Het verdomhoekje

We zijn weer geworteld, het ging snel.
Vooral ik was toe aan schone lucht, mijn kuch kon in Lissabon niet verdwijnen, te veel uitlaatgassen.
Het was mooi geweest in Lissabon, erg mooi zelfs, maar we verheugden ons toch weer op onze casa en uiteraard het Markdal.

Maandag 18 September
We verlieten wat vroeger Vila Mouraria, gewoon omdat we gereed waren, en lieten ons met een taxi naar de luchthaven brengen. De taxichauffeur vroeg vanaf welke terminal we vertrokken, omdat dat best wel uitmaakte. Als je bijvoorbeeld bij terminal 1 uitstapt, zul je nog in een bus moeten om naar terminal 2 te rijden.
Wij vertrokken van terminal 2 dus konden we voor de deur afgezet worden.
Lissabon heeft een vreemde luchthaven, eigenlijk een behoorlijk vervelende. Terminal 2 ligt tegenover de echte luchthaven, T2 is een verdomhoekje voor de lowcost maatschappijen, wil je van T2 naar T1 dan moet je er helemaal eromheen rijden, want je kunt natuurlijk niet over de landingsbanen.
In het verdomhoekje is ook nog eens weinig te beleven.
We hebben de tijd gebruikt om wat te eten en te drinken, dan hadden we dat maar alvast gehad. het was overigens niet veel soeps.
Toen we mochten boarden en al allemaal in file naar het vliegtuig liepen, werden we opeens tegen gehouden, want…..er zat nog een invalide in de machine, die moest er nog uit gehaald worden via een lift, maar……de lift was in geen velden of wegen te bekennen, vast te lastig om naar de verdomhoek te gaan.
We hebben en masse, 1 uur in de volle zon gestaan.
Uiteindelijk kwam de ‘invalide’ ondersteund door twee kerels de trap af en durfde nog te grijnzen ook. Het leek wel een wonder dat ze weer lopen kon, maar ik durf er een wedje op te maken dat het iemand was die wel erg op haar strepen had gezeten, zo van ik heb er recht op. Ze kon zelfs de paar treetjes op om in een busje verder vervoerd te worden.
We hadden dus meteen 1 uur vertraging, of eigenlijk maar 58 minuten, dus binnen het tijdslot gelukkig, anders hadden we nog 1 uur moeten wachten.
De vlucht ging goed, de landing ook en op Eindhoven liep alles gesmeerd, zelfs de bus naar het station stond klaar.
Ook de treinreis ging vlotjes en in Breda, namen we weer een taxi, dat hadden we onszelf al beloofd, want we waren behoorlijk gaar inmiddels.
Ons huis was lekker behaaglijk en er stond een heel mooi boeket van de kids, das pas thuiskomen he?
We ploften tevreden, met een wijntje, op de bank.
Ons hoofd vol met mooie indrukken en de president?,…. die wachtte, bijna misselijk, om de volgende dag veel moois uit te kunnen braken om ons en u, te plezieren.

De volgende dag, na een korte nacht, besloot ik om niet te gaan lopen. Dat is bijzonder, ik was te gammel, maar ik heb het later op de ochtend goed gemaakt.
Het Markdal lag er precies zo bij als 2 weken geleden, niets spectaculairs te melden.
En verder??…je kent het wel, wasjes, boodschappen, en nog veel meer klusjes, niks mis mee na die paar mooie weken, toch?
De oude dame had ons niet eens gemist.

Ik zal zo snel mogelijk een evaluatie plaatsen en nog wat foto’s en wie weet zet ik er eens een filmpje bij.
Ciao.

Toch een foto, fleurt wat op he?

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.