70 jaar, nou en?

Donderdag 1 Februari 2017

Vanmorgen werd ik anders wakker, ik was 70 jaar.
Vroeger vond ik mensen van deze leeftijd, stokoud. Nu vind ik het getal ook best wel aan de forse kant voor een mens, want hoeveel jaar kunnen er nog bij?
Hoe je het ook wendt of keert, je bent in ieder geval dik over de helft.
Maar….ik voel me jong en energiek en wie weet hoeveel mooie jaren ik nog weg kan tikken.
We zullen er maar niet te lang bij stilstaan en verder gaan met het leven te leven en genieten van alles wat op mijn pad komt.
De ochtend begon met allerlei leuke berichtjes, mailtjes en apjes, zo leuk, dat mensen aan me denken.
Ook moest ik denken aan mijn 5e verjaardag die ik vierde in Den Haag bij mijn oma. Die verjaardag staat in mijn herinnering genoteerd als een grote teleurstelling. Best wel egoïstisch, maar wist ik veel wat een overstroming was en wat een ellende er uit voortkwam. Wat ik meekreeg, was dat mijn familie, mijn verjaardag negeerde en dat mijn ooms vertrokken om ‘ergens’ hulp te bieden. Ik snapte er niets van en voelde me verdrietig, ik had me zo op mijn feestje verheugd.
Toen ik vanochtend op stap was met de president en juist een foto wilde maken met een grijsfilter voor de lens, en een hele lange sluitertijd, ging mijn iPhone, FaceTime, ik zag de vrolijke snuit van kleindkind1, en voelde me zoooo heel erg blij. Ik zag ook het lieve snuitje van kleinkind2 en dochterlief en ideale schoonzoon en…….ik werd serieus door hen toegezongen. Zoooooooo hartverwarmend, zo’n intens rijk gevoel, heerlijk.
Mijn sombere gedachten verdwenen en mijn dag kon niet meer stuk.
Helemaal blij kwam ik weer in de casa en liet me de pap goed smaken.
Er stond een flinke wind, maar toch hebben we vanochtend een ‘terrasje gepakt’ met koffie en wat lekkers.
Onze lunch in ‘La Picaeta’, was heerlijk wen overvloedig, en de terugweg verliep uitstekend.
We hebben wel een paar uurtjes nodig gehad om uit te buiken, want we hadden toch veel te veel gegeten, dat is het nadeel van tapas, je wil alles wel proberen.
Wat drank betreft hebben we het rustigjes aan gedaan, eigenlijk gewoon geen tijd ervoor, haha.
Het was een fijne verjaardag, maar toch,…………heb ik flink de pest in die 70 jaar.
Morgen gelukkig weer gewoon, dan leef ik weer door mijn lijf. Ciao

6 thoughts on “70 jaar, nou en?

  1. Hieperdepiep Hoera een dagje later maar nog héél veel meer dagjes en een leuk nieuw verjaarjaar
    Xxxx Huguette en Eddy