Mijn Brein Was Op Hol Geslagen.

Een van de karweien in deze maand tussen overwintering 1 en 2, is een gevecht met Enexis. Jullie weten wel over die slimme gasmeter die het een jaar niet gedaan heeft. Ze hebben met een natte vinger, uiteraard in hun voordeel, een berekening gemaakt.
We gaan niet akkoord, het vergt veel tijd en geduld, maar ik probeer echt het gelijk aan onze kant te krijgen.
(inmiddels zijn we redelijk tot elkaar gekomen en hebben onze goedkeuring gegeven). Scheelt weer, dus…..klagen helpt! Ik ga wel regelmatig even in de meterkast kijken, want ik vertrouw die slimme meter voor geen…meter.
Andere klussen zijn, de belastingaangifte, stemmen, afspraak bij de longarts (manlief) en de verjaardag van de oude dame, zij wordt 92.
We zijn met de oude dame op controle geweest in het ziekenhuis. Wat een onderneming om mijn moeder reisklaar te maken, in de rolstoel taxi te zekeren, er weer uithalen en lang wachten voor we aan de beurt zijn, pfffff. In mijn hoofd repeteerde ik ondertussen goed, wat ik allemaal wilde melden aan de arts. Die pols geloof ik wel, en dat de plaats van de breuk zeldzaam is ook, maar de nasleep in het tehuis wilde ik eens haarfijn uit de doeken doen. Het lijkt wel of mijn moeder in handen is van een stelletje amateurs en dat moet een verpleeghuis voorstellen. In de arts daar heb ik alle vertrouwen, maar de verzorging is niet accuraat, uitzonderingen daar gelaten.
We troffen het toen we binnen geroepen werden, we hadden dezelfde arts, een jonge vrouw, heel empathisch en zeker van haar zaak. Toen ze mijn verhaal hoorde en dat we s’avonds naar het tehuis moesten komen om mijn moeder rustig te maken, deed bij haar meteen alarmbellen rinkelen. Mijn moeder had duidelijk een delier. Ik vertelde dat mijn moeder na het dotteren ook een delier had gehad, was ze abosoluut zeker van haar zaak. Mijn moeder had meteen nadat ze het gips had aangevallen en woest en verward was, medicatie moeten krijgen.
In het tehuis hebben ze de gevolgen aangepakt, en niet de oorzaak, sterker nog, niet eens geconstateerd. Het schijnt dat als je al eens een delier hebt gehad, dat je er vatbaar voor bent, dus……. je moet op je hoede zijn bij, calamiteiten, trauma en pijn. Dit had het tehuis toch echt moeten weten, zei de arts. Ze was zeer verontwaardigd, wij ook. De arts zou meteen het tehuis gaan bellen!
Dat de oude dame het gips had aangevallen en behoorlijk toegetakeld, vonden ze triest, wij ook.
Het restant gips werd verwijderd en……er kwam een pracht van een dunne arm uit, de zwelling was weg en de kleur was nog een beetje gelig. Dus de arm herstelde tot ieders verbazing qua uiterlijk erg goed. Maar de breuk was nog niet genezen uiteraard, mijn moeder had nog behoorlijk pijn. Nu kreeg de dame het echte gips, geen spalk meer en……stukken lichter. Op de vraag welke kleur de oude dame wilde, koos zij voor blauw, maar daar heb ik een stokje voor gestoken, wit leek me veiliger. Mijn moeder vond het best. Ze onderging alles gelaten. Zo nu en dan maakten we een grapje om de druk van de ketel te krijgen. Waarom zijn er geen clinic clowns voor dementerenden? Gat in de markt?
Omdat de breuk zo zeldzaam is, is er (nog) geen protocol, dus het is koffiedik kijken hoe lang het gips moet blijven. Voor een normale polsbreuk staat 6 weken gips.
Over twee weken gaan we weer op controle, hopelijk mag het gips er dan af.
Terug in het tehuis, zijn we nog naar de staart van de zangmiddag gegaan, een welkome afleiding voor de oude dame. We waren doodsbenauwd, dat er weer een delier zat aan te komen van deze hele onderneming. Het was een schot in de roos, de dame genoot van de reuring, de zang vond ze maar zozo, maar de thee was excellent gezoet.
Helemaal rozig parkeerde we haar weer in de gemeenschappelijke huiskamer, ze was weer thuis, verzuchtte ze. (En dat willen ze afschaffen |>]^|!~$,£<+~$}!{<]#?!~££<+*~!{?{!
Gelukkig zijn we niet de enigen die woest zijn, er is inmiddels tussen alle mantelzorgers een heftige email wisseling gaande. Degene die het mailtje met de mededeling en de uitnodiging stuurde, was zo dom om alle adressen zichtbaar mee te sturen.
Dat gaat me een avond worden donderdag.
Voor alle zekerheid hebben we de doktersassistente (de dokter is op vakantie en er was geen vervanger!), de verpleging, de avonddienst en de verzorging verteld dat ze alert moeten zijn op een delier, want…de oude dame had er wel degelijk een gehad een paar dagen terug.
Het is gelukkig goed gegaan.
Inmiddels is het de dag na de info-avond in het tehuis, een verbluffende avond. Ik heb de hele nacht niet geslapen, alles bleef draaien in mijn brein.
Ik zal jullie in het volgende blog, er alles over vertellen en …….over de truc van manlief om mijn brein te resetten in de blije modus.

Ciao

2 thoughts on “Mijn Brein Was Op Hol Geslagen.

  1. Tjongejonge wat een verhaal! Je zou er inderdaad gestoord van worden! Fijn dat Maurice die truc kent! Kunnen wij die ook leren? Veel sterkte! Liefs van ons.