Een absoluut dieptepunt, hopelijk.

Voor het eerst sinds lange tijd, kon ik mijn ochtendwandeling niet maken.
Het regende, stormde en het was maar 6 graden en……ik heb geen winterjas bij me en ook geen regenkleding.
Toch ben ik het er op gaan wagen, gewoon in mijn fleece vest en een mutsje op, maar binnen no time was ik doorweekt, geen bal aan zo, dus…terug naar de casa.
Al met al heb ik vandaag anderhalve kilometer gelopen, haha.
Na de middag had ik best nog wel een tochtje kunnen maken, maar….geen puf meer, ik ben tenslotte wel 70 jaar nietwaar?
Ik heb bank gehangen met een boek, best wel eens leuk, maar morgen moet ik koste wat kost in de benen, rust roest.
Manlief was stoer vandaag, hij is naar een wielerronde gaan kijken, een tijdrit van de ronde van Valencia. Hij heeft uren langs de weg gestaan en beslist genoten, nu kon hij zijn helden in het eggie zien.
Zo hebben we ieder op onze eigen manier een aangenaam dagje beleefd.
Maar hopelijk was het wat het weer betreft het absolute dieptepunt en kunnen we weer gaan genieten van de lente hier. Ciao

2 thoughts on “Een absoluut dieptepunt, hopelijk.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.