, zijn de stoepen. Deze zijn van natuursteen en best wel glad na een bui, dus echt stevig doorlopen durf ik niet. Om mijn ‘valkansen’ kleiner te maken, heb ik zo veel mogelijk aan de kustlijn gelopen, heerlijk.
Er lag veel ‘zeezooi’ en jammergenoeg maar 1 redelijk schelpje.
Geen zonsopkomst, maar wel een schitterend wolkendek mocht ik aanschouwen, wat voel ik me rijk en blij dat ik zo de winter door kan komen.
Regelmatig kom ik een collega fotograaf tegen, een echte mafkees. Hij heeft meestal drie camera’s op statief opgesteld.
De eerste keer dat ik hem zag, triggerde hij me, ik wilde er het mijne van weten, wellicht kon hij me op interessante zaken wijzen.
Ik sprak hem aan in het Engels, voor de zekerheid, en vroeg of hij Engels sprak. Hij keek me aan en ik herhaalde mijn vraag. Toen zette hij zijn koptelefoon af, haalde een plug uit zijn rechter oor en ik stelde mijn vraag nogmaals. Hij antwoordde, ‘yes’, hij sprak dus Engels.
Ik vroeg of hij iets speciaals aan het fotograferen was en hij zei, ‘no’ en deed de plug weer in zijn oor en vervolgens de koptelefoon op en draaide zich om.
Ik stond erbij en keek erna, wat een vreemde vogel, ik heb me voorgenomen om elke keer als hem zie, een foto van hem te maken. Gewoon achter zijn rug om, hij hoort de ‘klik’ toch niet met die koptelefoon en die plug.
Vandaag zag ik hem weer, nu had hij 1 groot statief met camera opgesteld en een kleintje, een zgn ‘gorilla’. Hij heeft altijd een soort van ‘tuinman’ broek aan.
Tja, ik moet een bekentenis doen, ik ben de oplader van de President vergeten, een regelrechte doodzonde. Ik ben echt als een kip zonder kop vertrokken uit Nederland en heb nog wel meer vergeten. Gelukkig heb ik twee batterijen, maar een is nu dus leeg!
Dat gaat een tochtje naar een groot winkelcentrum bij Benidorm worden, dit tot grote vreugde van manlief, hij is gek op sjoppen.
Vandaag heb ik met beleid maar 5 foto’s met de president gemaakt.
Dus meneer Nikon, is nu de reddende engel.
Na ons bezoek aan de Lidl, toch een wandeling van 3 kilometer, besloten we nog een tochtje Boulevard west te gaan maken. Manlief wilde graag een leuk vest kopen.
Het was inmiddels half bewolkt en best wel aangenaam.
We kwamen langs een openlucht ‘bowls’ terrein. Hier zagen we Engelsen in het wit, heel serieus met bowls gooien. We snapten er niets van, maar het zag er heel officieel uit. Het is een of andere bowl club die hier floreert.
Manlief is dubbel en dik geslaagd, zijn garderobe is mooi aangevuld en hij is weer het heertje hoor.
Ik niet, want ik ben ‘mijn image’ verloren, te weten een van mijn super gave oorbellen waar ik zo blij mee was. Heb ik weer.
Misschien moet ik nu alleen die ene dragen, een nieuw look?
Manlief zegt dat nu mijn gaten dicht gaan groeien, zou het?
Ik heb zo’n ongelofelijk lekkere risotto gemaakt, ik vind zelf dat ik een ster verdien. Ciao

2 thoughts on “Daar is de mafketel weer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.