Een aaneenschakeling van Ellende

De oude dame heeft zaterdagavond een lichte tia gehad, ze is door haar benen gezakt en sprak verward, haar mond stond scheef.
Ik werd meteen gebeld en schrok uiteraard enorm. Je weet dat het een mensje van de dag is, maar toch komt het aan als een mokerslag.
Gelukkig staat haar mond inmiddels weer goed en is er weer redelijk met haar te communiceren, maar lopen kan ze niet meer. Ze is erg slaperig en moeilijk wakker te krijgen, ze eet haast niets meer, uitgezonderd 2 bonbons als we op bezoek komen.
Blijft het hierbij?, of volgen er meerdere tia’s of wellicht een beroerte?.
Het is koffiedik kijken, dus vooralsnog blijven onze vakantieplannen ongewijzigd.
We hebben familieberaad gehouden en zoveel mogelijk zaken besproken en afgesproken, uiteraard keren we meteen terug, mocht er iets gebeuren.
Toch staan we er heel dubbel in, met een steen in ons hart gaan we op reis maandag as.
In het Markdal speelt er zich ook een drama af, de ooievaar die ik spotte op nieuwjaarsdag, blijkt de weduwe te zijn, echter, dat weet ze niet, ze wacht. Een jong stelletje ooievaars wil haar nest kraken, maar dat pikt ze niet, ze vecht voor haar leven en weet het stelletje nog te verjagen. Hoe dit zal aflopen….., ik weet het niet, ik vraag me af of ooievaars net als zwanen trouw zijn voor het leven of zal er zich een ‘vers’ mannetje aandienen?
Op Blue Monday is de dwerghamster van kleinkind2 overleden, intens verdrietig is ze, ook al wist ze dat een dwerghamster maar een kort leven beschoren is.
Dinsdag viel er in AH een oudere dame zomaar uit het niets, pal achterover op de vloer, meteen begonnen mensen haar te reanimeren tot de ambulances kwamen, geen idee of ze het gered heeft, ik ben doorgelopen, vele mensen bleven staan kijken, ongelofelijk. (Ik hoor zojuist dat ze in coma ligt en niet meer ‘bij’ zal komen).
Gisteren was ik nog niet in staat om naar de AH te gaan, er stond nog te veel op mijn netvlies.
Wat een aaneenschakeling van ellende.
Het stormt bij ons niet alleen buiten kan ik jullie vertellen. Wat de storm buiten betreft is het een grote wanorde in Breda, straten zijn afgesloten, het station mag niet meer betreden worden, daken zijn van huizen geblazen en bomen ‘regenen’ op auto’s.
Heftig weekje dus.
Het goede nieuws is dat manlief zijn steunzolen heeft, hij banjert er lekker stampend mee het huis door en zegt dat het een hele verbetering is, dat is tenminste iets.
Met een zwaar gemoed zoeken we nu de vakantiespulletjes bij elkaar maar genieten niet van de voorpret, we zullen zien of we kunnen gaan om in ieder geval een paar weken licht te zien en warmte te voelen en dan kunnen we geheid de ellende beter trotseren.
Ik houd jullie op de hoogte, Ciao.

5 thoughts on “Een aaneenschakeling van Ellende

  1. Sterkte Yvonne, het valt niet mee. Zaterdag begrafenis van broer van mijn moeder. 88 jaar. Ben zo blij dat we nog op zijn verjaardag geweest zijn. Hier schijnt de zon weer volop. Zo kan het gaan. Grtjes, Ineke

  2. Oei oei oei niet leuk om te vertrekken. Toch maar proberen er het beste van te maken. Ben net een weekje terug en de blauwe lucht en de zon doet al wonderen met een mens.
    Pretiige vakantie en sterkte, groetjes aan Maurice
    Xxx Huguette

  3. Jeetje Yvonne en Maurice, wat een toestanden! We hopen dat jullie toch wat plezier kunnen beleven hoor. In elk geval hebben jullie steun aan de zolen van Maurice! Wij waren vanavond naar de Afsluitdijk, Glowing Nature bekijken van Daan Roosegaarde. Ook leuk! Mooie foto van je moeder…. liefs en sterkte! Riet en Gerda

  4. Hoi beide,wij wensen jullie met alles veel sterkte toe.
    Probeer te genieten er is maar zo weinig tijd op onze leeftijd.
    Hier is het weer goed en geloof me jullie zitten iets dieper in Spanje,prima weer. liefs Wies