Een Zeer Zondige Tocht

Nou, nou, het was me een Valentijnsmaal zeg. Eerst die heerlijke soort van chili con carne en daarna de worteltjes cake. Die cake was weer totaal anders dan die we al hadden gesmuld, maar zo heel erg lekker, maar ohhh zo vullend. Weer met een Kerstmis buik op de bank.
Over woensdag 15 Februari weinig zonnigs te vermelden, het was gewoon pet weer. Wel goed ingepakt mijn zen wandeling gemaakt, maar verder zijn we lui op de bank blijven lezen, ook niet verkeerd.
Heerlijk gekookt overigens (tweedaagse groentenstoof met kalkoen) en……..tadaaaaaa……..heel veel frietjes van zoete aardappel met mayo uiteraard.


Geen dessert, dat zou te gek worden.
Donderdag 16 Februari weer rond half 5 wakker, wachtend op de vuilniswagen. En ja hoor om 05:00 komt ie er luid aan, het lijkt net of de man achter het stuur er lol in heeft om slapende toeristen uit hun roes te rukken. Gelukkig heeft ie bij mij geen succes en…participeer ik op zijn akoestische aanval, door met de kippen op stok te gaan, geen probleem voor mij.
Manlief slaapt gewoon overal doorheen en staat pas op als ik bijna aan mijn zenroute begin. Koffie heb ik dan al liefdevol voor hem gezet.
Het was een mooie zonsopkomst, het went nooit, altijd is het weer anders.


Ook even langs de Duitse bakker voor superlekker zuurdesembrood en…ja hoor……ook wat zoete zondes.
Het werd een pracht van een dag, dus…pas op de plaats en lijf en leden in ruste gelegd op een bedje met boek en muziek en……alvast de helft van de koek en…lekkerrrrr.
Vanavond, na de groentestoof met pasta, de andere helft. Wat een leven.
Toch een domper op de dag…..we hebben er nog flink de pest in……wat een rotstreek van Nikon, we hadden zo onze zinnen gezet op de zeer geavanceerde nieuwe camera.
Ons alternatief is een dikke jetser, waarmee ik op mijn buik moet gaan rondlopen, dat gaat wennen worden.
Van mijn Markdalvriendin heb ik vernomen dat onze troetelooievaar alweer geland is op zijn nest, super, nu moet ie nog een vrouwtje zien te vinden en dan….tjakka…oefenen op grote hoogte……er moeten weer babies gemaakt worden…en…….Ciao, wil ‘het’ nu eens goed gaan vastleggen.
Zo zie je, onze gedachten gaan alweer de grens over.
Vandaag waaide de Kalima, dat is een warme wind die Sahara wind meebrengt. Ik zag het zand letterlijk voor de zonsopkomst hangen.

Veel drinken is het devies.
Wij hebben genoten van de behoorlijk zomerse temperatuur van 24 graden, niet verkeerd he?
Vanmorgen had ik een missie, ik moest een kool zien te scoren, vers van het land en…biologisch. Geen probleem, maar ik wilde hem al tijdens mijn zenroute op de kop tikken. Zou de bio boer al open zijn? Nee dus, pas om 10:00 uur. Ik had geen zin om nog eens op stap te moeten gaan, dus liep eens wat meer rond in de oude wijk…et voilà…een biocafetaria…en ze verkochten ook wat onbespoten groente uit hun tuin. Het was niet veel, maar er lag een beauty van een kooltje, dat werd de onze. Maar….nu komt het…….ik zag een vitrine……met allerlei homemade baksels………ik ging subiet voor de bijl. Weer een dessert dus vanavond.
Helemaal blij liep ik een viezelig straatje in, richting onze casa en……..mijn neus pikte een geur op…..ik rook churros! Ik mijn neus achterna en zag een smoezelig cafeetje en warempel, zij verkopen van 07:00 tot 12:00 uur churros. Ik naar binnen, de geur van alcohol overstemde de churros en 3 mannetjes zaten al vrolijk aan de borrel. Mijn churroslust overwon mijn schroom en ik bestelde een portie om mee te nemen. Het koste me 1€!


Rennend naar huis, met een vette grijns en een vette zak. Manlief zag de zak en zette ook zijn churros grijns op, we hebben op ons balkon in de zon een heerlijk zondig ontbijt genoten.
Ik ga beslist een dezer dagen nog eens naar die kroeg en dan neem ik 2 porties hoor, zoooo lekkerrrr.
De rest van de dag geluierd en gelezen. Het boek “Het Smelt” heb ik bijna uit, ik ben enorm onder de indruk!
Manlief heeft zojuist de mise en place voltooid, de foto die ik heb geplaatst is een foto van twee dagen geleden, dus wel dezelfde Mies, maar niet dezelfde mise en place. Snappen jullie het nog?
Ciao!