Doei allemaal, ik trek me terug.

Met een tas vol cadeautjes, liepen we de gezamenlijke huiskamer van het ‘selectieve sufclubje’ binnen. André Rieu fiedelde er lekker op los, 5 dames sluimerden rond een tafel en 3 dames lagen in een relaxstoel met een dekentje over zich heen. De oude dame lag uiteraard in zo’n stoel en……zij lepelde geconcentreerd een advocaatje met slagroom weg.
Ze was blij dat we er weer waren en hapte flink door, want ze wilde met ons naar het restaurant. Het glaasje werd minutieus leeg geschraapt, niets ging verloren. Toen het leeg was, hield ze het in de lucht en verzuchtte: “bah, ik hou er niet van”.
In het restaurant legden we een stapeltje cadeautjes op tafel voor de oude dame, ze keek verguld, maar verzuchtte: “Dat zal wat gekost hebben”.
Het waren allemaal ‘snot en kwijl’ cadeautjes, maar voor de oude dame waren het schatten. Allerlei soorten speldjes en veel lekkers.


Ze stikte bijna in de borstplaat, die hebben we haar maar afgenomen uit veiligheidsoverwegingen. De kikkers en de muizen waren het grootste succes.
Helemaal verkikkerd zat de dame uiteindelijk van haar thee te genieten met een paar prachtige speldjes in haar haren, te weten, het paard van de Sint op een goud strikje.
Zo jammer dat dit moment van geluk weer snel wegvaagt en ze weer naar haar sombere zelf terugkeert.
Het Sint feest met de kids verliep weer uitbundig, met gedichten en veel plezier en……..veel lekkers. Het was een avond met een gouden randje.
Dit jaar kon ik de verleiding niet weerstaan, ik vergreep me behoorlijk aan de pepernoten. Je wil niet weten in wat voor een smaken die rakkers tegenwoordig te krijgen zijn in de pepernoten boetiek, appeltaart, caramel met zeezout, met sneeuw, chocolade etc.
Toen de misselijkheid voorbij was, heb ik me geamuseerd met het maken van een selfie, om te laten zien dat het menens was.
Ik heb van de Sint een boek gekregen over grappige fotobewerkingen en ja, dit is het eerste maaksel.


Manlief is nog steeds niet de oude, hij blijft kouwelijk en rillerig, maar dat weerhield hem er niet van om 10 oliebollen, achterelkaar naar binnen te werken. Hij was niet eens misselijk.
Ik loop trouw mijn rondes in het Markdal en heb er vele ontmoetingen en gesprekjes met mensen die ik dagelijks tegenkom.
Zo is er een meneer die even naar Bali is geweest en weer veilig terug kon keren.
Er is een dame van 75, die flink ziek is geweest en zelfs even in het ziekenhuis heeft gelegen, ze is 6 kilo afgevallen en heeft nog steeds geen eetlust. Toch loopt ze dagelijks haar rondjes met de hond, haar man is dementerend en raakt de weg kwijt.
Er is een vrouw van middelbare leeftijd, die altijd de hond van haar broer uitlaat, hij en zijn gezin hebben hier geen tijd voor*€#*€#*€#(#@)-);++;.
Maar een bejaarde dame, mis ik al een paar dagen, ik maak me zorgen om haar en heb haar gemaild, maar nog geen antwoord gekregen.

Gelukkig ontving ik vanochtend in de vroegte een mailtje van haar, het gaat goed met haar, alleen heeft ze het erg druk. Ongelofelijk, ze is hoog bejaard en kookt regelmatig voor haar kinderen en kleinkinderen. Zo ook vandaag, er wordt nog Sinterklaas gevierd, ze kwam er niet onderuit, vertelde ze me vanochtend. Jaaaaaa, ik kwam haar tegen vanochtend, het deed me goed haar weer te zien, een enorm aardige vrouw.

Jullie begrijpen dat ik soms wat meer tijd kwijt ben met mijn rondes, er is vaak zoveel te vertellen in de wandelgangen.
Er hangen inmiddels 4 portretten op de witte muur, ik zal er volgende week ook bij komen te hangen, maar die andere twee?…


Manlief en ik hebben gisteren de boel opgehangen, het was echt een behoorlijke klus voor ons hoor, pfffff.
Code oranje vandaag, de sneeuw valt en blijft liggen, laat ik nu een van de weinige zijn die sneeuw afschuwelijk vindt.
Gelukkig heb ik de crosstrainer en een goed boek, van mij zul je geen last hebben vandaag en morgen.

4 thoughts on “Doei allemaal, ik trek me terug.

  1. Je hebt het over oude en bejaarde dame, maar wij zijn ook zover. Realiseer ik me als ik de foto s bekijk van de senioren middag georganiseerd door de gemeente. Groetjes en fijne dagen. Ineke

  2. Kijk dat snap ik nu weer niet he.
    Je ben helemaal weg van zwart/wit fotografie, en dan krijg je de kans van je leven om er veel te maken.
    En dan sneeuw afschuwelijk vinden?
    Maar ik wens jullie iig fijne feestdagen toe.
    Beterschap met manlief, stuur hem een weekje naar GC.
    Ik kwam hier ook niet lekker aan, maar ben weer helemaal het ventje.
    Helaas loopt het hier op een einde, en moet ik weer de kou in.

  3. Haha! Het is meer ‘Help ik verzuip!’
    Voorts kan het mij niet genoeg sneeuwen! En Maurice….we hopen dat je opknapt van de oliebollen! Want je weet een oud-Zeeuws gezegde luidt: met tien bollen achter de kiezen, gaat de kou de strijd verliezen!

  4. Hier in Antwerpen is het nauwelijks nog mogelijk om buiten te komen. De 15 cm. dikke donsdeken is veranderd in blubberige grijze brij waar geen schoeisel tegen bestand is.
    Gelukkig heb ik nu wel de tijd om de ciao te lezen en weet dat het met mijn in de watten gelegde moeder goed gaat. Een vriendelijke groet en beterschap gewenst aan Maurice,
    Karl