Milano Finito

De laatste nacht in Milano was weer pet! Die Haïtiaansen bleven maar rondspoken en met deuren slaan, de hele nacht door.
We zijn de dag maar eerder begonnen en na de koffietjes waren we klaar voor vertrek. De taxi reed op tijd voor en bracht ons naar het Zentrale Milano, je weet wel, dat schitterende station. Daar is ook het busstation.
De bus kwam heel vroeg, we mochten er al in en hadden vol zicht op de slapende zwervers.
Ze hebben daar allen een eigen nis, waar ze met hun hele hebben en houden bivakkeren. Er lag er een met blote voeten, slofjes stonden ernaast, de deken over het hoofd getrokken.
Langzaam werd de een na de ander wakker, we zagen verloederde hoofden, er werd gesnoten, gerocheld en handen werden aan de muur ‘schoon’geveegd.
Een eerste neutje ging er in als koek, er werd gelachen en gekletst. Je zag al gauw wie de popie jopie onder de zwervers was, een vrolijke vent.
Opeens kwamen er twee keurige heren aangelopen en de popie jopie ontving ze met alle egards. Ze deelden broodjes uit, koffie en….drank. Het werd een gezellige happening, die met de blote voeten sliep nog, die miste het ontbijt. Maar nee…….ze werd gewekt door een van de keurige heren met een neutje, de broodjes waren al op. Ja, het was inderdaad een vrouw, leeftijd was niet te schatten, enorme wallen onder de ogen en heel erg traag. Ze sprak met niemand, dronk haar neutje en begon in haar bullen te graaien. Dat werd een heel gezoek, maar uiteindelijk had ze een paar zorgvuldig opgevouwen sokken met gaten te pakken. Met oneindige traagheid trok ze haar sokken aan en begon opnieuw in al haar tassen te graaien…..ja hoor….een paar versleten gympies en de sloffen verdwenen in een van de tassen. Met veel moeite kreeg ze de gympies aan haar door oedeem aangetaste voeten.
Wat een triestheid, hoe is ze geworden tot wat ze nu is en hoe moet dat in de winter?
We hebben ongelofelijk veel zwervers gezien in Milaan.
De voorstelling werd verbroken, de bus vertrok en al gauw waren we de zwervers vergeten.
Het ritje duurde bijna 1 uur.
Op het vliegveld hadden we nog ruim de tijd om wat rond te neuzen, maar…niets gekocht. We hadden vantevoren afgesproken om tijdens deze dagen niets te kopen, omdat het een extra ingelast tripje was. Eigenlijk een ‘moetje’, want de expo wilden we niet missen.
We hebben nog geld mee terug genomen, grote blij voor de financiën.
Ryanair bracht ons weer in een zucht en een scheet naar Eindhoven. Snel met de shuttlebus naar het station. Even wachten op de trein en voor we het wisten stapten we ons warme huisje binnen. Man man, wat is het koud, een enorm verschil met het warme (24graden) Milano.
Als jullie je afvragen, waarom zegt ze toch steeds Milano?, nou omdat ik het zo lekker vind klinken, daarom dus.
We hebben ons Bredase leven weer snel opgepakt en deze dame heeft haar wandelingen door het Markdal hervat, ik heb voorlopig genoeg uitlaatgassen geïnhaleerd.
We hebben een paar heerlijke dagen gehad in Milano, veel gezien, lekker gegeten, veel gelopen (40km), veel prachtige foto’s gemaakt (IG) en slecht geslapen.
De eerste nacht thuis lagen we om 9 uur al te slapen, maar werden wakker gebeld door dochterlief. Gelukkig vielen we meteen weer in slaap.
Ach, een mens kan veel hebben, we hebben er onze dagen niet door laten beïnvloeden, je bent maar een keer jong he?
Nu 3 maanden koud Nederland met zo nu en dan een uitstapje.
En midden Januari gaan we weer de hort, is zelfs al geboekt, maar dat horen jullie tzt wel.
Nu eerst over op standje ‘normaal’.
Ik spreek jullie over een week wel weer,
Ciao Tutti!

Handel China
Handel China
Muziek China
Muziek China
massage china
massage china

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.