LOL in Benidorm.

23 en 24 April 2017
De dagen vliegen voorbij, een teken dat we het naar de zin hebben. Heel bewust genieten we van onze laatste dagen in Calpe.
We lopen wat, eten wat, drinken wat, lezen wat. Kortom, we doen waar we zin in hebben. Genoeg te beleven hier, je kunt de rust opzoeken, maar ook wat reuring, net wat je wil.
Eigenlijk zijn wij rustzoekers, maar gisteren hebben we heel bewust voor de drukte gekozen.
We zijn naar Benidorm geweest. Eigenlijk wil je daar niet dood gevonden worden, maar toch vonden we dat we pas een mening over deze stad mochten geven, als we er ook daadwerkelijk geweest waren.
Omdat we dagelijks vanuit ons appartement tegen de skyline aankijken, besloten we er recht op af te gaan en….via de zee.
Er vaart drie maal per week, een boot vanuit onze haven naar het Manhattan van Spanje en dat leek ons nu eens echt leuk, heb je in ieder geval een leuke reis in de pocket.
Ons doel in Benidorm bestond uit drie activiteiten, We wilden een bepaald gebouw fotograferen, we wilden wel eens weten of er echt van die basterds wonen en we hadden een authentiek Spaans restaurantje op het oog.
De bootreis was super en erg mooi. We voeren langs baaitjes, langs witte stadjes oa. Altea, langs schitterende rotspartijen en zagen zelfs een waterval. Het was prachtig weer, dus we konden het dek op, het was een uur lang puur genieten.


En dan vaar je opeens een baai in en zie je de skyline van Benidorm in zijn volle glorie, ongelofelijk wat een hoeveelheid hoogbouw.

Ook zagen we uitgestrekte stranden met alleen maar blauwe ligbedden en parasols en een enorme hoeveelheid mensen. Het was zelfs zo druk, dat we ons het liefst hadden omgedraaid. Het bleek dat er weer een heilige jarig was, dus de Spanjaarden waren vrij en hadden zich in grote getallen tussen de toeristen gemengd. Je pikte ze er wel zo uit, ze zien er net wat meer verzorgd uit.


En ja hoor, we zagen meteen de basterds, het krioelt ervan. De scootmobiels, veelal tandems, worden met verve bereden. We hebben de indruk dat de meeste mensen niet gehandicapt zijn, maar gewoon lui. Je kan die dingen op elke hoek van de straat huren.
We ontdekten nog een fenomeen, en masse wordt er op de stranden gymnastiekles gegeven, dik, dun, oud en jong deden mee. Hilarisch om te zien.


We begonnen richting het gewilde gebouw te lopen en ondertussen keken we uit naar een leuk terras voor een cortado met wat lekkers. Dat lukte niet, geen strandtenten hier. Wel een mooie boulevard met daarnaast een drukke weg en dan kreeg je, in de uitlaatgassen, de terrassen. Dus….we zetelden ons niet en liepen verder. We kregen er nog meer de pest in en zeiden:”we doen het gebouw” en dan gaan we naar dat restaurant en verder niets!
Dat gebouw is een enorme flat met een soort diamant erin verwerkt, ‘In Tempo’ genaamd. Het is in eerste instantie perfect getekend voor 20 verdiepingen. Maar naderhand besloot men er nog 27 verdiepingen op te bouwen, men wilde het hoogste gebouw van Europa hebben. Ze vergaten echter de liftschacht voor deze extra verdiepingen te bouwen. Wat een ongelofelijke blunder. De projectontwikkelaar ging failliet. Nu ligt de boel al jaren stil, terwijl er al vele appartementen verkocht zijn. Hoe dit gaat aflopen?


Maar…het ziet er spectaculair uit en het is voer voor fotografen. We klikten wat weg en liepen terug naar de drukte. Het laatste stuk, schakelde ik de gps in en zo liepen we feilloos naar het restaurantje. Het adres had ik van tripadvisor, ik had gezocht naar een authentiek Spaans tapasrestaurant en gevonden, en met goede beoordelingen.
Het is een familierestaurant, behorend tot een broederschap van een of andere Maria, jaja, ze kennen er hier vele. In het restaurant hingen ‘heilige’ attributen en aanplakbiljetten van jaren Semana Santa’s.
In de keuken staat oma, haar zoon helpt haar en staat ook in het restaurant met zijn vrouw. Opa doet allerlei hand- en spandiensten. Ze zijn enorm aardig en klantvriendelijk en alles is zelf gemaakt. We hebben voortreffelijk gegeten, te weten, inktvis in tomatensaus, garnalen pannenkoekjes, hamkroketjes en gebakken kip stukjes met 3 soorten saus. We wilden eigenlijk nog meer, maar onze magen hadden alleen nog maar plaats voor een stuk kaastaart met fruit en een bolletje noga ijs. Het was smullen en ook heel gezellig zitten daar. Er kwamen allerlei locals, zij namen een vino tinto met wat tapas aan de bar, of buiten aan het raam. Heel ongedwongen sfeertje. Echte aanrader dus : ‘la Cofradia, tapas Y vinos’.


Tja, toen moesten we de stad van de basterds weer in, de boot zou ons pas om 17:00 uur opvissen. We zijn op zoek gegaan naar een soort van oude binnenstad en…….het stelt niet veel voor. Veel toeristen en meuk. Maar…..er is een Moors uitkijk balkon, met blauwe tegeltjes, -zuiltjes, -pergola’s en -bankjes. Dit was echt heel aardig en…..er hing een relaxt sfeertje, dat is beslist een pluspunt van deze stad.


Het was heerlijk weer, wij doken aan de haven, een terras op en hebben hier 2 uur gezeten en geborreld en……..we hebben ons kostelijk geamuseerd. Er speelden zich hilarische taferelen af voor onze ogen. Zo zagen we bijvoorbeeld een man zijn kunstbeen afdoen en eens goed uitkloppen, vervolgens pakte zijn vriendin het been en zette het verderop tegen een boom, liep terug naar haar ontbeende vriend, ze begonnen te lachen en……maakten er een foto van. Ik kon het niet laten met hen in gesprek te gaan, ik hou wel van dit soort humor. Zij vertelden dat ze dit in elke stad doen waar ze komen. Binnenkort zal het been in New York gefotografeerd worden.
We zagen uiteraard vele basterds langs komen, sommigen luid toeterend en zwaaiend.
We zagen twee alleraardigste jongens, met hun hoofden tegen elkaar op een muurtje liggen, ze waren in diepe slaap. Een vrouw strooide wat duivenvoer bij hen, in de hoop dat er vele witte duiven zouden verschijnen, dan konden we een gave foto maken. Helaas, de duiven hadden geen honger.


Jullie begrijpen dat we ons niet verveeld hebben.
De boottocht terug was wederom een feestje en……. bij aankomst, lag er nog een verrassing op ons te wachten, een schaaltje met een foto van ons erin. We lagen dubbel en voor de somma van 10€ hebben we de kitch toch maar gekocht, slimme truc he?
We vinden Benidorm vreselijk, maar eens in het jaar, gaan we er toch naar toe, om eens hartelijk te kunnen lachen, wat een gekte daar.
Vandaag is het wat bewolkt, wat hebben we dus geboft gisteren.
We genieten weer van de rust.
Ciao.

2 thoughts on “LOL in Benidorm.